واضح آرشیو وب فارسی:خبر آنلاین: وبلاگ > خراسانی، علیرضا - از خوب یا بد حادثه در شرق لندن جایی که ایرانی ها کمتر هستند اقامت گزیدم. در منطقه ای تجاری-بانکی که می گفتن اعیان انگلیسی و عربستانی خلیج کوچکی بنام کاناری وارف را برگزیده و با ساختن برجهای بلند، مانهاتان جدیدی را در آنجا ایجاد کرده اند. نبض قسمتی از بیزینس بریتانیا نیز در آنجا می زد. خلاصه در همان روزهای اول به کوچه ای فرعی که به شاپینگ سنتر ... منتهی می شد پیچیدم. ناگهان با پیرزن انگلیسی روبرو شدم و طوری قرار گرفتم که یا باید من عبور می کردم یا ایشون! پیرزن اما ایستاد و با خوشرویی تمام به من گفت: افدر یو! یعنی به زبان عامیانه بعد از شما! (ما تو زبان خودمون می گیم اول شما یعنی این ما هستیم که به طرف مقابل اجازه می دهیم که وارد شود اما انگلیسی بدون چانه زنی می گوید بعد از شما) مخم هنگ کرده بود و نمیدانستم چکار کنم. بلافاصله رفتم و هیچی نگفتم. آیا کار من از نظر اخلاقی درست بود؟ آیا هر رفتار مثبتی نباید پاسخ مودبانه ای بدنبال می داشت؟ این سوالات مرا دیوانه کرد. دایی جان ناپلئون بازی در آوردم و با خود گفتم انگلیسی اند دیگه اشکال نداره که. هزاران بار سر ما ایرانی ها رو کلاه گذاشته اند حالا ما هم یبار آره! رفتم در اینترنت و گشتم و گشتم و هر چه می خواندم احساس شرم کرده و عرق میریختم. یکی از قدیمی ترین اخلاقیات انگلیسی بحث تعارف کردن است که افدر یو از جمله آنهاست و وقتی جلوی در رسیده و می خواهند به جایی وارد شوند یا بیرون روند و یا در محل عبور تنگ و کم عرض مانند موقعیتی که من در آن قرار گرفتم، از این اصطلاح استفاده می کنند. تازه یاد حرف ایرج میرزا هم افتادم که به عنوان قاجارک طرفدار غرب تعارف را بین ایرانی ها امری عقب افتاده دانسته بود و بحث رم کردن را هنگام تعارف بازی ایرانی ها تقبیح کرده بود. حتما به زعم دانشمندان ایرانی پرست، انگلیسیها این را هم از ایرانی ها یاد گرفته اند اما سوای این جر و بحث تمام ناشدنی با خود کلنجار می رفتم که آیا در قرن 21 می شود تعارف بازی هم کرد؟ اصلا از هر 100 تا خارج رفته 99 تاشون عقیده داشته اند که تعارف خوب نیست و باید مثل خارجی ها بود. اما حالا من تو خارج خلاف حرفهای اونها رو داشتم می دیدم. جالبتر اینکه ما ایرانی ها وقتی تعارف می کنیم می گوییم بفرمایید انگار داریم طرف مقابل را با حرکاتمان می خریم و به او داریم لطف و مرحمت می کنیم در حالی که انگلیسی نمی گوید بفرمایید، بدون اینکه منتظر پاسخ و تعارف تیکه کردن باشد می گوید بعد از شما! و با همین یک جمله همه چیز را ختم به خیر می کنند و اول من، دوم تو را فراموش می کنند اما ما ایرانی ها بعد از تعارف و رفتن به این فکر می کنیم که اگر دوم رفتیم بنابر این ضرر جبران ناپذیری به زندگی ما وارد شده است و ... مرده شور اونهایی که زمان قاجاریه رفتن خارج و چنین تخم لق هایی و کار گذاشتن تو دهن ایرانی ها. مثلا همین نسل اول خارج رفته ها اینقدر یه چیزهایی رو بد ترجمه کرده اند که هنوزه که هنوزه ما رو بدبخت کرده اند با این سوادشون. بابا خود خارجی ها می گن: گری.