واضح آرشیو وب فارسی:راسخون:
![انکار قتل هفت زن در دادگاه کیفرى](http://rasekhoon.net/_WebSiteData/News/NewImages/80c6cde0-8c3a-4f5a-ba1b-9efbd5c32040.jpg)
عامل قتل سریالى هفت زن در ورامین در جلسه محاکمه خود و سه همدستش، منکر اعترافهاى قبلىاش در اداره آگاهى و دادسرا شد.رسیدگى به این پرونده از پائیز سال گذشته همزمان با شکایت چند زن در دستور کار مأموران پلیس آگاهى ورامین قرار گرفت. بررسى شکایتها نشان مىداد، دو مرد مسافربرنما، پس از سوار کردن زنان و دختران تنها، آنها را به بیرون شهر منتقل کرده و با تهدید، طلاهایشان را سرقت مىکنند.در این میان دو تن از قربانیان از سوى چهار مرد شرور مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند. در ادامه تحقیقات پلیسى، کارآگاهان با کمک یکى از طعمه ها، متهمان را در ورامین شناسایى کرده و در یک عملیات ضربتى سه برادر به نامهاى علیرضا، حمیدرضا و امیر را دستگیر کردند. علیرضا و امیر در بازجویى ها به ۱۳ فقره سرقت و نیز آزار و اذیت دو زن اعتراف کردند. حمیدرضا نیز اقرار کرد تنها در ماجراى آزار و اذیت زن جوانى مشارکت داشته است. همچنین مشخص شد متهمان در یکى از اقدامهاى جنایتکارانه شان قربانى خود را به یک دامدارى کشانده و با همدستى سرایدار افغانى، او را مورد آزار و اذیت قرار داده بودند. با کشف این سرنخ مرد افغانى نیز دستگیر شد. در حالى که تحقیقات ویژه پلیسى در این باره ادامه داشت همسر سابق علیرضا - عامل جنایتها - با مراجعه به پلیس سرنخ کشف قتلهاى سریالى زنان را به مأموران داد. وى گفت: «همسر سابقم یک بار در جریان درگیرىهاى خانوادگى و در آستانه طلاق مان با من اعلام کرد زنى به نام فرح را به قتل رسانده و اگر بر درخواست طلاقم پافشارى کنم مرا نیز مانند او خواهد کشت.» پس از طرح این موضوع، کارآگاهان تحقیقات ویژه در این شاخه را آغاز کرده و دریافتند، نخستین روز مهر سال ۸۵ جسد زنى به نام «فرح» در حوالى کانال آب ورامین کشف شده است. این در حالى بود که سال ۸۴ و ۸۵ نیز جنایتهاى مشابه دیگرى در منطقه رخ داده بود. بنابراین با دستور قاضى عبدالله زاده دادستان وقت ورامین علیرضا تحت بازجویىها قرار گرفت تا این که به قتل هفت زن در ورامین و قرچک اعتراف کرد. وى گفت: زنهاى تنها را به عنوان مسافر سوار خودرو کرده و پس از کشاندن آنها به حاشیه کانال آب ورامین خفه شان مىکردم. قتلها را به تنهایى انجام مىدادم و پس از قتل هفتمین زن، فقط سرقت مىکردیم. با اعترافهاى علیرضا و بازسازى صحنه قتلها از سوى او، پرونده با صدور قرار مجرمیت و کیفرخواست براى محاکمه به شعبه ۷۱ دادگاه کیفرى استان تهران فرستاده شد. صبح دیروز محاکمه متهمان در دو بخش علنى و غیرعلنى به ریاست قاضى نورالله عزیز محمدى و با حضور چهار قاضى مستشار - حسن رحیمى، غلام رضابومى، محمد رضا محمدى کشکولى و جمال سرى - در سالن اجتماعات دادگاه کیفرى استان تهران برگزار شد.ابتدا قاضى شادابى - نماینده دادستان تهران - در دفاع از کیفرخواست گفت: علیرضا - 33 ساله - که داراى سابقه کیفرى است، متهم به مباشرت در قتل هفت زن، جعل عنوان، آدم ربایى و سرقت به عنف است.وى ۲۹ تیر ۸۴ نخستین قربانى خود به نام اکرم را به قتل رساند. «عذرا» قربانى بعدىاش بود که ۲۲ دى ۸۴ کشته شد. در سومین جنایت زنى به نام کبرى ۲۸ فروردین ۸۵ از پا درآمد. علیرضا سپس زنى به نام بهاره را ۱۹ خرداد همان سال کشت. او هشتم مرداد زنى به نام معصومه و اول مهر زنى به نام فرح را نیز به قتل رساند.آخرین قربانىاش نیز نسیم نام داشت که نهم فروردین ۸۶ به قتل رسید.علیرضا همچنین متهم به آزار و اذیت دو زن به نامهاى نازنین و صدیقه است.نماینده دادستان افزود: امیر - متهم ردیف دوم - نیز در سرقتها، آدم ربایى، ضرب و جرح عمدى، سرقت به عنف و آزار و اذیت دو زن به نامهاى نازنین و صدیقه، با برادرش همدست بوده است.«حمیدرضا» سومین متهم پرونده نیز در ماجراى آزار و اذیت «نازنین» با دو برادرش مشارکت داشته است.متهم ردیف چهارم هم یک تبعه افغانستان به نام «دولت خان» است که در آزار و اذیت صدیقه مشارکت داشت.قاضى شادابى در پایان گفت: با توجه به اعترافهاى متهمان، بازسازى صحنه جرم، صورتجلسه شناسایى متهمان از سوى شاکىها و نظریه پزشکى قانونى تقاضاى مجازات قانونى متهمان را دارم.