واضح آرشیو وب فارسی:تبیان: من و تو ؛ کانال تفریحی با اهداف سیاسی
![منوتو](http://img.tebyan.net/big/1389/09/24817241109701091538122840111188132568925.jpg)
حوادث بعد از انتخابات تاثیرات قابل توجهی بر فعالیت رسانه های فارسی زبان داخل و خارج از کشور گذاشت. در حالی که جبهه ی رسانه ای غرب و در راس آن شبکه های bbc و VOA با تمام توان افکار عمومی ایران را هدف گرفته بود رسانه ملی هم چاره ای نداشت جز این که از تمام ظرفیت و توان خود استفاده کند. بنابراین رسانه ملی علاوه بر برنامه های سیاسی که از شبکه های عمومی خود روی آنتن می برد شبکه رادیویی جوان و شبکه سه سیما را هم که شبکه های اختصاصی ویژه جوانان بود، مامور مقابله با تبلیغات غرب کرد. با این که شبکه های یاد شده از ابتدا عمدتا برای پر کردن خلاء تفریحات و سرگرمی تاسیس شده بودند اما رسانه ملی از این دو کانال پر مخاطب هم برای افزایش شور سیاسی جامعه استفاده کرد.شبکه 3 سیما که از ابتدای تاسیس اش از پخش برنامه های سیاسی پرهیز می کرد، با پخش مناظرات کاندیداهای ریاست جمهوری، عملا به سیاسی ترین کانال سیما تبدیل شد. شبکه جوان هم به عنوان پرمخاطب ترین کانال رادیویی، تبلیغات انتخاباتی را در دستور کار قرار داد و به این ترتیب با پخش برنامه های مختلف سیاسی سعی در داغ نگه داشتن تنور انتخابات داشت.آذر ماه 1389 خورشیدی، شاهد تولد یک شبکه ماهواره ای دیگر بودیم به نام «من و تو 1». این شبکه که در کپیتال استدیو لندن واقع شده با پخش برنامه های متنوعی مثل سریال های دوبله شده، برگزاری مسابقات خوانندگی زیر نظر یک خواننده مشهور و ... مخاطبان ایرانی را شگفت زده کرده است. «من و تو 1» در ابتدای فعالیت خود با تولید 4 ساعت برنامه در روز توانسته است حتی بسیاری از مخاطبان فارسی وان را به دنبال خود بکشاندبا شکل گیری حوادث بعد از انتخابات همین کانال های پرمخاطب که تا پیش از انتخابات هرگز برنامه سیاسی تولید نکرده و حتی گروه تولید سیاسی هم در آن تاسیس نشده بود در خط مقدم جبهه رسانه ملی قرار گرفتند. به عنوان مثال میزگرد سیاسی دیروز امروز فردا که به جرآت می توان ادعا کرد سیاسی ترین برنامه تلویزیون در سال های بعد از جنگ بود از شبکه ورزشی - سرگرمی سه روی آنتن رفت تا با برگزاری مناظره بین طیف های مختلف سیاسی به ابهامات موجود پاسخ دهد و به شفاف سازی عرصه سیاست داخلی کمک کند. فارسی وان وارد می شودهمزمان با فرو نشستن التهابات و اختلافات سیاسی ایران دیگر شبکه های BBC و VOA گربه سیاه رسانه ملی نبودند بلکه پدیده ی رسانه ای جدیدی سر بر آورد.فارسی وان که عمدتا به پخش سریال های آمریکای جنوبی و سریال های کره ای می پرداخت در مدت کوتاهی توانست سیل عظیمی از مخاطبان ایرانی را از رسانه ملی دور کند. این شبکه در ابتدا به دلیل کیفیت پایین برنامه ها و دوبله هایش چندان جدی گرفته نمی شد اما در یک چشم به هم زدن به یکی از تهدیدات فرهنگی برای جامعه نیمه سنتی ایران تبدیل شد. با گرم شدن بازار فارسی وان حتی BBC فارسی و VOA هم مخاطبانشان را از دست می دادند. چرا؟!