تور لحظه آخری
امروز : چهارشنبه ، ۱۳ مهر ۱۴۰۱    احادیث و روایات:  پیامبر اکرم (ص):هرگاه خداوند براى خانواده اى خير بخواهد آنان را در دين دانا مى كند، كوچك ترها بزرگ...
سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون شرکت ها

تبلیغات

Ш·Ш±Ш§Ш­ЫЊ ШіШ§ЫЊШЄ

arongroups

shoma

تبلیغات متنی

پایگاه خبری اینتیتر

زوم تک

کافه دانش

کانکس دپوماشین

تبلیغات گوگل

ترک اعتیاد

دانلود فیلم

ناب مووی

واردات از چین

قیمت تتر

تور دبی

خرید رم سرور اچ پی

crypto trading signals

قیمت گوشی شیائومی

ماشین تزریق پلاستیک

مدارک ثبت برند

مرکز لیزر کرج

لوستر سقفی

مجوز موسسه فرهنگی هنری تک منظوره

تور کیش از اصفهان

ثبت شرکت در ترکیه ارزان

خرید ابزار جراحی

خرید فوری ووچر پرفکت مانی

آگهی تدریس خصوصی

درمان بواسیر

neuralink coin

سیستم اعلام حریق

crypto trading signals

برج خنک کننده

rdiet.ir

وی آر اف ( VRF )

خرید لایسنس نود 32

خرید فالوور

ثبت شرکت

دستکش کار

دانلود سریال آفتاب پرست

خرید پرینتر لیبل زن

خرید سابسکرایب

خرید فالوور اینستاگرام

پارتیشن اداری

مهاجرت

پنل خدمات اینستاگرام

استرچ فیلم صنعتی

سفارش سایت فروشگاهی

خرید نایلون حبابدار

pianoforte

قیمت روز آهن

موسسه مهاجرتی مهرآیین مخبری

خرید دستگاه تصفیه آب صنعتی

مرکز لیزر کرج

قیمت روز آهن آلات

اتاق فرار

واردات از چین

دانلود سریال آنتن دی دی فیلم

اجاره اسپیس فریم نمایشگاهی

خدمات پرداخت ارزی نوین پرداخت

خرید فالوور ارزان

طراحی سایت

خرید فالوور اینستاگرام

جاسازی در منزل

آموزش آنلاین زبان انگلیسی

آهن آلات

دانلود فیلم ایرانی

سیگنال ارز دیجیتال

اجاره سند

دارالترجمه رسمی

سایت نوبت دهی

خرید ارز دیجیتال

خرید فالوور اینستاگرام

قیمت بیت کوین

 




محبوبترینها

کاربردی ترین نرم افزار crm در ایران


چرا رزرو تور دبی برای سفر به این شهر گزینه مناسبی است؟


ارز دیجیتال و صرافی ارز دیجیتال آنچه باید در مورد آن بدانیم


چگونه یک چمدان عالی بخریم


10 واقعیت وحشتناک در مهاجرت تحصیلی به روسیه از نگاه رادوتا


برای زیباتر‌شدن صورت خود کلینیک زیبایی الیزه لانژه را انتخاب کنید


رفع مشکلات شایع ارتوپدی با کلینیک ارتوپدی دکتر احمد


خرید انواع دستکش کار با بهترین قیمت از ابراز آلات صنعتی ایرکام


تور استانبول هتل وایت مونارچ + قیمت


قطعات دستگاه آب شیرین کن صنعتی


راهنمای خرید محصولات بادی و تفریحی


خرید بهترین برند دستگاه لیزر الکساندرایت در سال 1401


چگونه برای رستورانم حسابدار پیدا کنم؟


بایدها و نبایدهای غرفه سازی : بهترین طراحی غرفه چطور انجام می‌شود؟


برای بازسازی خانه از کجا شروع کنیم؟


آیا تزریق بوتاکس برای میگرن، خطوط پیشانی را نیز از بین می برد


بهترین متریال در ساخت اگزوز


بهترین روش بررسی و بازدید از مسیر خطوط لوله


دانستی های مهم برای خرید گوشت گوسفندی تازه






حقایقی که باید در مورد خرید لایک اینستاگرام بدانید!


انواع بلندگو در فروشگاه آوازک




آمار وبسایت

 تعداد کل بازدیدها : 1703335756




هواشناسی

نرخ طلا سکه و  ارز

قیمت خودرو

فال حافظ

تعبیر خواب

فال انبیاء

متن قرآن



اضافه به علاقمنديها ارسال اين مطلب به دوستان آرشيو تمام مطالب
archive  refresh

دوست یابی (قسمت چهارم)


واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
دوست یابی (قسمت چهارم)
دوست یابی (قسمت چهارم) نويسنده:حسين شاهد خطيبي پايه هاى دوستى 4 (احترام و بزرگداشت دوستان) 16- احترام و بزرگداشت دوستان از امـور قـطـعـى كه در خور شك و ترديد نيست آن است كه اگر انسان به ديگران احترام بگذارد ديگران نسبت به وى احترام خواهند گذاشت و اگر به آنها اهانت كند مورداهانت آنان قرار خواهد گرفت .شاعر چه خوب گفته است :و من هاب الرجال تهيبوه ----- و من حقر الرجال فلن يهاباپـس اگـر مـى خـواهى در نظر دوستت بزرگ باشى او را بزرگ بدار, واگر خواهان آنى كه نزداو محترم باشى اورا احترام كن , و كدام كس است كه دوست ندارد بزرگ و محترم باشد؟ از اين رو از پيامبر خدا(ص ) و ائمه اهل بيت (ع ) رواياتى در لزوم بزرگداشت دوست و اكرام و احترام او وارد شـده اسـت تـا از اين راه روابط آنها تحكيم و دلها تصفيه و بر دوستى وبرادرى آنها افزوده گردد.پـيـامـبر خدا(ص ) فرموده است : هركس برادر مسلمانش را احترام كند و در آن رضاى خداوند را بخواهد خداوند به او نظر رحمت خواهد فرمود. نيز: كسى كه برادر مسلمانش نزد او بيايد و او وى را مورد احترام قرار دهد چنان است كه خداوند را احترام كرده است. نـيز: هر كس برادر مؤمنش را احترام كند خداوند را احترام كرده و چه گمان داريد درباره كسى كه خدا را احترام كرده خداوند با او چه كارى خواهد كرد. امـام بـاقـر(ع ) در بـيان آنچه بر مسلمان واجب است نسبت به برادر دينى خود انجام دهدفرموده اسـت : اگـر غـيـبت كرد در غيابش پاس او را بدار, و اگر حضور داشت او را ديدار وتجليل كن و گرامى بدار چه تو از او و او از توست. امـام صـادق (ع ) فرموده است : ابوجعفر امام باقر(ع ) مى فرمود: ياران خود را بزرگ بداريد واحترام كـنـيـد, و برخى از شما به برخى ديگر هجوم نبرد, و به همديگر زيان نرسانيد ونسبت به هم حسد نورزيد, و از بخل بپرهيزيد, و بندگان مخلص خداوند باشيد.امـام صـادق (ع ) فـرمـوده است : بزرگداشت حقوق برادران دينى بزرگداشت دين خداست . از ايـن رو بـراى دوسـتان شايسته نيست همه پرده هاى شرم و حيا را از ميان خودبردارند چه اين امر آنان را به ترك احترام و اكرام همديگر وادار خواهد كرد. امام موسى بن جعفر(ع ) فرموده است : حشمت و وقار را ميان خود و دوستت از ميان مبر وچيزى از آن باقى بگذار چه از ميان رفتن آن سبب از ميان رفتن شرم و حياست. مراد از اين سخن زياده روى در عدم حفظ حشمت و حرمت يكديگر است , به همين مناسبت فرموده است : چيزى از آن بـاقى بگذار و نفرموده است همه آن را باقى نگهدار چه تكلف و حشمت و وقار كامل در ميان ياران و دوستان از نظر اهل بيت (ع )نكوهش شده است چنان كه در آينده شرح خواهيم داد.هر گاه دوست تواز نظر سن و سال بزرگتر يا از نظر دانش برتر و يا از حيث شان و مقام بالاتر است بر توست كه او را بزرگ بدارى و احترام كنى چه اين امر حقى براى اوست كه بر تو واجب است آن را رعـايـت كـنى و مرزى ميان تو و اوست كه لازم است از آن تجاوزنكنى , از پيامبر خدا(ص ) روايت شده كه فرموده است : كسى كه سالخوردگان ما را احترام نكند و به خردسالان , ترحم نورزد از مانيست. در وصيت امام صادق (ع ) تدبر و انديشه كن كه فرموده است : نفس خويش را براى تحمل كسى كه بـا تو مخالفت مى كند و داراى مقامى برتر است و بر تو فضيلت دارد رام كن چه تو به برترى او اقرار كـرده اى تـا بـا او مـخـالـفت نكنى و آن كه براى كسى فضيلتى قائل نيست خود بين و خود پسند است. بپرهيز از اين كه دوست خود را تحقير و اهانت كنى , چه اين رفتار از مؤثرترين اسباب زوال دوستى و بـزرگـتـريـن عـامـل دشـمـنـى و كينه ورزى است , ائمه اهل بيت (ع ) آن را ازگناهان بزرگ شمرده اند.امـام صـادق (ع ) فرموده است : كسى كه دين خود را حقير مى شمارد برادران دينى خود راتحقير مى كند.نـيـز: انسان خردمند به هيچ كس اهانت نمى كند, و كسانى كه سزاوارترند به اين كه اهانت نشوند سه دسته اند: دانشمندان , حكمرانان و دوستان , زيرا كسى كه به علما و دانشمندان اهانت كند دينش رااز دست داده , و آن كـه حـكمران را تحقير كند دنياى خود را از كف داده و آن كه به دوستانش اهانت كند مردانگى خويش را از ميان برده است .نـيـز: كـسى كه برادر دينى خود را فريب دهد و تحقير كند و با او دشمنى ورزد خداونددوزخ را جايگاه او قرار خواهد داد. همان گونه كه تو دوست دارى محترم و بزرگ باشى بر طبق اصول و مبادى گرانقدراسلامى كه پـيامبر گرامى بيان كننده آنها است بر تو واجب است برادر دينى خود را محترم و بزرگ بشمارى , چنان كه فرموده است : هيچ يك از شما مؤمن نيست مگر آنگاه كه آنچه براى خود دوست مى دارد براى برادر مؤمنش دوست بدارد. امـام عـلـى بـن ابـى طالب (ع ) در وصيت خود به فرزندش امام حسن (ع ) به اين امر تصريح كرده و فرموده است : اى پـسر من ! نفس خويش را ميان خود و ديگران ميزان قرار ده . پس آنچه را براى خودت دوست مـى دارى براى ديگران دوست بدار, و آنچه را براى خودت ناپسندمى دانى براى ديگران نيز ناپسند بـشـمار, ستم مكن چنان كه دوست ندارى بر تو ستم شود, نيكى كن چنان كه دوست دارى به تو نيكى كنند, بر خودت زشت بشمار آنچه را ازديگران زشت مى شمارى , از مردم به همان چيزى كه تـو بـدان از آنها خشنود مى شوى خشنود باش , و آنچه را نمى دانى مگوى هر چند آنچه را مى دانى اندك باشد, و آنچه رادوست ندارى درباره تو بگويند مگوى. امام صادق (ع ) فرموده است : هر كس نسبت به برادر مؤمنش بدان گونه نباشد كه نسبت به نفس خويش است حق برادرى را ادا نكرده است. ديل كارنگى مى گويد: تو خواهان آنى كه مردم تو را تحسين و به اهميت و ارزش تواعتراف كنند, و مـشـتـاق آنى كه در اين دنياى كوچك داراى شان و مقامى باشى و از اين كه به چاپلوسيهاى بى ارزش و دور از اخلاص گوش فرا دهى ابا دارى بلكه قدرشناسى مخلصانه را خواهانى و ميل دارى دوسـتـان و آشـنـايـانـت به قول ثواب هر چه بيشتر تو راتقدير كنند و بستايند و همه , همين را خـواهـانيم ... . بنابراين بگذار براى رسيدن به اين هدف از اين اصل اساسى پيروى كنيم : به ديگران آنچه را دوست مى داريم ببخشيم . مـؤلـف در تـايـيـد موفقيت اين اصل اساسى و والا كه اسلام آن را از مهمترين مبانى و قواعدخود شمرده حوادث و وقايع بسيارى را ذكر كرده است . 