واضح آرشیو وب فارسی:فارس: بناهاي تاريخي سرگردان در احياي بافتهاي فرسوده وزير مسكن: هيچ كسي در وزارت مسكن حاضر به تخريب بافت تاريخي نيست
خبرگزاري فارس: «بافت فرسوده و بافت تاريخي، هر دو به علت قديمي بودن در درون هم قرار دارند. به همين دليل اختلاف برداشت درباره آنها به وجود ميآيد وگرنه هيچ وزارت مسكني يا اصولاً هيچ مهندسي حاضر به از بين بردن بافت يا ساختمان با ارزش فرهنگي نيست» اينها اظهارت وزير مسكن و شهرسازي است.
![](http://media.farsnews.com/Media/8606/Images/jpg/A0331/A0331595.jpg)
به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، مدتهاست كه در ابتداي سخن مسئولان درباره بافتهاي تاريخي از لفظ «نبود ادبيات مشترك» بين ميراث فرهنگي، شهرداري و وزارت مسكن در اين باره استفاده ميشود در واقع اين تفاوت در تعريف بافت فرسوده و تاريخي است كه منجر به تخريب عمده بافتهاي تاريخي شهري ميشود.
محمد سعيديكيا، وزير مسكن و شهرسازي درباره برخي اظهارات مبني بر اينكه مسئولان وزارت مسكن قائل به تفاوتي ميان بافت تاريخي و فرسوده به خبرنگار فارس ميگويد: «اصلاً اينطور نيست، اين دو با هم فرق دارند، از ديدگاه وزارت مسكن بافت فرسوده، بافتي است كه داراي 3 پارامتر باشد نخست اينكه نفوذپذيري آن كم باشد يعني عرض خيابان هاي آن 50 درصد كمتر از 6 متر باشد، دوم اينكه خانههاي بافت 50 درصد استحكام نداشته باشد و آخر ريزدانگي آن است يعني عرصه آن كمتر از 200 متر باشد، اگر بافتي اين 3 مشخصه را داشت ما آن بافت را بافت فرسوده ميدانيم.»
وي ادامه ميدهد: «اما بسياري از بافتهاي با ارزش فرهنگي يا تك ساختمانهاي با ارزش فرهنگي ما در اين بافتهاي فرسوده قرار دارد بايد اين دو را با دو ديگاه نگاه كرد. بايد آن بافتي كه بافت فرهنگي با ارزش است حفظ و مابقي را جمع كنيم.»
وزير مسكن و شهرسازي تأكيد ميكند كه «بافت فرسوده و بافت تاريخي، هر دو به علت قديمي بودن در درون هم قرار دارند. به همين دليل اختلاف برداشت به وجود ميآيد وگرنه هيچ وزارت مسكني يا اصولاً هيچ مهندسي حاضر به از بين بردن بافت يا ساختماني با ارزش فرهنگي نيست منتهي با دستگاههاي مرتبط از جمله سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري در اين تفاوتها بايد به يك تعادل برسيم»
نميتوان گفت حفظ و بهرهبرداري شايسته ازاين بافتهاي تاريخي تنها بر عهده سازمان ميراث فرهنگي است زيرا سرزميني كه همه جايش نشاني از تاريخ و فرهنگي غني دارد علاوه بر سازمان ميراث فرهنگي نيازمند حمايتهاي دولت و چه بسا فراتر از آن حمايتهاي بين المللي در زنده نگه داشتن آنهاست.
وزير مسكن به امضاي تفاهمنامهاي بين وزارت مسكن و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري اشاره ميكند و ميگويد: «با سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري تعهد كردهايم كه وارد هر بافت فرسودهاي كه ميشويم با ميراث فرهنگي هماهنگ كنيم و بافتهايي كه قرار است حفظ شود ما بيتوجهي نكنيم و در مقابل، جاهايي هم كه لازم نيست باقي بماند براي از بين بردن آنها سازمان ميراث فرهنگي سختگيري نكند.»
