راز گریه نوزادان در ژنتیک آنها نهفته است: یافتههای شگفتانگیز علم اعصاب
نقش ژنتیک در مدت زمان گریه نوزادان
یک مطالعه جدید روی دوقلوها از دانشگاه اوپسالا و مؤسسه کارولینسکا در سوئد نشان میدهد که مدت زمان گریه نوزادان تا حد زیادی تحت تأثیر عوامل ژنتیکی است. این یافتهها حاکی از آن است که والدین کنترل محدودی بر این رفتار دارند.
بر اساس این پژوهش که در مجله JCPP Advances منتشر شده است، در دو ماهگی حدود ۵۰ درصد از مدت زمان گریه نوزادان توسط ژنتیک تعیین میشود. این رقم در پنج ماهگی به ۷۰ درصد افزایش مییابد.
تفاوت تأثیر ژنتیک و محیط بر رفتارهای نوزادان
در حالی که گریه نوزادان عمدتاً تحت تأثیر ژنتیک است، عوامل محیطی نقش پررنگتری در بیدار شدنهای شبانه و زمان به خواب رفتن نوزادان دارند. این مطالعه که بر اساس پاسخهای پرسشنامهای از والدین ۱۰۰۰ دوقلو در سراسر سوئد انجام شده است، نشان میدهد:
- تأثیر ژنتیک: تا ۷۰٪ مدت زمان گریه در ۵ ماهگی توسط ژنتیک تعیین میشود
- تأثیر محیط: بیدار شدنهای شبانه و زمان به خواب رفتن بیشتر تحت تأثیر عوامل محیطی مانند روال خواب است
- مطالعه دوقلوها: مقایسه دوقلوهای همسان و غیرهمسان نقش ژنتیک در مقابل محیط را مشخص میکند
روششناسی تحقیق
شرکتکنندگان این تحقیق از طریق نامهای به خانوادههای دارای دوقلوهای ۱ تا ۲ ماهه که از ثبتنام جمعیت شناسایی شده بودند، دعوت شدند. محققان با مقایسه دوقلوهای همسان (تکزیگوت) و دوقلوهای غیرهمسان (دو زیگوت) توانستند سهم ژنتیک در رفتارهای مختلف را اندازهگیری کنند.
شارلوت ویکتورسون، پژوهشگر فوقدکترای روانشناسی و نویسنده اصلی این مطالعه میگوید: “برای والدین ممکن است آرامشبخش باشد که بدانند گریه کودکشان تا حد زیادی توسط ژنتیک توضیح داده میشود و خودشان گزینههای محدودی برای تأثیرگذاری بر میزان گریه کودک دارند.”
تغییر نقش عوامل ژنتیکی و محیطی با رشد نوزاد
این مطالعه نشان داد که سرعت به خواب رفتن نوزاد در دو ماهگی عمدتاً تحت تأثیر عوامل محیطی است، اما در پنج ماهگی ژنتیک اهمیت بیشتری پیدا میکند. این یافته نشاندهنده رشد سریع نوزادان در ماههای اولیه زندگی است.
ویکتورسون در این باره توضیح میدهد: “این یافته نشاندهنده رشد سریعی است که در نوزادان اتفاق میافتد و ممکن است نشان دهد که تلاش والدین برای خواباندن کودک در ماههای اول بیشترین تأثیر را دارد.”
محدودیتها و جهتگیری تحقیقات آینده
اگرچه این مطالعه نمیتواند عوامل محیطی خاص مؤثر بر بیدار شدنهای شبانه یا زمان به خواب رفتن را شناسایی کند، اما مسیری برای تحقیقات آینده با تمرکز بر روال خواب مشخص میکند. محققان این دوقلوها را تا ۳۶ ماهگی دنبال کردهاند که امکان بررسی تغییرات خواب و گریه با رشد کودکان را فراهم میکند.
این پژوهش بهطور خاص بر اهمیت درک تعامل پیچیده بین ژنتیک و محیط در رشد اولیه نوزادان تأکید دارد و میتواند به توسعه مداخلات مؤثرتر برای والدین کمک کند.