بسیاری از صاحب نظران بر این عقیده بودند که فارسی وان در بزنگاه سرگرمی و اینترتینمنت ایستاده است. تفریحات و سرگرمی حلقه ی مفقوده ای بود که در رسانه ملی و شبکه صدای آمریکا و BBC ( که از اساس شبکه های سیاسی بودند) جایی نداشت. هر چند رسانه ملی در چند مقطع به تولید برنامه هایی موفق دست زد اما این تلاش ها برای احیای دوران خوش گذشته فاقد جذابیت های لازم بود چرا که دیگر مخاطبان سابق رسانه ی ملی تا حدودی تغییر ذائقه داده و جام عسل را نوشیده بودند؛ شما می توانید بگویید جام عسل زهر آگین. گزینه بعد؛ «من و تو 1» آذر ماه 1389 خورشیدی، شاهد تولد یک شبکه ماهواره ای دیگر بودیم به نام «من و تو 1». این شبکه که در کپیتال استدیو لندن واقع شده با پخش برنامه های متنوعی مثل سریال های دوبله شده، برگزاری مسابقات خوانندگی زیر نظر یک خواننده مشهور زن، پخش مستندهای جذاب و برنامه های عامه پسند، مخاطبان ایرانی را شگفت زده کرده است. «من و تو 1» در ابتدای فعالیت خود با تولید 4 ساعت برنامه در روز توانسته است حتی بسیاری از مخاطبان فارسی وان را به دنبال خود بکشاند.در این شبکه علاوه بر بخش های سرگرمی بخش های خبری هم تدارک دیده شده است. این بخش خبری در قالبی ساختارشکنانه به صورت دیالوگ بین چند جوان روزنامه نگار برگزار می گردد که هر چند در مقام اجرا بسیار ضعیف در آمده اما این بخش توانسته است جای یک بخش خبری رسمی را به بهترین شکل ممکن پر کند و چهره سیاسی «من و تو 1» را تا حدود زیادی پنهان کند. شاید با رجوع به بند گذشته بتوانیم به پاسخ این سوال دست پیدا کنیم که چرا شبکه «من و تو 1» در مدتی کوتاه توانسته به عنوان رقیب سایر شبکه های تلویزیونی شناخته شود. ظاهرا شاخک های تیز انگلیسی ها علائم را دریافت کرده اند. BBC فارسی و سایر تلویزیون های سیاسی -در شرایط فعلی- توان جذب مخاطبان ایرانی را ندارند و به همین مناسبت چاره این است که با تاسیس یک شبکه سرگرمی و در قالب تفریحات به روشی زیرپوستی به القای نظرات سیاسی خود بپردازند. آیا ما قافیه را باخته ایم؟جواب منفی است. رسانه ملی هر چند در شرایط فعلی قدری در موضع انفعال قرار دارد اما با حرکت های درخشانی مثل تولید سریال مختارنامه، بارقه ی امیدی را در دل بینندگان روشن کرده است. مختارنامه شاهد حی و حاضری است که به ما یادآوری می کند: می توان اثری دینی و تا حدودی سرگرم کننده ساخت و می توان رسانه ای دینی و در عین حال با نشاط داشت.در هر حال به یاد داشته باشیم که اینترتینمنت و سرگرم سازی یک صنعت است با تمام قواعدی که برای خود دارد. یکی از قواعد پذیرفته شده در این صنعت ضرورت وجود شبکه های اختصاصی برای ایجاد لحظات شاد و لذت بخش است. در شرایطی که مناقشات سیاسی پایان یافته و فضای فکری جامعه تا حدودی به حالت معمول خود بازگشته بهترین گزینه این است که به این قواعد پایبند باشیم و شبکه هایی که زمانی با مطالعه تاسیس شده و اهداف مشخصی برای آن تعیین شده است به کاربری اصلی خود بازگردند. نویسنده: لقمان یدالهی
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: تبیان]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 512]