17- از خود گذشتگىايـثـار و از خـود گـذشتگى مرتبه اى است كه جز كسانى كه خداوند درباره آنان فرموده است : الا الـذيـن صـبروا ولايلقاها الا ذوحظ عظيم بدان نمى رسند, و اين برترين مراتب بردارى و عـاليترين درجات دوستى است و متاسفانه انسان در اين روزگار كسى رانمى يابد كه به اين اصل عمل كند و به اين مرتبه دست يابد چه در اين زمان اندكند كسانى كه به حديث نبوى مشهور عمل كـنـند كه فرموده است : هيچ يك از شما ايمان نمى آوردمگر آنگاه كه براى برادر مؤمنش دوست بـدارد آنـچه را براى خود دوست مى دارد. چه رسد به مرتبه ايثار و از خودگذشتگى كه انـسـان بـرادر دينى اش را برخودش مقدم بدارد و مصلحت او را بر مصلحت خود و حاجت او را بر حاجت خويش ترجيح دهد. امـام عـلى بن ابى طالب (ع ) ايثار را در اين دو بيت شيوا با جالبترين بيان و زيباترين تعبير به تصوير كشيده : ان اخاك الحق من كان معك ----- و من يضر نفسه لينفعك و من اذا ريب الزمان صدعك ----- شتت فيك شمله ليجمعك نـيز فرموده است : با محاسن (خوبيها) اخلاقتان را رام كنيد, و آن را به سوى مكارم (بزرگواريها) بكشانيد, و آن را به بردبارى عادت دهيد و بر ايثار و ترجيح ديگران بر خودشكيبا باشيد.نيز: مؤمنان برادرند و در نزد هر برادر چيزى از برادر برتر نيست. امام باقر(ع ) فرموده است : براى خداوند بهشتى است كه جز سه دسته در آن واردنمى شوند: كسى كه به حق بر زيان خود حكم كرده , كسى كه به خاطر خدا برادر مؤمنش را ديدار كرده , و كسى كه براى خدا برادر مؤمنش را برگزيده است .از ابـان بـن تـغـلـب نـقـل شده كه گفته است : به همراه ابى عبداللّه (ع ) طواف مى كردم , مردى ازاصحاب ما با من برخورد كرد و از من خواست براى حاجتى به همراه او بروم و با دست اشاره كرد, مـن خـوش نـداشـتـم اباعبداللّه (ع ) را رها كنم و به سوى او روم . در اين ميان كه طواف مى كردم دوبـاره بـه من اشاره كرد, ابى عبداللّه (ع ) فرمود: اى ابان اين تو رامى خواهد؟ عرض كردم : آرى , فـرمـود: او كـيـسـت ؟ گفتم : مردى از اصحاب ماست ,فرمود: او بر مثل آن چيزى است كه تو بـرآنـى ؟ گـفـتم : آرى , فرمود: برو به سوى اوعرض كردم : طواف را قطع كنم ؟ فرمود: آرى گفتم : هر چند طواف واجب باشد؟ فرمود: آرى . گفته است : من به سوى آن مرد رفتم , سپس بر امام (ع ) وارد شدم و از آن حضرت خواستم كه مرا از حق مؤمن بر مؤمن آگاه كند. فرمود: اين موضوع را واگذار و در آن وارد مشو, عرض كردم : آرى قربانت شوم ,فرمود: اى ابان ايـن مـوضـوع را واگذار و خواهان آن مباش , عرض كردم : آرى قربانت شوم . و پيوسته درخواست خـود را تكرار كردم . فرمود: اى ابان ! نيمى از مالت را با اوتقسيم كن سپس به من نظر افكند و به آنـچـه در درونم گذشت توجه كرد و فرمود: اى ابان ! هرگاه نصف مالت را با او قسمت كردى و پس از آن نسبت به او ايثار نكردى تو و اوبا هم برابريد ليكن هر گاه از نصف ديگر نيز به او ببخشى در اين صورت ايثار كرده و او رابر خود مقدم داشته اى. شـايـد جالبترين صورت ايثار كه تاريخ آن را نقل مى كند چيزى است كه غزالى دراحياءالعلوم ذكر كرده و گفته است : امام على بن ابى طالب (ع ) با خوابيدن در بستر پيامبر خدا(ص ) در شب هجرت آن حضرت از مكه به مدينه جانش را فداى پيامبر(ص ) ساخت , و او را با خون خود حفظ كرد. از اين روخداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى فرمود كه : من ميان شما عقد برادرى جارى كرده ام وعمر يكى از شما را طولانى تر از عمر ديگرى قرار داده ام پس كدام يك از شما حيات خود را به ديگرى ايثار مى كند, آنها هر كدام حـيـات خـود را دوسـت داشـتـه و آن را اخـتياركردند . خداوند به آنها وحى فرمود: آيا شما مانند عـلى بن ابى طالب نبوديد كه ميان او وپيامبرم محمد(ص ) پيوند برادرى برقرار كردم در حالى كه عـلى در بستر پيامبر خوابيد وجانش را فداى او ساخت و زندگى خود را به او ايثار كرد, اكنون به زمين فرود آييد و او رااز دشمنانش حفظ كنيد. لـذا جـبرئيل بر بالاى سر و ميكائيل در پايين پاى او نشسته و مى گفتند: آفرين بر مثل تو اى پسر ابـى طـالـب خـداونـد بـه وجود تو بر فرشتگان مباهات مى كند . سپس خداوند به اين آيه را درباره على (ع ) فرو فرستاد: ومن الناس من يشري نفسه ابتغاء مرضاة اللّه واللّه رؤف بالعباد.از مظاهر جالب ايثار چيزى است كه درباره مردى از اصحاب پيامبر خدا(ص ) نقل كرده اند مبنى بر ايـن كـه بـه مـردى از اصحاب پيامبر(ص ) كله بريان شده گوسفندى هديه شد, وى گفت برادر (ديـنـى ) من فلان و عيال او به آن محتاجترند و آن را نزد او فرستاد,وى هنگامى كه آن را گرفت نـيـز گفت : برادر (دينى ) من فلان از من به اين نيازمندتر است و آن را نزد وى ارسال داشت و به هـمـيـن گـونـه هـر يـك از آنها برادر خود را بر خويش ترجيج مى داد و كله گوسفند را براى او مى فرستاد تا ميان هفت خانواده دست به دست شد و نزد برادر نخستين بازگشت از اين رو خداوند درباره آنها اين آيه را فرو فرستاد: ويؤثرون على انفسهم ولو كان بهم خصاصة .دربـاره سـبـب نزول آيه مذكور نيز روايت شده كه پيامبر خدا(ص ) اموال قبيله بنى نضير راپس از شكست آنها در جنگ ميان مهاجران تقسيم فرمود و به انصار جز به سه نفر از آنهاكه نيازمند بودند چـيزى نداد و به آنان فرمود: اگر مى خواهيد اموال و خانه هايتان را بامهاجرين قسمت كنيد و در ايـن غـنـايـم , با آنها شريك باشيد, و اگر مايليد خانه ها واموالتان از آن خودتان باشد از اين غنايم بـهـره اى بـه شـمـا نـمـى رسد, انصار عرض كردند:ما اموال و خانه هايمان را با مهاجران قسمت مى كنيم و در اين غنايم آنها را بر خودمان ترجيج مى دهيم و در آن با آنها شريك نمى شويم , لذا اين قـول خداوند درباره آنها نازل شد: والذين تبوء الدار والا يمان من قبلهم يحبون من هاجر اليهم ولايجدون في صدورهم حاجة مما اوتوا ويؤثرون على انفسهم ولو كان بهم خصاصة****پايه هاى دوستى 5 ( اندرز )18- اندرز نـصـيـحـت و اندرز از بزرگترين لوازم محبت و مهمترين اركان مودت است , و دوستى وبرادرى وقـتـى به كمال مى رسد كه نصيحت و ارشاد پيشرو و انگيزه آن باشد, و كسى كه نصيحت گوى بـرادر ديـنـى خويش نباشد برادر نيست . از اين رو هر گاه در برادر مؤمن خويش نارسايى يا عيبى يافتى بايد بكوشى با لطف و مدارا او را بر نقص خود راهنمايى و به عيب خويش آگاه سازى تا نقص خود را بر طرف كند و عيب را از خود بزدايد . در اين صورت نسبت به او نيكى كرده اى و در برابر آن استحقاق پاداش بزرگ از سوى خداوند وسپاس فراوان از سوى برادر دينى خود دارى . بايد بدانى كه اگر در نصيحت و ارشاد او اهمال ورزى در روز قيامت مسؤول خواهى بود, چنان كه