واضح آرشیو وب فارسی:فرهیختگان: محسن حسینی همین چند وقت پیش بود که زمین حوالی ما خشمش گرفت و لرزید. در بخش هایی از افغانستان و پاکستان زلزله ای به پا شد که بعضی شهرهای ایران هم تکانش را احساس کردند. همان روزها اگر کسی سری به حساب فیس بوکش می زد این بزرگ ترین شبکه اجتماعی جهان از او سوالی می پرسید: «سالمی؟» از سوی دیگر آنها که در منطقه ما نبودند حال دیگری داشتند. همین شبکه آن روزها به آنها می گفت: «این فهرست دوستان توست که در آن منطقه بحران زده زندگی می کنند، خیالت راحت همه شان سالمند.» این حرکت فیس بوک به کاربران یادآوری کرد که شبکه هایی از این دست تنها برای لایک زدن و لایک گرفتن نیستند. این ابزارها اندک اندک از قامت شوخی خارج و تبدیل به ابزاری شده اند که باید هرچه سریع تر زیستن با آنها را آموخت. این ابزارها همزمان نیش ها و نوش های خود را دارند. هنوز آثار جنبش زمین در این سوی جهان آرام نشده بود که سوی دیگر به دلیلی غیرطبیعی باز لرزید؛ در قلب فرانسه حملات تروریستی آثار خون باری به جا گذاشت. این بار ما سوی دیگر ماجرا بودیم؛ دور از حادثه. اما با بی مرز شدن دنیا دیگر هر کدام مان مشتی دوست و آشنا در گوشه گوشه جهانی داریم که دیگر آنقدرها هم پهناور نیست. باز فیس بوک وارد میدان شد و فهرست ها برای مردم فرستاد که خیال تان راحت این دوستان سالمند. تاکنون پایان نامه ها و کتاب ها و تحقیقات فراوانی تنظیم شده تا به بشر مصرف کننده ابزارهای مدرن ثابت کند که این راه که می روی به جای خوبی ختم نمی شود و باید در زندگی ات تجدید نظر کنی. آخر تا کی سر در گریبان کنی و خیره به صفحه های پر نور از معاشرت با نزدیکان دوری کنی. اما حوادث اخیر باز هم به ما یادآوری کرد که شبکه های مجازی آدم های دور را به هم نزدیک و نزدیک ها را از هم دور می کند. دیگر مرزها و مسافت ها مانعی برای ارتباط نیست و از سوی دیگر آن که روبه روی تو نشسته و هیچ اشتراکی با هم ندارید، نمی تواند گزینه قطعی معاشرتت باشد. اما سکه استفاده از شبکه های اجتماعی روی دیگری هم دارد؛ آنجا که تمام اعتراضات به تروریسم، تمام همدردی با قربانیان فجایع طبیعی و غیرطبیعی به هشتگ و توییت و تصویرهای گرافیکی محدود می شود و وقتی در معبری عمومی سر از موبایل می گیری با کمال حیرت می بینی که زبان رایج اینجا با آنچه در حساب های کاربری مجازی در جریان بوده متفاوت است، به شکاف موجود میان این دو دنیا پی می بری. چندی پیش سرویس تازه ای در دنیای فناوری رونمایی شد که به کاربران اجازه می دهد برای بعد از خود وصی تعیین کنند. آنها تنظیماتی را در اختیار دارند که شرایط بعد از مرگ خود در دنیای مجازی را براساس آن کنترل می کنند. به عنوان نمونه با تنظیم گزینه ای به سرویس مورد نظر می گویید اگر دو هفته متوالی به هیچ کدام از حساب های کاربری خود در شبکه های مجازی سر نزدم مرا مرده فرض کن و فهرست کاملی از رمزهای عبورم را برای فلان دوست که مورد اعتماد است ارسال کن. این سرویس آخرین ضربه ای بود که به کاربران یادآوری کرد زیستن در دنیایی که جبرا مجازی می خوانندش لوازم و آدابی دارد، درست مشابه آنچه ما در جهان واقعی تجربه می کنیم. این ابزارها و خدمات جدید مدام به کاربران یادآوری می کنند اگر راه درست مصرف را نمی دانی بی جهت با مظاهر دنیای جدید گلاویز نشو.
سه شنبه ، ۲۶آبان۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: فرهیختگان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 11]