آیا پارک ژوراسیک در واقعیت شکل میگیرد؟ پیتر جکسون به دنبال احیای موجودات منقرضشده!
آیا تا به حال فکر کردهاید که فیلمهای پارک ژوراسیک میتوانند به واقعیت تبدیل شوند؟ به نظر میرسد این ایده چندان دور از ذهن نیست! پیتر جکسون، کارگردان مشهور و برنده جایزه اسکار برای سهگانه ارباب حلقهها، در پروژهای جاهطلبانه با شرکت Colossal Biosciences، پیشگام در زمینه مهندسی ژنتیک، همکاری میکند تا بزرگترین پرنده جهان، موآی غولپیکر منقرضشده را احیا کند. این موجود که زمانی بر جنگلهای نیوزیلند حکمفرمایی میکرد، قرار است بار دیگر به لطف علم و فناوری مدرن، پا به عرصه حیات بگذارد. این پروژه نه تنها یک تلاش علمی بزرگ است، بلکه از نظر فرهنگی نیز اهمیت ویژهای دارد، به ویژه برای مردم مائوری که پیوندهای عمیقی با موآ در تاریخ خود دارند.
فصلی نو در احیای گونههای منقرضشده
موآی غولپیکر که قامتی به ارتفاع تقریبی ۳.۳۵ متر (۱۱ فوت) داشت و وزنی حدود ۲۲۶.۸ کیلوگرم (۵۰۰ پوند)، پس از ورود اولین مهاجران پلینزی به نیوزیلند در اواخر دهه ۱۲۰۰ میلادی، به دست انسانها نابود شد. در عرض حدود ۱۵۰ سال، این پرنده به همراه چندین گونه کوچکتر موآ از جزیره ناپدید شدند.
اما اکنون، در اقدامی که علم پیشرفته را با میراث فرهنگی در هم میآمیزد، پیتر جکسون و Colossal Biosciences در حال رهبری پروژهای برای بازگرداندن این پرنده باشکوه به زندگی با استفاده از فناوری ژنتیک پیشرفته هستند.
جکسون، که برای ساخت فیلمهای حماسی شهرت دارد، در این پروژه سرمایهگذاری کرده است. این پروژه همچنین از حمایت مرکز تحقیقات Ngāi Tahu در دانشگاه کانتربری در نیوزیلند برخوردار است. این مشارکت بسیار مهم است، زیرا قبیله مائوری Ngāi Tahu بازگشت موآ را نه تنها به عنوان یک دستاورد علمی، بلکه به عنوان راهی برای ارتباط مجدد با گذشته اجدادی خود میبیند.
مایک استیونز، مدیر مرکز تحقیقات Ngāi Tahu و عضوی از Ngāi Tahu iwi، میگوید: «موآ همیشه بخشی از هویت ما بوده است و احیای آن نشاندهنده درک عمیقتری از تاریخ ماست.»
ادغام علم و میراث فرهنگی
بنیان علمی این پروژه بر تخصص Colossal Biosciences در مهندسی ژنتیک استوار است. این شرکت قبلاً با تلاشهای خود در زمینه احیای گونههای منقرضشده، از جمله ماموت پشمالو و دایرولف آمریکای شمالی، خبرساز شده است. چالش جدید آنها تعیین توالی و بازسازی ژنوم موآ با استفاده از مواد ژنتیکی به دست آمده از بقایای نیمهفسیلی یافت شده در غارها است.
این کار توسط پیتر اسکوفیلد، کارشناس برجسته موآ و استاد دانشگاه کانتربری، رهبری میشود. او معتقد است که این تحقیق میتواند بینشهای ارزشمندی را در مورد اکوسیستمهای ماقبل تاریخ ارائه دهد و فرصتی نادر برای مطالعه تأثیر موآ بر جنگلهای نیوزیلند فراهم کند. در حالی که احیای موآ ممکن است یک شاهکار علمی جسورانه به نظر برسد، پیچیدگی این پروژه با تمرکز آن بر همکاری فرهنگی برجسته میشود.
استیونز تأکید کرد که چگونه مردم مائوری از نظر تاریخی نه تنها به عنوان منبع حیاتی پروتئین، بلکه برای استخوانهای مورد استفاده در ابزارها نیز به موآ متکی بودند. بازگرداندن این پرنده میتواند دیدگاه منحصربهفردی در مورد زندگی باستانی مائوری و تغییرات گستردهتر محیطی که پس از انقراض موآ رخ داد، ارائه دهد.
سفری در زمان و فناوری
برای پیتر جکسون، این سرمایهگذاری یک انحراف هیجانانگیز از کار فیلمسازی معمول او است.
جکسون در مصاحبهای گفت: «من یک نیوزیلندی جدید هستم، اما به آن بسیار افتخار میکنم.»
جکسون به عنوان کسی که در احاطه میراث موآ بزرگ شده است، این پروژه را فرصتی برای بازگرداندن نمادینترین پرنده کشور به آغوش فرهنگی میبیند. حضور این پرنده در موزهها و آگاهی ملی نیوزیلند، آن را به نمادی از غرور تبدیل کرده است، به طوری که جکسون تأمل میکند که چگونه اندازه و قامت آن، آن را به بخشی منحصر به فرد از تاریخ کشور تبدیل کرده است.
این تلاش برای احیا، البته، بدون چالش نیست. این تیم در تلاش است تا اطمینان حاصل کند که هر موآی احیاشده در یک محیط کنترلشده نگهداری میشود، نه اینکه در طبیعت رها شود. هدف جلوگیری از تهدیدهای امروزی است که میتواند بقای این گونه را به خطر بیندازد، مانند تخریب زیستگاه یا معرفی شکارچیان جدید.
همانند سایر پروژههای احیای گونههای منقرضشده، از جمله کار Colossal با دایرولف، احتمالاً موآ در یک منطقه حفاظتشده امن و زیستمحیطی نگهداری میشود و از ایمنی و بقای آن برای نسلهای آینده اطمینان حاصل میشود.
احیای موآ: یک آزمایش اکولوژیکی
در حالی که جنبههای فنی احیای یک گونه منقرضشده مانند موآ دشوار است، پیامدهای گستردهتر برای درک اکوسیستمهای باستانی میتواند متحولکننده باشد. دانشمندانی که در این پروژه مشارکت دارند، از جمله پیتر اسکوفیلد، این را فرصتی برای آزمایش در مقیاس بزرگ میدانند.
اسکوفیلد توضیح داد: «ما در مورد حیوانات ماقبل تاریخ در محیط خود بسیار بیشتر از آنچه که تصور میکردیم، یاد خواهیم گرفت.»
نقش موآ در تاریخ اکولوژیکی نیوزیلند میتواند بینشهای ارزشمندی را در مورد نحوه تعامل موجودات ماقبل تاریخ با محیط اطراف خود ارائه دهد. مشارکت مائوری iwi لایه غنی از اهمیت فرهنگی را به این پروژه اضافه میکند، زیرا احیای موآ با سفر جامعه مائوری به سوی بازسازی فرهنگی و اکولوژیکی گره خورده است.
مایک استیونز با تکرار تمایل جامعه برای ارتباط مجدد با بخشی از گذشته خود که در پی استقرار اروپاییها از دست رفته بود، گفت: «این بخشی از رویای ماست.»
آگهی فردا