واضح آرشیو وب فارسی:19دی آنلاین: لیست جامعه روحانیت مبارز تهران و جامعه مدرسین قم یک اختلاف اساسی دارد و آنهم حضور هاشمی رفسنجانی در لیست روحانیون تهرانی است. جامعه روحانیت مبارز تصمیم گرفت در جریان انتخابات مجلس خبرگان از عضو ارشد خود که البته سال هاست به دلیل اختلافات سیاسی با بعضی از اعضای این نهاد، در جلسات جامعه شرکت نمی کند حمایت کند. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم اما به هیچوقت حاضر نشد نام هاشمی رفسنجانی را کنار نام یزدی، مصباح و جنتی بگذارد. این نشان می دهد که مخالفان فکری هاشمی رفسنجانی نه در تهران بلکه در قم هستند. جامعه روحانیت مبارز در این سال ها با روش سیاسی هاشمی رفسنجانی مخالف بودند و به ویژه از نزدیکی او با اصلاح طلبان دلخور بودند اما همچنان هاشمی را به عنوان یک انقلابی و یکی از زعمای خود نگاه می کنند. جامعه مدرسینی ها اما از نظر فکری و عملی با هاشمی رفسنجانی مشکل دارند. با مرور سخنان این افراد در گذشته می شود به میزان اختلاف فکری این افراد با هاشمی پی برد.آیت الله خزعلی عضو فقید مجلس خبرگان در یکی از گفت وگوهایش در مورد رئیس جمهور سابق ایران و حضور او در مجلس خبرگان گفته بود :« اگر آقای هاشمی بخواهد روی کار بیاید من بمیرم و زمان ایشان را نبینم.» آیت الله مصباح یزدی نیز بارها و بارها رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را مورد نوازش قرار داده داده و با کنایه در مورد هاشمی می گوید: « گروهی که دنیا برایشان اصالت دارد، بر حسب تغییر موقعیت ها، مواضعشان نیز ممکن است فرق کند؛ یک روز طرفدار انقلاب اند، و روز دیگری رو در روی انقلاب؛ یک روز طرفدار رهبری فردی هستند، و روز دیگر از لزوم رهبری شورایی دم می زنند؛ این عده در عمل هم به فکر فریب دادن یک دیگر هستند. فردی برای از دست ندادن موقعیت و مقام خود، با کسانی سازش کرده است که قبلاً بدترین اهانت ها را به وی کرده اند؛ اما او برای حفظ جایگاه و موقعیت خود، چشمش را بر همه آن ها بسته، و با آنها سازش کرده است.» آیت الله جنتی نیز در لفافه از تلاش های هاشمی برای رسیدن به مجلس خبرگان سخن به میان آورده و گفت:« عده ای به دنبال تضعیف قدرت رهبری و ولایت فقیه در کشور هستند تا وارد مجلس خبرگان شوند و نقشه های خود را محقق کنند. عده ای انتظار دارند افرادی که صلاحیت های لازم را ندارند وارد مجلس خبرگان رهبری شوند.» این سخنان نشان می دهد که گسست بزرگی میان هاشمی رفسنجانی و بخشی از نسل اولی های انقلاب ایجاد شده است. علت ایجاد این گسست را می توان در دهه ۷۰ و زمان ریاست جمهوری هاشمی جستجو کرد. وقتی نقطه نظرات این افراد در مورد هاشمی را به طور مثال در دهه 60 یا اوایل دهه 70 مطالعه می کنید، می توانید به فاصله ایجاد شده میان هاشمی و این جریان سیاسی پی ببرید. به طور مثال می توان به درخواست ۱۵۰ هزار دلاری مصباح یزدی در سال ۶۹ از رئیس جمهور وقت( هاشمی رفسنجانی) اشاره کرد. آیت الله مصباح یزدی در آن نامه بارها از عباراتی چون "عرض مبارک”، "نظر