واکنش محققان و والدین به ادعای نادرست رابرت اف. کندی جونیور درباره اوتیسم
تحقیقات علمی در سه دهه گذشته نشان داده که اوتیسم به مجموعهای از علل ممکن مرتبط است. بیشتر این علل ژنتیکی هستند و وراثت این وضعیت بین 60 تا 90 درصد است. همچنین عواملی وجود دارند که غیرژنتیکی هستند و ممکن است در دوران بارداری بر توسعه مغز تأثیر بگذارند.
هلن تاگر-فلوسبرگ، پژوهشگر اوتیسم و استاد emerita دانشگاه بوسنتن میگوید: «ما حجم بزرگی از علل زمینهای را یافتهایم. اما چگونگی ترکیب این عوامل مختلف در حین رشد مغز، همچنان یک چالش است. اوتیسم یک بیماری ساده نیست و هیچ پاسخ سادهای وجود ندارد. هیچگونه شواهی واضحی وجود ندارد.»
با این حال، رابرت اف. کندی جونیور، وزیر بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، درباره اوتیسم به گونهای صحبت میکند که به نظر میرسد فکر میکند علل آن ساده و مستقیم هستند. او به طور مکرر به افزایش مداوم شیوع اوتیسم اشاره میکند و آن را نشاندهنده یک «همهگیری اوتیسم» میداند که ناشی از «سموم محیطی» است. او همچنین از تأیید نکردن ایدهای که مدتها رد شده مبنی بر اینکه واکسنها باعث اوتیسم میشوند، خودداری کرده است. در این ماه، در بخشی از تلاشهای کندی برای یافتن «علل ریشهای اوتیسم»، مؤسسه ملی بهداشت و مراکز خدمات پزشکی و مدیکر اعلام کردند که یک «پلتفرم داده» برای مطالعه این وضعیت ایجاد خواهند کرد.
در جلسه بودجهای که در روز چهارشنبه برگزار شد، کندی از پایان تحقیقات ژنتیکی در زمینه اوتیسم خبر داد و گفت: «من فکر نمیکنم که باید به این کارهای ژنتیکی ادامه دهیم، آنچه واقعاً باید انجام دهیم شناسایی سموم محیطی است.»
هلن تاگر-فلوسبرگ به این بیاعتنایی به علم شناخته شده واکنش نشان داده و ائتلافی از دانشمندان را سازماندهی کرده است. ائتلاف دانشمندان اوتیسم اکنون 258 عضو دارد و همچنان در حال رشد است.
تاگر-فلوسبرگ در گفتگو با Scientific American به اظهارات کندی و واکنش جامعه اوتیسم پرداخته است. او درباره اظهارات کندی در جلسه مشارکت کنندگان در کنگره گفت: «اوتیسم یک همهگیری است و ژنتیک باعث همهگیری نمیشود. آنها میتوانند آسیبپذیری ایجاد کنند، اما شما به سم محیطی نیاز دارید. این مانند سیگار و سیگارکشیدن است.»
او در پاسخ به این اظهارات گفت: «هیچ دلیلی وجود ندارد که ما به افزایش نرخهای شیوع که به طور مداوم در حال افزایش بودهاند، به عنوان یک همهگیری اشاره کنیم. این با تعریف همهگیری همخوانی ندارد و به همین دلیل واکنش من به آن جالب است. دوم، ژنتیک به عنوان اصلیترین عامل مؤثر روی اوتیسم شناسایی شده است.»
تاگر-فلوسبرگ افزود: «والدین بیش از حد بالغ، به ویژه پدر، میتوانند یکی از مؤلفههای غیرژنتیکی باشد که در این مسئله نقش دارد. وقتی والدین پیرتر میشوند، سلولهای جنسی آنها به گونهای تغییر میکند که ممکن است منجر به تغییر در DNA و به تبع آن، خطر اوتیسم شود.»
با وجود اینکه بسیاری از والدین و مدافعان اوتیسم نقدهایی به تلاشهای کندی برای شناسایی علل ریشهای اوتیسم دارند، این واقعیت که او با جمعآوری دادهها به طور خاص درباره اوتیسم مرتبط به مسائل اخلاقی و حریم خصوصی هشدار دادهاند، قابل توجه است. تاگر-فلوسبرگ همچنین گفت: «این مسئله نه تنها باعث نگرانی ما میشود، بلکه حملات به علمی که انجام شده را نیز به خطر میاندازد.»
نهایتاً، او تأکید کرد که اینگونه اظهارات کندی ممکن است باعث ایجاد شکافهای بیشتر در جامعه اوتیسم شود، و این مسئله بسیار نگرانکننده است. او دسترسی به اطلاعات مهم را ضروری توصیف کرده و اعلام کرد که تلاشهای موجود به سمت تشخیص علمی و قانونی باید با اطلاعات دقیق و معتبر همراه باشد.