پيامبر خدا(ص ) فرموده است : هر مؤمنى با كسى همنشين شود در روز قيامت نسبت به او مسؤول خواهد بود هر چند به اندازه يك ساعت از روز باشد. بايد اندرز دادن تو به او پنهانى باشد چه در اين صورت است كه در دل جايگزين مى شود, و نصيحت آشـكـار درسـت عكس آنچه را از آن انتظار و از او اميد دارى در اوايجاد خواهد كرد, از اين رو امام حـسـن عـسكرى (ع ) فرموده است : كسى كه برادر دينى خود را پنهانى اندرز دهد او را آراسته , و كسى كه آشكارا او را نصيحت كند وى را رسواكرده است. بدان وفادارترين و دوستدارترين دوستان تو و صادقترين آنها در دوستى و برادرى كسى است كه تو را بـه مـعايب نفسانيت آشنا و به نقاط ضعف شخصيت خويش راهنمايى كندتا بتوانى نفس خود را تـهـذيـب و خـطاهايت را جبران كنى , چنان كه پيامبر خدا(ص ) فرموده است : بهترين دوستانت كـسـى اسـت كه تو را صادقانه اندرز دهد و در محافل زينت بخش تو باشد و در برابر دشمنت تو را يارى دهد.امـام صـادق (ع ) فـرمـوده اسـت : مـحـبـوبـتـريـن دوسـتـانم كسى است كه عيبهايم را به من هديه كند.بـراسـتى در دوستى كه اگر از برادر دينى او خطايى سرزند وى را ارشاد نكند و اگرمرتكب بدى شـود وى را انـدرز نـدهـد سـودى نيست و دشمن از چنين دوستى به مراتب بهتر است , چنان كه اميرمؤمنان على بن ابى طالب (ع ) فرموده است : گاهى دشمن انسان بهتر از دوست اوست چه وى را به عيبهاى او راهنمايى مى كند و در نتيجه انسان از آنهادورى مى جويد. بـهـتـريـن دوست آن است كه نمونه صلاح و اصلاح و الگوى راه صواب و سداد باشد به طورى كه رفـتـار او درسى عملى براى تو باشد و بتوانى آن را در رفتار خويش سرمشق قرار دهى و در روش خود به او اقتدا كنى و در تاريكيهاى زندگى از او روشنى گيرى , چنان كه اميرمؤمنان (ع ) فرموده اسـت : بـرادر تو كسى است كه با ديدارش تو را موعظه كند پيش از آن كه با گفتارش به تو اندرز دهد. پـيـامـبـر خدا(ص ) و ائمه اهل بيت (ع ) به اين جنبه مهم زندگى دوستانه بسيار اهميت داده اندو اوامـر مـؤكـدى از سـوى آنـهـا وارد شده است كه بايد انسان برادر دينى خود را در حضورو غياب نصيحت كند تا پايه هاى دوستى و برادرى براساس متين و محكمى استوار گرددو گر نه دوستى در معرض زوال و فروپاشى خواهد بود.پـيـامـبـرخدا(ص ) فرموده است : مؤمن برادر مؤمن است نصيحت خودرا به او در هيچ حالى ترك نمى كند.نيز: پارساترين مردم كسى است كه به همه مسلمانان از روى دوستى بيشتر نصيحت كندو دلش نسبت به آنان پاكتر و سالمتر باشد. نـيـز: انـسـان بـايـد بـرادر ديـنـى خـود را هـمـواره نـصـيـحت كند به همان گونه كه خود را نصيحت مى كند.امـيـرمـؤمـنـان عـلـى بـن ابـى طـالـب (ع ) فـرمـوده اسـت : كـسى را كه از تو نصيحت بخواهد فريب مده .نـيـز: برادر دينى خود را خالصانه نصيحت كن چه خوب باشد و چه زشت , و اورا در هرحال يارى كن و وى را در هر جا همراه باش.امام باقر(ع ) فرموده است : بر مؤمن واجب است كه مؤمن را نصيحت كند.نـيـز: از كـسـى كـه تـو را مـى گـريـانـد پـيروى كن كه او نصيحت گوى توست , و از آن كه تو رامـى خـنـداند پيروى مكن چه او فريب دهنده توست , و بزودى همگى بر خداوند واردمى شويد و آگاهى مى يابيد.امام صادق (ع ) فرموده است : كسى كه در راه برآوردن حاجت برادر مؤمن خود گام بردارد ليكن او را نصيحت نكند به خدا و پيامبرش خيانت كرده است. نيز: بر مؤمن واجب است كه مؤمن را در حال حضور و غياب نصيحت كند.نـيـز: هر مؤمنى كه در پى حاجت برادر مؤمنش قدم بردارد ليكن او را نصيحت نكندمانند كسى است كه به خدا و پيامبرش خيانت كرده و خداوند دشمن اوست . بـدان بـراى كـسى كه از تو نصيحت بخواهد حقى است . كه امام زين العابدين (ع ) آن را بيان كرده و فـرموده است : و اما حق كسى كه از تو نصيحت بخواهد آن است كه او را نصيحت كنى و به اندازه توانايى خودش با او سخن گويى زيرا براى هر فردى مرتبه اى از گفتاراست كه آن را مى شناسد و از آن دورى مى كند, و بايد روش تو مبتنى بر رافت و رحمت باشد.هنگامى كه برادر مؤمنت تو را نصيحت مى كند گوش و دلت را به سوى او روانه كن چه اودوست راستين توست و سعى كن كه خوشحالى خود را از اندرزهاى او و پذيرش گفتاراو را از سوى خود بـه وى بنمايانى , و با گفتار و كردار به نيكوترين و پاكيزه ترين نحوى ازاو شكر گزارى كن , چنان كـه امـيـرمؤمنان (ع ) فرموده است : اندرز را از كسى كه به تو اندرزداده بپذير و با فرمانبردارى از كسى كه آن را به سوى تو آورده با آن برخورد كن . مـطـمـئن بـاش كـه تـو مـنـتـهـاى نياز را به دوستى نصيحت گو و رفيقى رهنما دارى , چنان كـه پـيـامـبـرخـدا(ص ) فـرموده است : كسى كه موعظه گويى در دل و باز دارنده اى در درون وهمنشينى رهنما در كنار خود ندارد دشمنش توانايى دارد كه گلويش را بفشارد. امـام جواد(ع ) فرموده است : مؤمن به سه خصلت نياز دارد: توفيقى از سوى خداوند,اندرزگويى درونى , و پذيرش از كسى كه او را نصيحت كند. بـدان كـه نـصـيحت كننده را نيز حقى است كه امام زين العابدين (ع ) آن را توضيح داده وفرموده است : و اما حق نصيحت كننده آن است كه در برابر او فروتنى كنى سپس دلت متوجه او باشد و به او گـوش فـرا دهى تا اندرزهاى او را بفهمى پس از آن آنها رابررسى كن چنانچه در اين امر موفق نـبـوده به او ترحم كن و او را متهم مكن و بدان او در نصيحت توكوتاهى نكرده جز اين كه اشتباه كـرده اسـت و ايـن در صورتى است كه از نظر تو مستحق تهمت نباشد, و در هر حال امر او را مهم مشمار.سـقراط گفته است : از چيزهايى كه بيانگر مراتب خرد دوست تو و حسن اندرز اوست اين است كه تو را به عيبهايت آگاه كند و آنها را از تو دور سازد, و به نيكيها تو را موعظه كند, و خود او با به كار بستن آنها از تو پند گيرد, و از بديها تو را منع كند و خود از ارتكاب آنها باز ايستد. مـخـالـفت با نصيحت گوى مشفق كه در دوستى صادق و در نصيحت پاك و مخلص است موجب حسرت و پشيمانى است. چنان كه امام على بن ابى طالب (ع ) فرموده است :نافرمانى نصيحت كننده دانا و آزموده افسوس و پشيمانى به دنبال دارد. امـام صـادق (ع ) فرموده است : با مرد خردمند و پرهيزگار مشورت كن چه او جز به نيكى دستور نـمـى دهـد و از مـخـالـفـت بـا وى بـپـرهيز چه مخالفت با پارساى خردمند موجب تباهى دين و دنياست .