نیچ. تشکیلات خط زمان رو در شرق لندن راه انداخته اند و کلی توریست هم جمع کرده اند. اما همون اوایل که من فهمیدم به این منطقه گرین.ویچ نمی گن و می گن گری.نیچ کلی حالم بد شد! یعنی فرنگ رفته های نسل اول و مترجمان، این واژه رو به غلط به ایرانی برگردونده بودند و حالا یه عمره که ما داریم چوب بی سوادی اونها رو می خوریم. همینها رفتن و جو زده شدند اونجا. یا موندند و خودکشی کردند یا برگشتند و ایرانو آبستن حوادث تازه کردند.منظورم از این حرفها انعکاس بد و وارونه جلوه دادن بدیهیات خارج است که متاسفانه بین فرنگ رفته ها باب شد و هنوز هم ادامه داره. آره می گفتم شاپینگ سنتر ازدا مال یه پاکستانی بود. اونجا میرفتم تا خرید روزانه انجام بدم. هر بار می رفتم یه آقای میانسالی رو میدیدم که توی فروشگاه اجناس رو میدید و قیمتها رو روی کاغذ می نوشت. کنجکاوی یا همان فضولی ایرانی منو واداشت تا بپرسم چرا این کار رو انجام میده؟ با کمال خوش برخوردی گفت قیمتها رو از چند تا فروشگاه بر میداره و بعد هر کدوم که حتی 5 پنس ارزونتر بود رو می خره. تنبلی ذاتی ایرانی ام نمی گذاشت جملات پیر مرد رو هضم کنم. شاهان صفوی هم چنین افرادی رو تو مملکت راه داده بودند که آخر عاقبتشون همونی شد که در تاریخ خوندیم؟ یا افراد دیگه ای بودند؟ هر انگلیسی رو که می دیدم اون اولها به شکل تاریخی وراندازشون می کردم. به شکل برادران شرلی و دایی جان ناپلئون و ... اما حالا میدیدم اونها چند قرن هست که 1 پنسی و پنج پنسی رو هم رها نکرده اند.راستی چرا هنوز سکه هایی که ما به انها می گوییم یه پاپاسی، اینقدر برایشان اهمیت دارد؟ اقتصاد یزدی کیلو چنده؟ باید بیاد جلوی اقتصاد انگلیسی بوق بزنه. البته اگه این دو رو، توی هم ترکیب کنی عجب معجونی می شه ها! می شه برادران چنگیز در انگلیس که پولدارترین های انگلیس هستند و ملکه جلوشون لنگ میندازه! همینجا بگم دو آفت بزرگ تو اقتصاد ما ریشه کرده که بهش می گن گدائیسم و تنبلیسم! مصداق بیرونی اونهم می شه دلالی و کلاهبرداری. حالا با این عینک اگه به سیستم کاسبی و تجارت و ... نگاه کنی می فهمی که عجب کلاه هایی هر روز میذاریم سر همدیگه! تا ثابت کنیم بهترین ملت دنیا هستیم و بگیم ما مهمان نواز ترین ملت روی کره زمین هستیم و ... عجب مریضی یقه مردم و چسبیده ول هم نمی کنه! بهترین، اولین، بالاترین و هزار تا ترین دیگه که به عقیده من همش باد تو خالی بیش نیست. سرمونو کردیم زیر برف و می گیم بهترین هستیم بدون اینکه به دور و ورمون نگاه کنیم و ببینیم بابا از همه دنیا عقب افتادیم و افتادیم توی جاده بی راهه ای که هیچکسی جز خود ما توش نیست و چون کسی رو جلوی خودمون نمی بینیم، می گیم ما بهترین و اولین هستیم. (ادامه دارد)
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: خبر آنلاین]
[مشاهده در: www.khabaronline.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 277]