واضح آرشیو وب فارسی:ايرنا: عليرضا زرين دست، فيلمبرداري صاحب سبك
تهران - صنعت سينما به عنوان هنر هفتم به افراد بسياري در زمينه هاي مختلف فني نياز دارد كه بدون ديده شدن، حاصل زحمات آنها روي پرده نقره اي مي نشيند.
![](http://img.irna.ir/1390/13901111/30790065/T30790065-2219920.jpg)
عنصري به نام مدير فيلمبرداري در سال هاي پس از انقلاب پيشرفت بسيار داشته، بگونه اي كه كار برخي آنها با نمونه هاي مطرح سينماي جهان برابري مي كند.
عليرضا زرين دست از جمله فيلمبرداراني است كه تصويربرداري آثار سينمايي درخشاني را در كارنامه هنري خود دارد.
وي در 1324 در تبريز بدنيا آمد و در كودكي همراه خانواده به تهران مهاجرت كرد.
در دهه 40 بواسطه برادر خود - محمد زرين دست - كه در آمريكا كارگرداني خوانده بود با عنوان دستيار فيلمبردار وارد سينماي حرفه اي شد.
آشنايي با "امير نادري" به همكاري اين دو در چند فيلم منجر شد كه - در فيلم - اولي با فيلمبرداري دوربين روي دست، مورد توجه فراوان قرار گرفت.
زرين دست در دهه 50، كارهاي درخشاني را ارائه كرد كه از جمله آنها بايد به مجموعه "دايي جان ناپلئون" ساخته ناصر تقوايي و فيلم سينمايي "گزارش" اثر عباس كيارستمي اشاره كرد.
"سازدهني" ساخته امير نادري نيز از ديگر كارهاي موفق كارنامه زرين دست است كه همچنان تازگي خاص خود را حفظ كرده است.
پس از پيروزي انقلاب اسلامي، زرين دست به يكي از پركارترين مديران فيلمبرداري سينماي ايران تبديل شد كه بخش عمده اي از آن به توانايي هاي فني وي بازمي گشت.
زرين دست در دهه 60 از معدود فيلمبرداران سينماي ايران بود كه سبكي خاص و منحصر به فرد داشت كه اين امر در فيلم هاي فيلمسازان فيلم اولي نمود بيشتري داشت.
"بازجويي يك جنايت" ساخته محمدعلي سجادي و "نقطه ضعف" ساخته زنده ياد محمدرضا اعلامي از جمله اين آثار بودند كه نورپردازي نقش مهمي در كيفيت والاي آنها داشت.
فيلم "طلسم" ساخته داريوش فرهنگ، شاخص ترين كار اين دهه زرين دست است كه نورپردازي منحصر به فردي داشته و از مولفه هاي سينماي وحشت بهره هوشمندانه اي گرفته است.
سكانس تالار آينه در فيلم "طلسم"، اوج هنرنمايي زرين دست در اين فيلم است كه به لحاظ فني كاري طاقت فرسا و بسيار پرزحمتي بوده است.
كاري كه به شكلي ديگر در "بايسكل ران" انجام داد و با استفاده از تخته الوارها، كرين مخصوص خود را ساخت كه تا سال ها بعد نيز از آن در فيلم هاي مختلف بهره گرفت.
در دهه 70 با "آباداني ها" ساخته كيانوش عياري بار ديگر فيلمبرداري سياه و سفيد را تجربه و محصول فوق العاده اي را روانه پرده نقره اي كرد.
"پري" ساخته داريوش مهرجويي كه سيمرغ بهترين فيلمبرداري را نصيب زرين دست كرد، كاملا سبك منحصر به فرد او را با خود دارد كه در ساختار فيلم كاملا جا افتاده است.
"بازمانده" اثر زنده ياد سيف الله داد از ديگر كارهاي شاخص كارنامه اين هنرمند است كه با بافت قصه و فضاي فلسطين اشغالي كاملا همخواني دارد.
زرين دست در دهه 80 نيز همچنان پركار بود و آثار با كيفيت ديگري را نيز به كارنامه هنري پربارش افزود.
"فرزند خاك" ساخته محمدعلي باشه آهنگر و "بي پولي" ساخته حميد نعمت الله در كنار "حكم" به كارگرداني مسعود كيميايي، از مهمترين آنها به حساب مي آيند كه هريك در گونه اي متفاوت ساخته شده اند.
واقع گرايي حاكم بر "بي پولي" همراه با رگه هايي از كمدي، اين فرصت را در اختيار زرين دست قرار داد تا از نورپردازي هاي خاص خود فاصله گرفته و متفاوت عمل كند.
اما "فرزند خاك" كه در گونه دفاع مقدس جاي مي گيرد، اثري درخشان با امضاي خاص زرين دست است كه در سكانس فوق العاده گردش دوربين روي ميز حاوي بقاياي اجساد شهداي جنگ، به اوج پختگي خود رسيده است.
حال در جشنواره سي ام فيلم فجر در حالي از عليرضا زرين دست تجليل مي شود كه دو فيلم را با عنوان "تلفن همراه رييس جمهور" و "ملكه" را در بخش مسابقه دارد.
بويژه "ملكه" با تصاوير سياه و سفيدش كه مي تواند سيمرغ ديگري را براي زرين دست به ارمغان آورد و سالي رويايي را اين فيلمبردار صاحب سبك رقم بزند.
فراهنگ ** م.ج ** 9173 ** 1071
انتهاي خبر / خبرگزاري جمهوري اسلامي (ايرنا) / كد خبر 30790065
سه|ا|شنبه|ا|11|ا|بهمن|ا|1390
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ايرنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 163]