امام موسى بن جعفر(ع ) فرموده است : و هر گاه خردمند نصيحت گو به تو پندى داد ازمخالفت با آن بپرهيز كه موجب نابودى است. هرگاه برادر دينى تو خواست با تو مشورت كند او را مخلصانه راهنمايى كن و درنصيحت او بكوش و مـبـادا در ايـن امـر كوتاهى كنى كه در اين صورت خداوند بر تو خشم خواهد گرفت , چنان كه پـيـامـبر خدا(ص ) فرموده است : كسى كه برادر مسلمانش با اومشورت كند, و او خالصانه وى را نصيحت نكند خداوند خودش را از او سلب خواهدكرد.امام صادق (ع ) فرموده است : كسى كه برادر مسلمانش با او مشورت كند و بى غرضانه راى خالص خود را اظهار نكند خداوند راى او را از وى سلب خواهد كرد.بدان كسى كه از تو درخواست مشورت مى كند نيز داراى حقى است كه امام زين العابدين (ع ) آن را بـيـان كـرده و فـرموده است : و اما حق درخواست كننده مشورت اين است كه اگر راى موجه و پسنديده اى آماده دارى در راهنمايى و نصيحت او بكوشى و بر طبق آنچه مى دانى به او اندرز دهى به نحوى كه اگر تو به جاى او بودى همان كار راانجام مى دادى و بايد اين عمل با رافت و نرمش از سـوى تـو صـورت گـيـرد زيـرا نـرمش ترس را آرام مى كند و درشتى به جاى آرامش ترس پديد مى آورد . و اگر راى پسنديده اى آماده ندارى و كسى را مى شناسى كه به راى او وثوق دارى و آن را دربـاره خـودت مـى پـسـندى وى را به سوى او راهنمايى و ارشاد كن كه در اين صورت در نيكى كوتاهى نكرده اى و در نصيحت و اندرز خوددارى نورزيده اى. هـرگـاه بـرادر دينيت تو را به چيزى اندرز مى دهد كه مهر و محبت تو او را بدان وادار كرده است نـظـر او را بـپـذيـر و بـه بهترين وجهى از او سپاسگزارى كن , و اين را نصب العين خودقرار ده كه نـصـيـحـت و مشورت گرانبهاترين چيزى است كه برادر به برادر تقديم مى كند وارزشمندترين چـيزى است كه دوست براى دوست ذخيره مى سازد, چنان كه پيامبرگرامى (ص ) فرموده است : انسان مسلمان به برادر مسلمانش چيزى هديه نمى كند كه برترباشد از سخن حكمت آميزى كه بر هدايت او بيفزايد يا او را از طريق هلاكت بازگرداند. هرگاه كارها بر تو مشتبه شود و يا آراء و نظرها تعارض داشته باشد با برادر مؤمن خودمشورت كن و مـشـكـل خـود را براى او شرح ده و از آن پرده بردار و از راى او كمك بگيرشايد با نيروى خود و انـديـشـه خـود آنچه را درست است برايت روشن گرداند و با بينش خويش تو را به راه رستگارى رهـنمون شود, چنان كه امام صادق (ع ) فرموده است : براى هر يك از شما چه مانعى دارد كه اگر دچـار رخـدادى شـود كـه تـوانـايـى مقابله با آن را نداردبا مردمى خردمند و ديندار و پرهيزگار مشورت كند, بدانيد اگر چنين كند خداوند او راخوار نمى كند بلكه مرتبه او را بلند مى گرداند و او را بهترين كارها و متربترين آنها به خداموفق مى دارد.امـام كـاظـم (ع ) فـرموده است : مشورت با خردمند نصيحت گو موجب ميمنت و بركت ورشد و توفيق از سوى خداست. بدان اين مشورت كننده را نيز حقى است كه آن را امام زين العابدين (ع ) بيان كرده وفرموده اند: و امـا حـق مـشورت كننده بر تو آن است كه در آنچه به تو سفارش مى كند ليكن با راى توموافق نـيـسـت وى را مـتـهـم نـكـنى چه اينها همه آراء و نظريات است كه گوياى چگونگى تصرفات و اخـتـلافـات مـردم نـسـبت به آنهاست . و هرگاه راى او را متهم و مشكوك مى بينى در اختيار آن مـخيرى ليكن متهم كردن خود او چنانچه وى را شايسته مشورت مى دانى روا نيست . اما چنانچه آراى او بـا نـظريات تو موافق است خدا را سپاس گوى و آنها را باتشكر از برادر دينى خود بپذير و منتظر آن باش كه اگر روزى به تو پناه آورد معامله به مثل كنى و آنها را جبران نمايى. با هر كس مشورت مكن تا در مهلكه بيفتى و نابود شوى , چنان كه پيامبرخدا(ص ) دروصيت خود به اميرمؤمنان (ع ) فرموده است : اى على با ترسو مشورت مكن چه او راه رهايى از مشكلات را بر تو سـد مـى كـند, و نيز با بخيل مشورت مكن زيرا او تو را ازرسيدن به هدف باز مى دارد, همچنين با حريص مشورت مكن چه او حرص را برايت آرايش مى دهد.بـلـكـه تـنها با كسى مشورت كن كه شايستگى آن را داشته باشد و صفاتى را كه امام صادق (ع ) در حـديـث زيـر ذكر فرموده در او موجود باشد, فرموده است : مشورت حدودى دارد كه هركس آن حدود را بداند از آن سود مى برد و گر نه زيان آن براى خواهان مشورت بيش از سود آن است .اول - آن كه با كسى كه مشورت مى كنى خردمند باشد.دوم - آزاد و ديندار باشد.سوم - دوست و برادر باشد.چـهـارم - آن كـه او را بـه راز خود مطلع كنى و او به همان گونه به راز تو آگاه باشد كه تو به آن آگاهى سپس او آن را مكتوم و پنهان بدارد.چه اگر او خردمند باشد تو از مشورت با او سود خواهى برد, و اگر آزاد و ديندار باشد درنصيحت تـو مـنـتهاى كوشش رابه كار خواهد برد, و چنانچه دوست و برادر باشد راز خودرا كه بر او آشكار كـرده اى مكتوم خواهد داشت , و هنگامى كه او را از راز خود آگاه كنى ومانند تو بدان آگاه باشد مشورت و نصيحت به طور تمام و كمال انجام خواهدگرفت. بـنـابـراين هرگاه برادر دينى تو از اين صفات برخوردار و همه اين شرايط در او موجودباشد بر تو بـاكى نيست به هنگام سختى و درگيرى با مشكلات به او پناه برى چه اوشايسته آن است كه از او كمك بخواهى و به او اعتماد و با وى مشورت كنى , چنان كه امام صادق (ع ) فرموده است : هرگاه حادثه اى برايت روى داد مبادا از آن نزد اهل خلاف شكوه كنى بلكه نزد يكى از برادران مؤمن خود آن را بـيـان كن چه تو هرگز از يكى از اين چهار خصلت بى بهره نخواهى ماند: يا تو را كفايت و بى نـيـاز مـى كند, و يا با مقامى كه دارد به تو كمك خواهد كرد, و يا دعاى مستجاب خود را بدرقه ات مى كند, و يا بامشورت با او از راى وى سود خواهى برد.****پايه هاى دوستى 6 (دوست را از محبت خود با خبر كردن)19- دوست را از محبت خود با خبر كردن آيـا چـه مى انديشى اگر دوستت نزد تو بيايد و بگويد: من خيلى تو را دوست مى دارم وبدانى كه راسـت مى گويد جز اين است كه از شنيدن گفتار او در درون خود احساس خشنودى و مسرت و نزديكى و كشش قلبى مى كنى ؟ آرى شك نيست كه اين حالات رادر خود مى يابى و درك مى كنى كـه دوسـتـى تـو نسبت به او فزونى يافته و محبت تو به اوگسترش پيدا كرده است .بنابراين خبر دادن دوسـت از مـحـبـت خـود نـسـبت به او يكى ازاركان دوستى است و به همين سبب پيامبر خـدا(ص ) و ائمـه اهـل بـيت (ع ) انظار مردم را به اين امر مهم كه موجب نزديكى دلها و آميختگى جانهاست متوجه ساخته اند. پيامبر گرامى (ص ) فرموده است : هرگاه يكى از شما كسى را دوست بدارد او را از محبت خود با خبر كند. نيز: كسى كه از آبروى برادر مؤمنش دفاع كند اين عمل او برايش حجابى ميان وى وآتش خواهد بود, و كسى كه نسبت به برادر مسلمانش در دل خود محبتى احساس كند واو را از آن آگاه نسازد به او خيانت كرده است.