در اينجا موضوعي كه قابل انكار نيست اين است كه احياي بافت تاريخي خانهاي در تهران ديگر منجر به ساخت مسكني بهسازي شده براي مردم نميشود بلكه بايد كاربري جديدي را براي آن تعريف كرد نظير تجربهاي كه در يزد بوده است يك حمام قديمي تبديل به رستوراني سنتي شده يا خانهاي قديمي در كاشان تبديل به اقامتگاهي براي گردشگران شده است.
يادآوري تجربه ساير كشورها در حفظ بافتهاي تاريخي نيز در اينجا خالي از لطف نيست به طوري كه محله "سوهو" در لندن تا 20 سال پيش جزء محلههاي فقيرنشين و قديمي به حساب ميآمده كه دولت با ساخت آپارتمانهاي ارزان قيمت در خارج از شهر مشكل مسكن ساكنان اين محله را مرتفع كرده است و سپس با سرمايهگذاري كه انجام ميدهد بافت قديمي و تاريخي اين محله را حفظ ميكند. در بسياري از كشورها نيز تنها نماهاي اين مناطق حفظ ميشود و درون ساختمانها بهسازي و نوسازي ميشوند به طوري كه در اطراف اپراي "گارنيه" پاريس تنها چيزي كه حفظ شده نماها هستند.
دورهاي مطرح شد كه براي بافتهاي تاريخي، شهردار تعيين شود كه بررسي اين طرح نشان داد كه از پس حل مشكلات اين بافتها بر نميآيد و بايد يك پله بالاتر از اين شهردار، يك مديريت يكپارچه شهري براي حل مشكلات بافتهاي تاريخي ايجاد شود.
در همين راستا اقدامي كه از سوي سازمان ميراث فرهنگي براي حفظ و احياي بافتهاي تاريخي شهر تهران صورت گرفته اين است كه شورايي به نام شوراي بافتهاي تاريخي در مقياس استاني با حضور معاون عمراني استاندار، نمايندگان نظام مهندسي، اعضاي شوراي شهر ، نمايندگان شهرداري و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري تشكيل شود، تا مشخص شود اگر بافتي واجد ارزشهاي تاريخي شناسايي شد چگونه با آن رفتار شود.
عليرغم اظهاراتي كه صورت ميگيرد مبني بر اينكه بافتهاي تاريخي توسط سازمان ميراث فرهنگي خريداري شود مسئولان سازمان ميراث فرهنگي معتقدند علاوه بر اينكه اعتبارات اين سازمان محدود است حتي اگر اعتبار كافي هم وجود داشت خريد بناهاي تاريخي از سوي اين سازمان كار درستي نيست چون هدف تنها اين نيست كه از يك بنا فقط كالبد آن را دريابيم چرا كه آن بنا با خود ارزشهاي تاريخي و فرهنگي دارد كه بايد ماندگار شود و بنابراين نبايد اين تصور پيش بيايد كه چون ميراث فرهنگي وظيفه دارد تشخيص دهد كدام بنا واجد ثبت در آثار تاريخياست پس منحصراً متولي نگهداري آن هم هست.
معمولاً افرادي كه بناي آنها به عنوان بناي تاريخي تعيين ميشود از اين تصميم ناراضي هستند چون نميتوانند آن را تغيير كاربري دهند و پس از تخريب آن صاحب چند آپارتمان نقلي شوند كه در همين راستا نيز سازمان ميراث فرهنگي طرحي به نام طرح تأمين عدم النفع را براي جبران ضرر اقتصادي مالكان اين بناهاي تاريخي واجد ثبت در نظر گرفته است.
اميد است با ايجاد تمايز در تعريف بافت تاريخي از بافت فرسوده شهري و هماهنگيهاي لازم بين وزارت مسكن، شهرداريها و سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري كمتر شاهد تخريب بناهاي تاريخي از سوي مسئولان شهري در مناطق قديمي شهري باشيم تا علاوه بر ساماندهي بافتها، هويت فرهنگي و كالبدي مناطق نيز حفظ شود.
انتهاي پيام/
جمعه 21 تير 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: فارس]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 160]