-
![گهي که شرح فراقت کنم بديده سواد](http://rasekhoon.net/userfiles/Article/1389/06esfand/01/khajoo-kermani.jpg)
گهي که شرح فراقت کنم بديده سوادشاعر : خواجوي کرماني شود سياهي چشمم روان بجاي مدادگهي که شرح فراقت کنم بديده سوادکه گشتهام بهواي تو در وطن معتادکجا قرار توانم گرفت در غربتگر از طريق ارادت رود رسد بمرادهر آنکسي که کند عزم کعبهي مقصودز خاک من شنوي بوي بوستان وداددر آن زمان که وجودم شود عظام رميممکن نظر بجگر خستگان بعين عنادمريز خون من خسته دل بتيغ جفابهر چه حکم کني حاکمي و من منقادبهر چه امر کني آمري و من مامورکه بغض و حب توعين ضلالتست و رشادکسي که سرکشد