نـيـز: هـرگـاه يـكـى از شـمـا بـرادر مـؤمـنـش را دوسـت بـدارد او را آگـاه كـنـد كـه دوستش مى دارد.از انـس نـقل شده كه گفته است : مردى نزد پيامبرخدا(ص ) نشسته بود, در اين هنگام مردعبور كـرد, وى عـرض كرد: اى پيامبر خدا من اين مرد را دوست مى دارم , پيامبر(ص )فرمود: او را از آن آگـاه كـرده اى , گفت : نه فرمود: او را آگاه كن , آن مرد برخاست و به اوپيوست و گفت : من به خـاطر خدا تو را دوست مى دارم آن مرد پاسخ داد: دوست بدارد تورا آن كه مرا به خاطر او دوست مى دارى .امـام صـادق (ع ) فرموده است : هرگاه يكى از برادران مؤمن خود را دوست بدارى او را ازآن آگاه كـن , چـه ابـراهيم (ع ) گفت : رب ارني كيف تحيى الموتى قال اولم تؤمن قال بلى ولكن ليطمئن قلبي . نيز فرموده است : هرگاه كسى را دوست بدارى او را از آن آگاه كن زيرا اين امر دوستى ميان شما را پايدارتر مى كند ديـل كـارنـگـى سـخـن لـيـنـكـلـن را ذكر كرده كه گفته است : آن جا يك مثل قديمى است كـه مـى گويد: يك چكه عسل بيش از يك بشكه حنظل مگس شكار مى كند, حال افراد بشرنيز به همين گونه است چه اگر بخواهى كسى را به سوى خود جلب كنى بايد او را قانع كنى كه دوست مـخـلـص او هـستى و همين كار به منزله آن چكه عسل است كه دل او راشكار مى كند و براى به دست آوردن دل او جز اين راهى نيست .20- دعا براى دوست روشـنـتـريـن دلـيـل بر محبت و مودت صادقانه انسان نسبت به برادر مؤمن خود و اخلاص او در بـرادرى و دوسـتـى دعـا و طـلب خير و توفيق از خداوند براى اوست چه دعا رابطه خاص بنده با پروردگار و پيوند نهانى ميان خالق و مخلوق است كه جز خداوند كسى برآن آگاه نمى شود از آن رو جـز دوسـتان راستين و آنهايى كه در برادرى و دوستى صادقندو ظاهر و باطن و نهان و آشكار آنـهـا يـكـى است بدان اقدام نمى كنند, روشن است كه اگردوستش آگاه شود كه او برايش دعا مـى كـنـد وثـوق و اعـتمادش به او افزايش مى يابد ومحبتش چند برابر مى شود چه اين امر نشانه روشـنـى بر صدق دوستى و اخلاص اوست و دليل قاطعى بر آن است كه وى در ظاهر و باطن با او دوسـت و بـرادر است .چنان كه اميرمؤمنان (ع ) فرموده است : دوست آن است كه در غياب صادق باشد. دعـاى برادر مؤمن درباره برادرش مستجاب است زيرا دعاى او برانگيخته از دلى صادق و راستين است و در آنچه در خواست مى كند مخلص است و خداوند وعده كرده است دعاى صادقان را اجابت كند و آرزوى مخلصان را تحقق دهد و خداوند هرگز از وعده خود تخلف نمى كند, از اين رو پيامبر خـدا(ص ) فـرموده است : دعاى انسان درباره برادرمؤمنش به اجابت مى رسد در حالى كه ممكن است همان دعا درباره خودش به اجابت نرسد. نيز: دعاى انسان درباره برادر مؤمنش در غياب او رد نمى شود. هـنـگـامـى كـه دعا كننده براى برادر مؤمنش دعا مى كند رحمت و بركت الهى به قدرى كه مايه روشنى چشم اوست بر او نازل مى شود و خداوند كرم و توصل خود را شامل حالش مى سازد آنچه را بـراى بـرادر مـؤمـن خود خواسته است به او عطا مى كند, چنان كه پيامبرخدا(ص ) فرموده است : هنگامى كه انسان براى برادر مؤمنش در غياب او دعا مى كندفرشته مى گويد: و همانند آن براى توست. امام صادق (ع ) فرموده است : دعاى مسلمان براى برادر مؤمنش در غياب او روزى را به سوى دعا كـنـنـده جلب مى كند و بلا را از او بر مى گرداند و فرشتگان به او مى گويند: براى تو دو برابر آن است. نـيز: دعاى چهار كس رد نمى شود: دعاى پيشواى عادل براى رعيت خود, دعاى برادربراى برادر مـؤمنش در غياب او, فرشته اى كه موكل است مى گويد: و براى توست همانندآنچه براى برادرت دعا كرده اى و ديگر دعاى پدر درباره فرزندش , و نيز دعاى مظلوم وستمديده , خداوند مى فرمايد: به عزت و جلالم سوگند براى تو انتقام مى گيرم اگر چه مدتى بگذرد. نـيـز: كـسـى كـه بـراى بـرادر مـؤمـنـش دعـا كـنـد خـداونـد بـلا را از او دور و روزى را بر او سرازيرمى كند. 21- گردهمايى دوستان و ديدار آنها با يكديگرشايد خوشترين ساعات زندگى انسان اوقاتى است كه با ياران و دوستانش گرد هم آمده و در امور مختلف و موضوعات گوناگون با آنها به بحث و گفتگو مى پردازد. اين گرد هماييها فوايد بزرگى را عايد آنها مى سازد, چه درباره چيزهايى به گفتگومى نشينند كه امـور آنها را اصلاح و كارهايشان را تنظيم مى كند, و هر يك با دوست خودبه مشورت مى پردازد, و هـر كـدام از آنـها برادر مؤمنش را مورد نصيحت قرار مى دهد, ودانشمندشان به نادانشان آموزش مـى دهـد, و توانگرشان به مستمندشان كمك مى كند, وتواناى آنها به ناتوانشان يارى مى دهد, در نتيجه الفت و همدلى ميان آنها فزونى مى يابد ودوستى و محبت آنها به يكديگر چند برابر مى شود, از ايـن رو مشاهده مى شود پيامبرخدا(ص ) و ائمه اهل بيت (ع ) به تشكيل اين گونه مجالس دستور داده و اجتماع دوستان وديدار آنها را يا يكديگر محبوب شمرده اند.پيامبر خدا(ص ) فرموده است : مثل دو برادر دينى به هنگامى كه يكديگر را ديدارمى كنند مثل دو دسـت اسـت كـه يـكـى ديگرى را مى شويد . هرگز دو مؤمن يكديگر راديدار نمى كنند جز اين كه خداوند فايده اى از يكى به ديگرى مى رساند. امـام بـاقـر(ع ) فرموده است : گرد هم آييد و با هم گفتگو كنيد كه در اين حال فرشتگان به دور شما حلقه مى زنند, خداوند رحمت كند كسى را كه امر ما را زنده بدارد. امام صادق (ع ) فرموده است : از خدا بترسيد و نسبت به هم برادرانى نيكو كار باشيد و به خاطر خدا يـكديگر را دوست بداريد و به هم نزديك و مهربان باشيد, به ديدار همديگربرويد و با هم ملاقات و در امر ما گفتگو و آن را زنده كنيد. نـيـز: سـه تـن يـا بـيـشـتـر از مـؤمـنـان گـرد هـم نمى آيند جز اين كه به تعداد آنها فرشتگان حـضـورمـى يـابند, اگر مؤمنان دعاى خير كنند آنها آمين مى گويند, و اگر از شرى به خدا پناه برندآنها دعا مى كنند كه خداوند آن را از آنها برگرداند, و اگر حاجتى از خدا بخواهند آنهاواسطه مى شوند و برآوردن آن را از خدا در خواست مى كنند.