واضح آرشیو وب فارسی:ايرنا: نوجوان ،دوست دارد زيبا باشد
نوجوان فكر مي كند كه همه به او نگاه مي كنند و معمولا بيش تر به صفات غيرقابل پذيرش خود توجه دارد.
![](http://www.bornanews.com/Images/News/Smal_Pic/26-3-1387/IMAGE633491470439386250.jpg)
بولتن جواني:
همسالان به عنوان معلمان
همسالان مي توانند معلمان كارايي براي تدريس موضوعات درسي باشند. در برخي كشورها تقريبا همه كودكان و نوجوانان موظفند به افراد كوچك تر از خود آموزش دهند. اين كار صرفا براي آموزش كودكان خردسال تر نيست، بلكه وسيله اي است براي اين كه به كودكان مسئوليت اجتماعي، نوع دوستي و فداكاري آموخته شود. گروه همسالان به او اجازه مي دهد كه با معلم روابط برابري را بچشد، در صورتي كه در ارتباط با بزرگ سالان، هميشه بايد مطيع و فرمانبر باشد.
دوستان ناباب
از جمله مشكلات دوران نوجواني، عدم دقت در انتخاب دوست است. نوجوانان در اين دوره بسيار آسان پذير و زودپسند هستند و اين حالت در آنها ، سبب مي شود اغلب دوستاني انتخاب كنند كه نه تنها براي آنها مفيد نيستند، بلكه گاه ثمرات بسيار تلخي نيز از اين دوستي ها برايشان به بار مي آيد. انتخاب يك دوست ناباب مي تواند باعث سقوط و انحطاط اخلاقي نوجوان گردد.
افراط و تفريط در دوستي:
نوجوانان در دوستي پيرو عواطف و احساسات اند و به اين موضوع كه ممكن است فردا اين دوستي گسسته شود، نمي انديشند. به همين علت، اغلب در دوستي افراط مي كنند. اين علاقه ممكن است نسبت به يك هم كلاسي يا دانش آموزي در كلاس بالاتر، حتي يك معلم مدرسه، يك هنرپيشه يا يك قهرمان ايجاد شود.
دل بستگي به يك فرد بيگانه نشانه نياز نوجوان به ارضاي عواطف يا به تعبيري دوست داشتن و دوست داشته شدن است.
مدل لباس:
اهميت دادن به مدل لباس و پوشاك ويژگي مهم نوجوانان، به ويژه دختران است. يكي از علل اين امر آن است كه از اين طريق نوجوانان تجربه مي كنند چه كسي هستند و مي خواهند چگونه ديده شوند. البته پوشاك و مدل لباس براي هر فرد نقش نوعي علامت هويتي را ايفا مي كند. با وجود اين، از آن جا كه نوجوانان در فرايند رشد و تحول قرار دارند، در درجه اول طرز لباس پوشيدن آنهاست كه تصور آنان از خودشان را نشان مي دهد. لذا نوع پوشاك و لباس اهميت بيش تري براي آنها پيدا مي كند.
علاوه بر اين، نوجوانان مي آموزند كه طرز لباس پوشيدن نقش مهمي در روابط اجتماعي و چگونگي ارزيابي ديگران از آنها دارد. از اين رو، طرز و مدل لباس هم براي همسالان و هم براي بزرگ سالان نشانه مهمي به شمار مي آيد. شواهد نشان مي دهد كه لباس هاي مد در دبيرستان، حاكي از پايگاه و شان بالاي اجتماعي است و برعكس لباس هايي كه كم تر مطابق مدند، داراي پايگاه و شان پايين اجتماعي مي باشند (بيانانگرد، 1376).
اهميت دادن به جذابيت فيزيكي
نوجوانان به جذابيت فيزيكي خود اهميت زيادي مي دهند. خودمحوري نوجوان عامل مهمي در اهميت دادن به جذابيت فيزيكي است. نوجوان فكر مي كند كه همه به او نگاه مي كنند و معمولا بيش تر به صفات غيرقابل پذيرش خود توجه دارد.
