تلویزیون هوشمند شما ممکن است بسیار بیشتر از آن چیزی که تصور میکنید درباره عادات تماشای شما اطلاعات داشته باشد؛ حتی اگر به ندرت از قابلیتهای هوشمند آن استفاده کنید. شرکت پروتون (Proton) در یک مقاله جدید در حوزه حریم خصوصی هشدار داده است که بسیاری از تلویزیونهای امروزی بهطور خاموش دادههای مربوط به هر آنچه روی صفحه نمایش داده میشود را جمعآوری کرده و آن را در اختیار سازندگان، شرکتهای تبلیغاتی و مؤسسات تحلیل داده قرار میدهند.
به گزارش واضح به نقل از دیجیتال ترندز، بخش نگرانکننده ماجرا این است که فرار از این ردیابی روز به روز دشوارتر میشود، چرا که بسیاری از تنظیمات مربوط به حریم خصوصی در عمق منوها دفن شدهاند یا به صورت پیشفرض فعال هستند. پروتون استدلال میکند که خرید یک تلویزیون هوشمند در دنیای امروز، غالباً به معنای پذیرش سطحی از نظارت و جاسوسی است که اکثر کاربران هرگز با آگاهی کامل با آن موافقت نکردهاند.
تلویزیونهای هوشمند چگونه عادات تماشای شما را ردیابی میکنند؟
تلویزیونهای هوشمند به فناوری ویژهای به نام تشخیص خودکار محتوا (ACR) یا Automatic Content Recognition متکی هستند. فناوری ACR بهجای اینکه فقط محتوای پخششده از طریق اپلیکیشنهای داخلی تلویزیون را ردیابی کند، تقریباً هر آنچه را که روی صفحه، نمایش داده میشود شناسایی میکند. این موارد شامل فیلمهای سرویسهای استریم، برنامههای زنده تلویزیونی، بازیهای اجراشده از طریق کنسول و حتی محتوای دستگاههای خارجی متصلشده از طریق کابل HDMI میشود.
این سیستم یک ردپای دیجیتالی (Fingerprint) از محتوای در حال پخش ایجاد کرده و آن را با پایگاههای داده بزرگ مقایسه میکند تا ماهیت دقیق محتوا را تشخیص دهد. سپس این اطلاعات با سازندگان تلویزیون، کارگزاران داده و تبلیغکنندگان به اشتراک گذاشته میشود تا پروفایلهای دقیقی از عادات تماشای شما بسازند. فناوری ACR در سطح چیپست دستگاه اجرا میشود و به طور معمول به صورت پیشفرض فعال است؛ بنابراین حتی اگر هرگز از ویژگیهای هوشمند تلویزیون خود استفاده نکرده باشید، باز هم به کار خود ادامه میدهد.
آیا واقعاً میتوان جلوی ردیابی و گردآوری دادههای تلویزیون را گرفت؟
اینجاست که اوضاع بسیار ناامیدکننده و تاریک میشود. پروتون میگوید سادهترین راهکار این است که تلویزیون هوشمند خود را کاملاً از اینترنت قطع نگهدارید و محتوا را از طریق دستگاهی که کنترل آن دست خودتان است (مانند اندروید باکس یا سرور خانگی متصل به HDMI) پخش کنید. اگر میخواهید بدون ردیابی به اینترنت دسترسی داشته باشید، ابزارهایی مانند Pi-hole میتوانند دامنه تبلیغات و دورپیمایی (تلمتری) تلویزیون شما را مسدود کنند، در حالی که مابقی اتصالات اینترنتی بدون تغییر باقی میمانند.
شما همچنین میتوانید فناوری ACR و سایر قابلیتهای ردیابی را در بخش تنظیمات تلویزیون خود غیرفعال کنید، اما این گزینهها در برندهای مختلف متفاوت هستند و ممکن است جلوی همه اشکال جمعآوری داده را نگیرند. اگرچه تنظیمات حریم خصوصی در بسیاری از تلویزیونها وجود دارد، اما پیدا کردن آنها اغلب دشوار است، از نامهای گیجکننده استفاده میکنند یا به طور پیشفرض روشن هستند؛ مسألهای که باعث میشود کاربران هنگام راهاندازی اولیه بهراحتی متوجه آنها نشوند.
نتیجهگیری؛ راهکار نهایی برای حفظ امنیت و حریم خصوصی
نتیجهگیری نهایی این است که حفظ حریم خصوصی در دستگاههای متصل به اینترنت روز به روز پیچیدهتر و سختتر میشود. تلویزیونهای هوشمند برای آنلاین ماندن طراحی شدهاند و جمعآوری دادهها به بخشی از مدل کسبوکار تولیدکنندگان تبدیل شده است. اگر راحتیِ استفاده از برنامههای داخلی را میخواهید، شاید مجبور باشید سطحی از ردیابی را بپذیرید. اما اگر حفظ حریم خصوصی اولویت اصلی شماست، تا حد امکان با تلویزیون هوشمند خود مانند یک نمایشگر معمولی (غیرهوشمند) رفتار کنید و مدیریت پخش برنامهها را به دستگاه دیگری بسپارید.
آگهی فردا