خـيـثـمه گفته است : بر امام صادق (ع ) وارد شدم تا با او توديع كنم زيرا قصد مسافرت داشتم , آن حضرت فرمود: بـه دوستانمان سلام برسان و آنها را به تقواى الهى وصيت و به آنها سفارش كن ثروتمندان آنها به مـسـتمندانشان و توانمندان آنها به ناتوانان آنها كمك كنند, و زنده ها برجناره مردگانشان حاضر شـونـد, و در خـانـه هايشان همديگر را ديدار كنند چه ديداربرخى از آنها با برخى ديگر مايه زنده ماندن امر ماست . نـيـز: هرگاه سه تن مؤمن در نزد برادر خود كه از شر او ايمن بوده و از آزار او بيم نداشته وبه او امـيـد خـوبـى داشـتـه بـاشند اجتماع كنند اگر خدا را بخوانند آنها را اجابت مى كند و اگراز او بخواهند به آنها عطا مى كند و اگر درخواست زيادتى كنند بر عطاى خود مى افزايد,و اگر سكوت ورزند خداوند بخشش خود را آغاز مى كند.امام موسى بن جعفر(ع ) فرموده است : بكوشيد اوقاتتان را چهار بخش كنيد, بخشى براى راز و نياز بـا خـدا, بخشى براى امور معاش , بخشى براى معاشرت با دوستان ومعتمدانى كه عيبهايتان را به شما معرفى مى كنند و در باطن به شما اخلاص دارند,و.... مـيـسر گفته است : امام جواد(ع ) به من فرمود: آيا شما خلوت مى كنيد و درباره هر چه بخواهيد سخن مى گوييد؟ . عرض كردم : آرى خلوت مى كنيم و پيرامون آنچه بخواهيم گفتگو مى كنيم . فـرمود: آگاه باشيد به خدا سوگند دوست داشتم در برخى از اين انجمنها با شمامى بودم , بدان به خدا سوگند من بوى شما و ارواح شما را دوست دارم , چه شما بر دين خدا و بر دين فرشتگان او هستيد . پس ما را با تقوا و اجتهاد خود يارى كنيد.اسلام به خاطر اهتمامى كه در جهت گرد آمدن دوستان و ديدار آنها با يكديگر دارد نظركردن به چـهـره برادر دينى را عبادت شمرده است تا اين امر انگيزه اى براى نزديكى آنان به يكديگر باشد, و هـرگـاه از گفتگو و مذاكره و مشاوره سودى عايد آنها نشود به طورقطع از نظر كردن به چهره يـكـديـگـر كه عبادت است فايده برند و استحقاق اجر و ثواب الهى را پيدا كنند, از اين رو امام زين العابدين فرموده است : نگاه مؤمن از روى مودت ومحبت عبادت است. 22- شكر و ستايش در برابر كار نيك هـرگـاه دوست خود بلكه هر انسانى را مشاهده كردى كه به كار خوبى اقدام كرده يا كمكى به تو ارزانـى داشـته و يا به نيكى با تو رفتار كرده از شكر گزارى و قدردانى و ستايش اودريغ مكن چه اين امر پاكيزه ترين احساسات او را نسبت به تو بر مى انگيزد و اين قدردانى تو جبرانى در برابر حسن رفتار او به شمار مى آيد, و احسانى است كه نسبت به او روا داشته اى و اين جبران و احسان در خور شكرگزارى و به ياد ماندنى است .اگـر هـمـه دوسـتـان توافق كنند كه از همديگر تشكر و كارهاى يكديگر را تقدير و تحسين كنند محبت ميان آنان چند برابر مى شود و در ميدان عمل و فعاليت پيشى مى گيرند چه تقدير و تشويق بزرگترين انگيزه براى پيشرفت و بزرگترين عامل براى حصول تكامل وترقى است . ديـل كـاريـنـگـى مـى گـويـد: پـس مـا بـايـد بـكـوشـيـم صفات پاكيزه هر انسانى را كه ديدار مـى كـنـيـم بـشناسيم . تملق و چاپلوسى را بايد فراموش كنى , خالصانه و بى شايبه تحسين خود را بـه كـارگـيـرى , در سـتـايـش و قـدرشـناسى دريغ مكن چه مردم سخنان تو را در حافظه خود نـگـه مـى دارنـد و در طـول سـالـيـان دراز آنـها را تكرار مى كنند حتى در زمانى كه تو آنها را به كلى فراموش كرده اى . نـيـز مـى گـويـد: همانا هر كسى را كه ديدار مى كنى احساس مى كند دست كم از يك جنبه برتو برترى دارد, و در اين كه بتوانى به قلب او راه يابى تنها يك راه وجود دارد و آن اين كه او را به طور مـسـتـقـيـم مـتـوجه كنى كه تو به اهميت او اعتراف دارى و خالصانه به آن اقرارمى كنى , و قول ايـمـرسون را به ياد آور كه گفته است : هر شخصى را كه ديدار مى كنم دست كم از يك جنبه بر من برترى دارد و ممكن است از همين جنبه من از او چيزفراگيرم و درس بياموزم . سپس ديل كارنگى بحث خود را با اين جملات پايان مى دهد: هرگاه مى خواهى مردم تو را دوست بدارند از قاعده شماره 6 پيروى كن : قـدرشـنـاسى مخلصانه خود را نسبت به ديگرى به طور كامل انجام , و او را در وضعى قرار ده كه اهميت آن را درك كند. نـيز مى گويد: براى اين كه مردم را رام و با خود همراه كنى بى آن كه نسبت به آنها بدى ورزى و دشمنى آنها را برانگيزى از قاعده شماره 1 پيروى كن : با ستايش پاكيزه و قدرشناسى خالصانه سخن را آغاز كن اينها سخنانى است كه ديل كارنگى درباره قدردانى انسان نسبت به ديگران و ستايش اواز كردار و گـفـتار كسانى كه سزاوار ستايش و تقديرند گفته است . و اينك به آنچه از پيامبرگرامى (ص ) و ائمـه اهـل بـيت (ع ) درباره اين موضوع مهم وارد شده است توجه كن تا بدانى آنها در هيچ مورد از راهنمايى و ارشاد كوتاهى نكرده و در هر امر مهم كه در خوشبختى و سعادت جامعه بشرى داراى تاثير است دستورهاى جامع و كافى داده اند. پـيـامـبـر خدا(ص ) فرموده است : كسى كه كار نيكى براى شما انجام داد به او تلافى كنيد واگر توانايى تلافى نداريد براى او دعا كنيد تا حدى كه يقين كنيد تلافى كرده ايد. نيز: كسى كه كار نيكى براى شما انجام داد به او تلافى كنيد و اگر توانايى نداريد او رابستاييد چه ستايش پاداشى است .نيز: بر كسى كه به او احسانى كرده اى حق است كه آن را تلافى كند و اگر نكند عمل تو رابستايد و اگر اين كار را نيز نكند ناسپاسى كرده است . پـيـامـبـر خـدا(ص ) در دعـاى خـود مى فرمود: بار الها من از دوست بد انديش به تو پناه مى برم , چـشمانش مرا مى نگرد و دلش مراقب من است اگر عمل خوبى از من ببيند آن راپنهان مى كند و اگر كار بدى از من مشاهده كند آن را پخش مى كند. على (ع ) به هنگامى كه مالك اشتر او را به حكومت مصر منصوب كرد وصيت مى كند: جـنـگاوران و دليران را در بر آوردن آرزويشان به حدى كه منتهاى آرزوى توست اختصاص ده و ايـن امـر را از طريق بذل نصيحت و ستايش نيكو و سرپرستى ملاطفت آميزنسبت به يكايك آنها به انجام برسان و در هر جا آزمايش خوبى داده اند از آن ياد كن چه يادآورى مكرر كارهاى خوب آنها از سوى تو دلير را به جنبش در مى آورد و از كار بازمانده را به كار وا مى دارد. امـام حسن مجتبى (ع ) دوست شايسته را بدين گونه توصيف مى كند: اگر از تو كار نيكى مشاهده كرد آن را بر مى شمارد و پخش مى كند. از امـام بـاقر(ع ) روايت شده كه فرموده است : محمدبن شهاب زهرى برعلى بن الحسين (ع ) وارد شد در حالى كه افسرده و اندوهگين بود, امام زين العابدين به اوفرمود: چه شده است كه دلتنگ و غمگينى ؟ پاسخ داد: اى فرزند پيامبر هم و غم پياپى برمن وارد مى شود و اين به سبب آن است كه مـن كـسانى را كه به نعمتهاى من حسدمى ورزند, و در من طمع دارند, و آنانى را كه اميد به آنها بـسـتـه ام و كسانى را كه به آنهااحسان كرده ام آزموده ام و در مورد همه آنها گمانم بر خطا رفته است . امام على بن الحسين (ع ) فرمود: زبانت را نگهدار تا بر دوستانت قدرت يابى . زهـرى گفت : اى فرزند پيامبر خدا من در برابر شتاب در گفتار به آنها احسان مى كنم , امام على بن الحسين (ع ) فرمود: هيهات كه از اين عمل خود خشنود باشى , و زينهار از اين كه سخنى بگويى كـه دلـها بر انكار آن پيشى مى گيرد, و اگر براى آن عذرى دارى بايد بدانى كه براى همه كسانى كه آن را به گوششان مى رسانى نمى توانى عذرى داشته باشى . اى زهـرى ! كـسـى كـه خـودش از كـاملترين چيزهايى نباشد كه در اوست هلاك او ازساده ترين چيزهايى است كه در اوست . اى زهـرى ! بر توست كه مسلمانان را به منزله افراد خانواده خود قرار دهى , بزرگسالان آنها را در حـكـم پدر و خردسالان آنها را به منزله فرزند و همسالان آنها را همچون برادرخود بدانى , در اين صـورت مـى خـواهى به كدام يك از آنها نفرين كنى ؟ و مى خواهى پرده كدام يك از اينها را بدرى ؟ اگر شيطان به تو وانمود كرده كه بر يكى از اهل قبله برترى دارى بنگر اگر آن كس از نظر سن از تـو بزرگتر است بگو: وى در ايمان و عمل صالح برمن سبقت دارد پس از من بهتر است , و اگر به سال از تو كوچكتر است بگو: من در گناه ومعصيت بر او پيشى گرفته ام پس او از من بهتر است , و اگـر هـمـسن و سال توست بگو: من به گناهان خود يقين و در امر او شك دارم پس نبايد با شك يـقـين خود را رها كنم , و اگرمى بينى مسلمانان تو را بزرگ مى دارند و احترام و تجليل مى كنند بـگـو: اين فضيلتى است كه آنها را به كار بسته اند, و اگر تو از آنها بدرفتارى مشاهده كنى و از آن دلـتـنگ باشى بگو:اين به سبب گناهى است كه مرتكب شده ام .هرگاه چنين كنى زندگى بر تو آسان ودوستانت زياد و دشمنانت كم خواهد شد و به نيكيهاى آنها خوشحال خواهى گرديد واز بد رفـتـارى آنها دلتنگ نخواهى شد . و بدان گراميترين مردم نزد مردم كسى است كه خير او بر آنها بسيار و خود از آنان بى نياز و پرهيزگار باشد. امام صادق (ع ) در توصيف انسان مؤمن فرموده است : كسى را ديدار نمى كند جز اين كه مى گويد: بهتر و پرهيزگارتر از من است . چه مردم دو گونه اند: كسى است كه بهتر وپرهيزگارتر از اوست , و كسى است كه بدتر و پست تر از اوست . هنگامى كه بهتر از خودرا ديدار مى كند در برابر او فروتنى مـى كند تا به او بپيوندد و چون بدتر و پست تر از خود رامى بيند بگويد: شايد بدى او ظاهرى و خير او بـاطـنـى و پـنـهان باشد . انسان اگر چنين رفتاركند بى شك بر اهل زمان خود برترى و آقايى مى يابد.امـام كـاظـم (ع ) فرموده است : كسى كه به او احسانى شده است بايد آن را تلافى كند وتلافى آن نـيست كه معامله به مثل كنى مگر آنگاه كه برترى خود را نشان دهى چه اگرمعامله به مثل كنى برترى از آن اوست كه احسان را آغاز كرده است . امـام عـسـكـرى (ع ) فـرمـوده اسـت : بـهترين دوستانت كسى است كه گناهت را فراموش كند واحسانت را به او به ياد آورد. بـلـكـه حتى اگر بدانى دوست تو قصد خير خود را در دل پنهان مى كند و در اين راه عملى انجام نمى دهد بر توست كه در برابر نيت خير او وى را مورد تحسين و ستايش قرار دهى چه كسى كه در شكر نيت سستى مى كند در شكر گزارى از عمل نيز سستى خواهد كرد, از اين رو اميرمؤمنان (ع ) فـرمـوده اسـت : كـسـى كـه دوسـتـش را در برابر حسن نيت او نستايدكار نيك او را نيز نخواهد ستود. ديـدگـاه اهـل بـيت (ع ) درباره احسان به كسى كه شكر آن را به جا نمى آورد اين است كه تضييع احسان است همچنان كه دوستى با كسى كه وفا ندارد نيز تضييع آن است چنان كه امام صادق (ع ) فرموده است : چهار چيز است كه ضايع و باطل مى شود: دوسـتـى نسبت به كسى كه وفا ندارد, كار نيك درباره كسى كه شكر آن را به جا نمى آورد,دانش كـسى كه براى او شنونده اى نيست و و رازى به كسى سپرده شود كه از استحكام عقل و راز دارى بى بهره است . بـلـى هرگاه انسان در ستايش خود زياده روى كند و ممدوح را بيش از آنچه سزاوار اوست بستايد ايـن عـمـل از ديدگاه اهل بيت (ع ) چاپلوسى و زشت است و چنانچه در ستايش اوكوتاهى ورزد و كـمتر از آنچه در خور اوست وى را توصيف كند از نظر آنها به حق او ستم كرده است , و اين سخن امـيـرمـؤمـنـان (ع ) گـويـاى همين مطلب مى باشد كه فرموده است : ستايش بيش از استحقاق چاپلوسى و كمتر از آن ناتوانى يا حسد است .****پايه هاى دوستى 7 (نيكى در برابر بدى)23- نيكى در برابر بدىنـيـكـى در بـرابـر بدى صفتى است برجسته كه از بزرگترين موهبتهاى الهى و عاليترين ملكات انـسـانـى بـه شـمار مى آيد و تنها طبقه عالى جامعه كه نفسشان تزكيه شده ودلهايشان پاكيزه و وجدانشان پاك و درونشان به صلاح آراسته است از اين صفت ارزشمند انسانى برخوردارند . و تاثير آن در نـفـوس مـردم بسيار زياد و غير قابل انكاراست . اين صفت والا از مهمترين اركان دوستى و برادرى و مؤثرترين عامل انس وآشنايى و بزرگترين انگيزه محبت و نزديكى مردم به يكديگر است . چه احسان در انسان مؤثر است و باعث تملك قلب اوست از اين رو خداوند به اين امر دستور داده و مردم رابدان دعوت و تشويق كرده است . خداوند فرموده است : ان اللّه يامر بالعدل والا حسان نيز: ان اللّه مع الذين اتقو والذين هم محسنون نيز: واللّه يحب المحسنين پيامبر خدا(ص ) فرمود: دلها بر محبت كسانى كه به آنها نيكى مى كنند و بر دشمنى كسانى كه به آنها بدى مى كنند سرشته شده است . اميرمؤمنان (ع ) فرموده است : به هر كس كه خواهى نيكى كن تا فرمانرواى اوشوى .يكى از شاعران اين معنا را گرفته و گفته است : احسن الى الناس تستعبد قلوبهم ----- فطالما استعبد الانسان احسانچـون نيكى به كسى كه به تو بدى كرده عاليترين مرتبه و بزرگترين منزلت است و بيشترين تاثير را در اصـلاح نـفـوس دارد . قـرآن كريم ما را بدان ارشاد كرده و در توصيف مؤمنان فرموده است : ويـدرؤن بـالحسنة السيئةو نيز: ادفع بالتي هى احسن فاذا الذي بينك وبينه عداوة كانه ولى حميم از سوى پيامبر خدا(ص ) و ائمه اهل بيت (ع ) دستورهاى بسيار وارد شده كه مردم را تشويق مى كند بر اين كه در برابر بدى نيكى كنند, و سيئات را با حسنات د





این صفحه را در گوگل محبوب کنید 

[ارسال شده از: راسخون]
[مشاهده در: www.rasekhoon.net]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 360]

bt

اضافه شدن مطلب/حذف مطلب


برچسب های کاربران:






-


گوناگون

پربازدیدترینها

طراحی وب>


صفحه اول | تمام مطالب | RSS | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را به ما اطلاع دهید
پایگاه خبری واضح کاری از شرکت طراحی سایت اینتن