مبارک”، "محضر مبارک”، "مقام منیع” در خطاب به هاشمی رفسنجانی اشاره کرده است. حالا بعد از گذشت ۲۵ سال از آن نامه به نظر می رسد دیگر هاشمی برای این افراد جایگاه گذشته را ندارد. این اولین باری نیست که جامعه روحانیت و جامعه مدرسین در مورد یک نامزد انتخابات با هم اختلاف دارند. آنها در مورد اولین رئیس جمهور ایران هم به نقطه نظر مشترک نرسیدند. جامعه مدرسین حوزه علمیه قم پس از چند نشست ابوالحسن بنی صدر را کاندیدای ریاست جمهوری اعلام کرد. البته بعدها مشخص شد که این توافق اولیه بوده و تنها بخشی از جامعه مدرسین با این نظر موافق بوده اند و بالاخره پس از رایزنی های فراوان، از نظر اول خود عدول کرده و به نامزدی جلال الدین فارسی و بعد از کناره گیری او از حسن حبیبی ابراز تمایل کردند. جامعه روحانیت مبارز نیز در تاریخ ۱۲ دی ۵۸ بنی صدر را کاندیدای مورد حمایت خود معرفی کرد. این در حالی بود که آیت الله مهدوی کنی به عنوان دبیرکل این نهاد، مخالف بنی صدر و موافق حسن حبیبی بود اما اکثریت جامعه موافق حمایت از بنی صدر بودند. آیت الله مهدوی کنی در چاپ دوم کتاب خاطرات خود که در سال 1387 منتشر شده به اختلاف حزب جمهوری اسلامی با جامعه روحانیت مبارز بر سر حمایت از کاندیداتوری ابوالحسن بنی صدر اشاره کرده است. در این خاطره آمده است: « بین جامعه روحانیت و حزب [جمهوری اسلامی] درباره انتخابات[ریاست جمهوری] اختلافی پیدا شد. چیزهایی که الان گفته می شود و برخی از روزنامه ها نیز دامن می زنند خلاف واقع است. اگر هم بگوییم جامعه روحانیت اصلاً از بنی صدر طرفدار ی نکرد، آن هم خلاف واقع است. اعضای جامعه روحانیت (اعضای شورای مرکزی) حدود 21 نفر بودند. آقایان بهشتی، مطهری، باهنر، مفتح، شاه آبادی، محلاتی، ملکی ، خسروشاهی، عمید زنجانی، عرفانی، موحدی کرمانی، ناطق نوری، کروبی و موسوی خوئینی ها جزو شورای مرکزی جامعه روحانیت بودند. در این جمع افرادی بودند که علاقه مند به حزب بودند و اصلاً به بنی صدر رأی ندادند. پنج نفری هم که موسس حزب بودند و همه جزو جامعه روحانیت بودند نیز به بنی صدر رأی ندادند. آقای موحدی کرمانی و آقای شاه آبادی هم در حزب بودند هم در جامعه روحانیت، البته جمع زیادتری نظرشان به آقای بنی صدر بود. نقل می کنند که این جمع، شاخص شان آقای خسروشاهی بود. ما احساس می کردیم که ایشان بیشتر طرفداری می کرد. ایشان نسبت به حزب حساسیت منفی داشت. از حزب و حزب گرایی اصلاً خوشش نمی آمد. آنها وقتی حبیبی و بنی صدر را مقایسه می کردند، بنی صدر را مقدم می دانستند. از آن طرف موضع گیری های حزب هم برای بعضی حساسیت برانگیز بود و سبب این جدایی شده بود.» می توان گفت بعد از سال 58 و انتخابات ریاست جمهوری امروز بازهم جامعتین بر سر یک نامزد انتخابات اینبار در مجلس خبرگان رهبری اختلاف پیدا کردند. عصر ایران
سه شنبه ، ۲۷بهمن۱۳۹۴
[مشاهده متن کامل خبر]
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: 19دی آنلاین]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 12]