در ادامه خانواده قربانیان با طرح شکایتهایشان خواستار اعدام «علیرضا» در ملأ عام شدند.سپس قاضى عزیز محمدى اتهامهاى «علیرضا» را تفهیم کرد و از او خواست به دفاع از خود بپردازد. متهم پس از حضور در جایگاه گفت: «من قاتل نیستم و فقط اتهام آدم ربایى، سرقت و آزار و اذیت دو تن از زنان را قبول دارم. اعتراف به قتل هفت زن نیز تحت تأثیر فشار بازجویىها در اداره آگاهى بوده است. چرا که اگر مرتکب قتلها شده بودم، پس به طور حتم باید دیگر طعمههاى خود را نیز به قتل مىرساندم تا با شکایتشان روبه رو نشوم.قاضى: چرا پس از دستگیرى شما قتل مشابه دیگرى در منطقه رخ نداد متهم: خبر دستگیرى من سریع در شهر پیچید و قاتل وقتى از ماجرا مطلع شد، جنایتهایش را متوقف کرد.قاضى: یک بار در حضور دادستان ورامین قتلها را تشریح کرده اید. در آنجا که تحت فشار و بازجویى نبودید، پس چرا اقرار کردید متهم: مىترسیدم بعد از انتقال به اداره آگاهى دوباره بازجویىها آغاز شود.رئیس دادگاه سپس قاضى عبدالله زاده - دادستان وقت ورامین را به عنوان مطلع به جایگاه فراخواند که وى اظهار داشت: «متهمان ابتدا در رابطه با پرونده سرقت همراه با آزار و اذیت دستگیر شدند که اظهارات همسر علیرضا روند رسیدگى به پرونده را وارد مرحله تازهاى کرد. وقتى یک بار متهم را دیدم، از او پرسیدم آیا اعترافها تحت فشار و بازجویى بوده که او در پاسخ گفت: هیچ فشارى در کار نبوده است.از سوى دیگر، متهم در حضور بازپرس شعبه سوم دادسرا، جزئیات جنایتهاى خود را به صورت کامل تشریح و صحنه قتل ها را بازسازى کرده بود. اعترافها با شرایط پرونده مطابقت دارد و معتقدم متهم براى فرار از مجازات منکر اعترافهاى قبلىاش است.قاضى عزیز محمدى سپس خطاب به متهم گفت: در خودروى شما نوار چسب کشف شده که از آن براى بستن دست و پاى مقتولان استفاده شده بود. در این باره چه توضیحى دارید علیرضا: من قتلى مرتکب نشدم. با آن نوار چسب هم دست و پاى نازنین یکى از قربانیان آزار و اذیت را بسته و او را به خانه برده بودم. سپس قاضیرحیمى- یکى از مستشاران دادگاه- گفت: تمام اعترافهاى شما با واقعیت منطبق است پس چگونه منکر قتلها مىشوید علیرضا در پاسخ گفت: همه از موضوع قتل زنان در ورامین اطلاع داشتند. بنابراین وقتى دیدم کسى پیگیر کارم نیست، اعتراف کردم.در ادامه نازنین و صدیقه که از سوى متهمان مورد آزار و اذیت قرار گرفته بودند، به تشریح شکایت خود پرداختند.نازنین گفت: ساعت هشت شب براى رفتن به خانه سوار خودروى متهمان شدم. علیرضا پشت فرمان نشسته و برادرش امیر هم کنارش بود. پس از طى مسافتى و در محلى خلوت امیر خود را به صندلى عقب رساند و با تهدید دست و پا و سر و صورت و چشمهایم را با چسب بستند. آنها سپس مرا به خانهاى کشانده و با انداختن فرش بر روى خودرو آن را پوشاندند.سه برادر سپس شبانه مرا به داخل اتاقى برده و مورد آزار و اذیت قرار دادند. سپس ساعت پنج صبح مرا در مقابل یک آژانس خودرو رها کردند.صدیقه نیز اظهار داشت: من در یک گروه موسیقى فعالیت داشتم. شب حادثه براى اجراى برنامه راهى خانه سالمندان بودم که خودروى متهمان مقابلم توقف کرد. به تصور این که آنها مسافربر هستند، سوار شدم اما امیر و علیرضا با تهدید مرا به یک گاودارى برده و با همدستى مرد افغانى مورد آزار و اذیت قرار دادند.در ادامه وقتى امیر به جایگاه احضار شد، گفت: آزار و اذیت نازنین و سرقتها را قبول دارم اما اتهام آزار و اذیت صدیقه را نه!حمیدرضا هم در دفاع از اتهام آزار و اذیت نازنین گفت: اتهام خود را قبول دارم. در یک لحظه وسوسه شده و برادرانم را همراهى کردم.«دولت خان» آخرین متهمى بود که از خود دفاع کرد. مرد افغانى با رد اتهامش گفت: من به صورت غیرقانونى وارد ایران شده بودم. آن روز هم «امیر» و «علیرضا» دختر جوانى را به دامدارى محل کارم آوردند و من هیچ کارى با آن دختر نداشتم. پس از آخرین دفاعیات متهمان و دفاع وکلایشان، قاضى عزیز محمدى ختم رسیدگى به پرونده را صادر کرد.قضات شعبه ۷۱ دادگاه کیفرى استان تهران سپس براى صدور حکم وارد شور شدند. براساس برخى شنیدهها، قصاص و اعدام در انتظار متهمان پرونده است./2759/
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: راسخون]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 284]