بر اساس گزارش‌های منتشر شده، نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در حال بررسی خرید جنگنده پیشرفته چینی J-10C است. این جنگنده که با نام “اژدهای نیرومند” نیز شناخته می‌شود، یکی از مدرن‌ترین جنگنده‌های نسل چهارم چین محسوب می‌شود که برای برتری هوایی و عملیات تهاجمی طراحی شده است.

مشخصات فنی جنگنده J-10C

مشخصات عمومی:

مدل‌های اصلی: J-10A (نسخه اولیه)، J-10B (ارتقا یافته با رادار AESA)، J-10C و J-10C (صادراتی)
طراح: مؤسسه Chengdu Aircraft Industry Group
اولین پرواز و ورود به خدمت: 1998
نوع: تک‌موتوره، چندمنظوره، تک‌سرنشین یا دو سرنشین (در نسخه‌های آموزشی)

موتور و پیشرانه:

موتور: WS-10B توربوفن ساخت چین (در نسخه‌های جدید)
جایگزین روسی: AL-31FN توربوفن ساخت روسیه (در مدل‌های اولیه)
رانش: حدود 12,500 کیلوگرم با پس‌سوز
نسبت رانش به وزن: نزدیک به 1 (برای مانورهای شدید بسیار مهم)

آویونیک و رادار:

رادار: آرایه فازی فعال (AESA) در نسخه‌های J-10B و C
سامانه دید الکترواپتیکی (IRST): برای کشف اهداف مادون‌قرمز
نمایشگر دیجیتال (Glass Cockpit): چند مانیتور رنگی برای نمایش اطلاعات پروازی، تسلیحاتی و موقعیت‌یابی
کلاه پروازی HMD: برای قفل موشک به وسیله نگاه خلبان

تسلیحات:

موشک‌های هوا به هوا:
- PL-8 (نسخه چینی Python)
- PL-10 (مدرن، هدایت IR)
- PL-15 (هدایت راداری، برد بلند تا 200+ کیلومتر)
موشک‌های هوا به سطح:
- KD-88 برای اهداف زمینی
- YJ-91 ضد رادار
بمب‌های هدایت‌شونده:
- بمب‌های لیزری LS-6 و بمب‌های ماهواره‌ای
توپ داخلی: 23 یا 30 میلی‌متر (وابسته به مدل)

ویژگی‌های پروازی:

سرعت بیشینه: ماخ 1.8
برد عملیاتی: حدود 1,800 کیلومتر با سوخت داخلی، تا 3,500 کیلومتر با مخزن سوخت خارجی
سقف پرواز: حدود 18,000 متر
طراحی دلتای ترکیبی با کانارد (Canard): افزایش پایداری و مانور
توانایی سوخت‌گیری هوایی: در نسخه‌های C و CE

برتری‌های تاکتیکی:

طراحی برای مقابله با F-16 و Mirage-2000
توان رزم ترکیبی (Combat Multirole): هوا به هوا، هوا به زمین، اسکورت، سرکوب پدافند هوایی
تولید بومی، کاهش وابستگی به غرب و روسیه
هزینه عملیاتی پایین‌تر نسبت به جنگنده‌های غربی هم‌رده

توسعه J-10C و قابلیت‌های منحصر به فرد

J-10C نخستین هواپیمای چینی بود که از طراحی دیجیتال CAD و آزمایش‌های دینامیک سیالات محاسباتی در سطح بالا استفاده کرد. بسیاری از سامانه‌های آن طراحی داخلی داشته و تا 90% اجزای آن، نسبت به 70% معمول برای هواپیماهای جدید، کاملاً بومی هستند. کارخانه Chengdu Aircraft Design Institute نقش کلیدی در این پیشرفت ایفا کرد.

این جنگنده در دهه 2020 به بازار جهانی عرضه شد و چین به این درخواست رسید که هواپیماهایش می‌توانند رقابت با F-16 یا Mirage-2000 را داشته باشند. در جریان جلسه‌ای در سال 2021، طراحان ارشد چین با ارائه مدل شیشه‌ای و توضیحات دقیق، بودجه و مجوز رسمی را برای “پروژه شماره 10” دریافت کردند. این نقطه شروعی برای نسل جدید جنگنده‌های بومی چین بود.