ارسال مدارک آئین پرده‌خوانی ایران به یونسکو


فرهنگ > تئاتر  - دبیر سمینار چهاردهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی، از تقاضای ثبت آیین «پرده‌خوانی» در میراث جهانی یونسکو خبر داد. به گزارش روابط عمومی حوزه هنری، دکتر ‌حمیدرضا اردلان‌‌ افزود: «با همکاری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری ایران‌، تقاضانامه ثبت میراث جهانی هنر و آیین پرده‌خوانی کشور ارائه شده است. ‌»وی تصریح کرد: «فرم‌های ثبت این اثر ملی به عنوان اثر معنوی و ناملموس جهانی نیز تکمیل شده و فیلم آن نیز تهیه و ساخته شده و عکس‌های هنر آیین پرده‌خوانی ایران برای ثبت جهانی به یونسکو ارسال شده است. »به گفته وی‌ مدارک آیین پرده‌خوانی ایران تا 10 روز آینده به سازمان بین‌المللی یونسکو تحویل داده می‌شود تا به واسطه ثبت جهانی این آیین، بتوان آن را به مردم کشورهای جهان معرفی و از نابودی آن جلوگیری کرد. اردلان اظهار داشت: «آیین پرده‌خوانی ایران تنها هنر جهان اسلام است که داستان‌گویی مذهبی دارد و هم‌اکنون متأسفانه این هنر ناب اسلامی روبه زوال است. »این استاد دانشگاه و محقق برجسته هنرهای آیینی و نمایشی ایران گفت: «قدمت شکل پرده‌خوانی ایران به زمان صفوی حدود 500سال پیش باز می‌گردد ولی شکل‌های پرده‌خوانی شاهنامه به یک هزار و 200سال پیش برمی‌گردد و روایت تصویر و داستان‌های پادشاهان و وقایع تاریخی به دوران پیش از اسلام بازمی‌گردد. »اردلان گفت: «ویژگی هنر و آیین پرده‌‌خوانی ایران، روایت تصویری 72مجلس از داستان کربلا و داستان‌های اخلاقی، مذهبی، تاریخی و ملی است و در 500 سال گذشته تاکنون پرده‌خوانان ایران این آیین را برای اقشار مختلف مردم بازگو کرده‌اند.» دبیر سمینار چهاردهمین جشنواره بین‌المللی نمایش‌های آیینی ـ سنتی ‌گفت: «هنر پرده‌خوانی در ایران دچار تزلزل شده و به جهان به خوبی معرفی نشده است.» اردلان، در خصوص هنرهای آیینی و نمایشی گفت: «ایران مجموعه‌ای از آیین‌های کل آسیا و آفریقا را در خود دارد و در جنوب آیین‌های آفریقایی سرکش وجود دارد که بومی ایران شده و در منطقه غرب نیز کردهای کشور با کردهای دیگر کشورهای جهان هم‌فرهنگی دارند و در شمال ترک‌های ایرانی با ترک‌های عثمانی و ترکمنستان و جنوب با هنرهای عربی هم‌خوانی دارد. »پرده‌خوانی بر اساس پرده‏ای که به دیوار نصب می‌کنند و روی آن تصاویری ازچهره‏های خوب و بد در تاریخ اسلام، به ویژه حوادث مربوط به عاشوراست و پرده‏خوان، طبق صحنه‏های تصویر، اشعار و مراثی را می‏خواند و مردم که اغلب پای دیوارها در کوچه‏ها و میادین یا تکیه‏ها پای صحبت و نوحه‏اش می‏نشینند، دور او جمع می‌شوند ومی‏گریند و به پرده خوان، طبق نذر و نیاز خویش، کمک مالی می‌کنند. پرده‌خوانی، یکی از هنرهای نمایشی و شرح حال و سیره اولیاء دین است که بر اساس تصاویر منقوش برپرده‏های بزرگ، اجرا می‏گردد. پرده خوان دهانی گرم و صوتی دلنشین دارد و همراه باخواندن، اشاره به تصاویر می‌کند. پرده‌خوانی ایران از زمان صفویه تاکنون انقطاع تاریخی نداشته است. در دوران پیش از انقلاب 700پرده خوان در کشور وجود داشته که اکنون تعداد پرده خوانان کشور به 30 پرده خوان کاهش یافته است.




شما هم رأی دهید