نوجوانان، به ويژه ممكن است به علت ناكامي و ناامني در مورد ظاهر فيزيكي خود مانند بلوغ زودرس يا ديررس، وزن خيلي بالا يا پايين، جوش در آوردن و بيني خيلي بزرگ يا كوچك دچار مشكل و آشفتگي شوند. دختران بيش تر از پسران (به علت انتظارات نقش جنسي) در مورد ظاهر فيزيكي خود دچار نگراني مي شوند.
زبان
زباني كه نوجوانان براي توصيف تجربيات و عقايد خود استفاده مي كنند تحت تاثير پايگاه اجتماعي- اقتصادي، منطقه جغرافيايي و هنجارهاي گروه همسالان است. استفاده از كلمات خاص راهي است براي اينكه به خود و ديگران نشان دهند كه به گروه خاصي تعلق دارند. هم چنين راهي است براي ممانعت از ورود افرادي كه عضو آن گروه نيستند.
ميهماني و جشن تولد
دوستي هاي دوران نوجواني به مدرسه ختم نمي شود، بلكه آنان بسيار علاقه مندند كه با يكديگر در خارج از مدرسه نيز معاشرت داشته باشند، به خصوص دختران علاقه بيش تري براي رفتن به خانه يكديگر از خود نشان مي دهند. اين امر شايد به اين علت باشد كه محدوديت بيشتري براي خارج شدن از خانه دارند.
به طور كلي، خانواده ها در مورد شركت نوجوانان خود در جشن ها و ميهماني ها سه گونه عمل مي كنند:
- گروهي بر خلاف ميلشان اجازه مي دهند،
- عده اي گاهي اجازه مي دهند و گاهي مخالفت مي كنند
- عده كمي نيز اصولا مخالف اند.
در صورتي كه از نظر والدين رفتن به برخي ميهماني ها اشكالي نداشته باشد، بهتر است قبل از آنكه اجازه دهند، در مورد محل ميهماني و ميزبان و افرادي كه در آن ميهماني شركت دارند اطلاعاتي كسب كنند. مي توان با والدين نوجوان ميزبان ارتباط برقرار كرد يا از طريق مدرسه درباره آنها اطلاعات بيش تري به دست آورد. البته نبايد معاشرت نوجوان را به حد افراط كنترل كرد، زيرا اين امر موجب نگراني و ناراحتي او مي شود. همچنين نوجوان دوست ندارد كه والدين، دوستانش را به باد انتقاد بگيرند. عدم پذيرش دوستان فرزند، سبب بدگماني و بي اعتمادي نوجوان نسبت به والدين مي شود.
بعضي از پدران و مادران به اين علت كه مبادا فرزندشان لوس شود، محبت خود را به فرزند بروز نمي دهند، يا اين كه به آنها فرصت نمي دهند احساسات و عواطفشان را نسبت به پدر و مادر بروز دهند و اين كاستي در مرحله بلوغ ، آنان را دچار مشكل مي سازد. زيرا عدم ارضاي اين نياز به دوست داشتن و دوست داشته شدن در خانواده و كمبود محبت اطرافيان نزديك، عامل مهمي در به وجود آمدن دوستي هاي افراطي و علاقه مندي هاي بي فرجام به افراد بيگانه مي شود.
از پند و اندرز بايد پرهيز كرد، چرا كه در اين سن بسيار كم تاثير است. در اين دوران ممكن است نوجوانان رفتاري از خود نشان بدهند كه براي آن دوره از سن، طبيعي و براي دوستان او نيز جالب باشد، اما از نظر شما (والدين) جلف، بي مزه يا مسخره جلوه كند.
در چنين شرايطي بايد منطقي بود و با در نظر گرفتن شرايط سني و روحيات نوجوان، از خود عكس العمل نشان داد. هرگز نبايد نگراني و وحشت خود را از دوستي هاي غلط او به گونه اي شديد و غيرمنطقي بروز داد.
منبع:تبيان
يکشنبه 26 خرداد 1387
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: ايرنا]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 216]