زير باران نبايد رفت !


جام جم-ما تا به حال همچو خيال مي کرديم به زعم باطلمان که وقتي باران که بنا به اجماع اکثر علما و شعرا «در لطافت طبعش خلاف نيست» از آسمان مي بارد ، کل هواي شهر و بخصوص اين تهران کلانشهر را پاک و پاکيزه مي کند اما اظهارات اخير مديرعامل شرکت کنترل کيفيت هواي تهران ، آب پاکي بر تمام تصورات و تخيلات سابقه دار ما ريخت. جناب آقاي «يوسف رشيدي»بفرماييد: «بله ، افزايش 30 درصدي ترافيک و سوخت ناقص بنزين در روزهاي باراني باعث مي شود که بارندگي برخلاف تصور عمومي مردم ، نه تنها باعث کاهش آلودگي هوا نشود بلکه بر ميزان آن نيز بيفزايد.» (فرهنگ آشتي 9 آبان 85) گذشت آن زماني که باران ، با سرود (جاي ترانه) با گهرهاي فراوان ، مي خورد بر بام خانه و تمام پشت بام و سطح هواي شهر و حال و هواي شهروندان و توده دوده خورده از لوله اگزوز خودروهاي زوج و فرد را تميز و پاک مي کرد. ديگر باران هم هواي ما را ندارد انگار. پيشنهاد ادبي : با عنايت عميق به آنچه عرض شد ، به نظر مي رسد که بايد در پاره اي از اشعار معروف و موجود ، اصلاحاتي به عمل آورد که جنبه بدآموزي و غيربهداشتي اش به حداقل ممکن کاهش پيدا کند. شما مثلا به اين بخشهاي باران دار از شعر صداي پاي آب (را درنياور) از «سهراب سپهري» ، عنايت بفرماييد: «چترها را بايد بست / زير باران بايد رفت / فکر را خاطره را/ زير باران بايد برد...» خب ، الان با توجه به اين که گفته اند باران ، هوا را آلوده تر مي کند ، اگر کسي به نسخه تجويزي جناب سپهري عمل کند ، فاتحه فکر و صاحب فکر هر دو با هم خوانده نخواهد شد؟ يا اينجاش که مي فرمايد:«با همه مردم شهر / زير باران بايد رفت...» اگر بنا باشد تا باران مي گيرد ، کل خلق الله بريزند توي شهر ، آن وقت علاوه بر افزايش حجم ترافيک ، تاکسي هم گير نخواهد آمد و اگر هم گير بيايد ، عموما «دربست» خورشان ملس است. مي گوييد نه ، ببينيد مديرعامل سازمان تاکسيراني تهران چي گفته است. جناب مديرعامل بفرماييد : «بله ، هيچ راننده تاکسي حق ندارد در روزهاي باراني از تراکم مسافران در گوشه خيابان سوءاستفاده کند و به دنبال مسافر دربستي باشد. به همين منظور ، واحدهاي گشتزني در روزهاي باراني در سطح شهر به نظارت بر عملکرد رانندگان تاکسي خواهند پرداخت...» (روزنامه ايران ، 9 آبان 85) ملاحظه فرموديد موارد و ميزان بدآموزي هاي موجود در اين شعر به اصطلاح نو را؟...




شما هم رأی دهید