واضح آرشیو وب فارسی:هدانا: پرویز تناولی گفت: هرگاه به اصفهان می آیم با دلی شکسته باز می گردم اصفهانی ها نباید اجازه دهند آجری در شهرشان جابجا شود؛ ساخت بناهایی بی جا در شهر موجب تخریب چهره شهر می شود. به گزارش ایسنا، پرویز تناولی در مراسم رونمایی از آثار اهدایی خود به موزه هنرهای معاصر اصفهان با بیان اینکه خاطرات بسیار زیبا و فراموش ناشدنی از اصفهان دارد، اظهار کرد: در سال 1380 شهرداری اصفهان تقدیس را از من خریداری و در مقابل ساختمان شهرداری نصب کرد. تناولی ادامه داد: اصفهان گهواره آشنایی من با هنر بوده است و من با قفل سازان و فولادسازان حرفه ای زیادی در این شهر آشنا شدم. سازنده مجموعه مجسمه های "هیچ" با اشاره به وصیت مرحوم عبدالحسین سپنتا در مورد اهدای قفل های آن مرحوم به پرویز تناولی، افزود: حق اصفهان این است که هنرش متحول و امروزی شود؛ مردم جهان اصفهان را با هنرهای سنتی آن می شناسند اما باید علاوه بر این، هنرمندان معاصر اصفهان نیز خود را عرضه کنند. وی اضافه کرد: این عرضه باید به نحوی باشد که خارجی ها با خبر شوند که هنرهای معاصر اصفهان همانند خودش پرمعنا، غنی و دوست داشتنی است. تناولی با بیان اینکه باید مسؤولان شهری در اصفهان مراکزی برای عرضه و خودنمایی هنرمندان هنرهای معاصر این شهر در نظر گرفته شود، گفت: مردم دنیا به هنرهای معاصر علاقه مند هستند؛ هنرمند آیینه افکار خود و فرهنگ خویش است و باید خود را عرضه کند. نویسنده کتاب "قفل های ایران" اظهار کرد: زمانی که تندیس من توسط شهرداری اصفهان خریداری شد، استقبال گرمی از این اتقاق صورت گرفت و سبب تشویق من به هدیه آثارم گشت؛ این رویداد شاید بدعتی برای سایر شهرها و هنرمندان باشد و موجب این شود که هنرمندان همه توجه خود را متمرکز تهران نکنند. وی با بیان اینکه این آثار در انبارهای شهرداری بوده و اکنون پس از تمیز شدن و زدودن زنگارهای آن به نمایش درآمده، ادامه داد: این اتفاق با تلاش یکی از شاگردان اصفهانی من و با همکاری شهرداری اصفهان ممکن شد و در واقع هیچ کس به جز یک اصفهانی قادر به این کار نبود. سازنده مجموعه مجسمه های "قفل و قفس" گفت: هنرمندان باید همتی کنند و با اهدا بخشی از آثار خود به شهرستان ها و یا برگزاری نمایشگاه در آن ها سبب رونق هنرهای معاصر در همه استان شوند. تناولی با بیان اینکه موضوع آثار اهدایی به موزه هنرهای معاصر اصفهان "عشاق" است، اضافه کرد: من در اوایل دهه چهل خواهان دنباله روی مکاتب ایتالیا نبودم پس به افسانه های ایرانی که در دنیا نمونه ندارند نظیر شیرین و فرهاد روی آورده و تم کار خود را عشاق قرار دادم. وی ادامه داد: من مجسمه سازی را در دهه چهل با مس شروع کردم و همزمان هم مجسمه و هم نقش برجسته کار می کردم. این هنرمند معاصر با بیان اینکه بدون شک مراکز دولتی باید قدم جلو گذاشته تا شکاف بین هنرمندان و مردم کم شود، افزود: دانشگاه ها، شهرداری ها و فرهنگسراها باید فضای مناسب را برای هنرمند فراهم کرده وبین هنرمند و مردم ارتباط مستقیم برقرار کنند. تناولی گفت: اصفهان همچون فرش ایرانی چنان کامل است که هیچ هنرمند اصفهانی جرأت مقابله با آنها را ندارد. نویسنده کتاب "قالیچه های تصویری" بابیان اینکه هرگاه به اصفهان می آیم با دلی شکسته بازمی گردم، ادامه داد: اصفهانی ها نباید اجازه دهند آجری در شهرشان جابجا شود؛ ساخت بناهایی بی جا در شهر موجب تخریب چهره شهر می شود. در شهر های خواهر خوانده اصفهان می توان به خوبی دید که در بافت سنتی هیچ بافت جدید ساخته نمی شود و این شهر با این ترتیب عاقبتی سیاه پیش روی خود دارد. وی افزود: مردم جهان به حفظ آثار تاریخی و هنری اهمیت می دهند و در صورتی که ببینند در جایی به این موضوع بی توجهی می شود به آن مردم احترام نمی گذارند. تناولی اظهار کرد: اصفهان اکنون باید تلاش کند تا عقب افتادگی خود را در هنرهای معاصر جبران کند؛ مردم اصفهان ذاتا هنرمند بوده که چنین طبیعتی را می توان با راهنمایی، گفتمان و دعوت از اساتید این بخش از هنر به صورت فصلی یا ماهیانه برای آموزش حرفه ای تر ادامه دهند. به گزارش ایسنا، پس از این مراسم سه اثر نقش برجسته پرویز تناولی در موزه هنرهای معاصر رونمایی شد.
پنجشنبه ، ۲۳مهر۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: هدانا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 11]