در دنیای پرهیاهوی امروز، سلامت روان بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. اما آیا تا به حال به این فکر کرده‌اید که روانپزشکان و متخصصان این حوزه برای ارتقای این آگاهی و مقابله با چالش‌های پیش رو چه تلاش‌هایی می‌کنند؟ در این مقاله، سفری به دل رویدادهای اخیر در دنیای روانپزشکی خواهیم داشت و از تجمعی تاریخی برای دفاع از سلامت روان برای همگان سخن خواهیم گفت.

همایش سالانه انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) در لس‌آنجلس، مهد فیلم و تلویزیون، به تازگی برگزار شد. گویی روح “پیشتازان فضا” (Star Trek) در این رویداد جاری بود، با همان شعار معروف کاپیتان کرک: “با جسارت به جاهایی برویم که هیچ انسانی پیش از این نرفته است.” اما این بار نه در فضا، بلکه در میدانی عمومی در نزدیکی مرکز همایش، جایی که به نظر می‌رسد تاریخ رقم خورد.

در گوشه شمال غربی خیابان‌های فیگوروا و پیکو، در ظهر یکشنبه، 18 می (معادل 28 اردیبهشت)، گروهی از روانپزشکان و همکاران، از جمله همسر نویسنده این مطلب، تجمعی را با شعار “روانپزشکان برای سلامت روان برای همه” آغاز کردند. این تجمع، یک رویداد رسمی تحت حمایت انجمن روانپزشکی آمریکا نبود، اما رفته‌رفته شرکت‌کنندگان آن بیشتر و بیشتر شدند؛ پیر و جوان، همه با هدف مشترک، و ارتباطی رو به تزاید با شرکت‌کنندگان در همایش که از آنجا عبور می‌کردند. شعارهای گوناگون، شور و هیجانی مضاعف به فضا بخشیده بود. یکی از شعارها که به گفته نویسنده، به دلیل استفاده نوه‌هایش از عبارت “هی هی” برای خطاب قرار دادن او، مورد علاقه‌اش بود، این بود:

“هی هی، هو هو
کاهش بودجه سلامت روان باید متوقف بشه…”

روزنامه San Fernando Valley News در مقاله‌ای در تاریخ 21 می (31 اردیبهشت) با عنوان “تجمع روانپزشکان در لس‌آنجلس در اعتراض به کاهش بودجه سازمان فدرال سلامت روان” به این رویداد پرداخت. نیروهای پلیس با بی‌تفاوتی از کنار تجمع گذشتند. اگرچه طبق معمول، گروه‌های ضد روانپزشکی روز شنبه تجمعی اعتراضی برگزار کرده بودند، اما در این روز خبری از آن‌ها نبود.

شاید این سوال در ذهن شما شکل بگیرد که چرا این رویداد تا این حد مهم است؟ در شرایط پر تنش اجتماعی امروز، برگزاری تجمعات اعتراضی گوناگون امری عادی است.

با این حال، نویسنده این مطلب، دکتر موفیک، با بیش از 55 سال سابقه فعالیت در حوزه روانپزشکی، به خاطر نمی‌آورد که تا به حال شاهد یک تجمع عمومی گسترده از سوی روانپزشکان بوده باشد. به نظر او، این رویداد یک اتفاق بی‌سابقه بود. البته روانپزشکان شجاعی مانند رابرت جی. لیستون در تجمعات دهه‌های 1960 و 1970 در حمایت از حقوق مدنی، مخالفت با جنگ ویتنام و تغییر طبقه‌بندی تشخیصی همجنس‌گرایی شرکت کرده بودند، اما این تجمع عمومی برای سلامت روان، در زمانی که کاهش بودجه خدمات و منابع ناکافی سلامت روان در حال توسعه است، رویدادی متفاوت بود.

تخمین تعداد شرکت‌کنندگان دشوار بود، اما شاید این موضوع اهمیت چندانی نداشت. مهم‌ترین نکته، نفسِ برگزاری این تجمع بود.

دکتر موفیک در پایان ابراز امیدواری می‌کند که روزی لوحی در محل این تجمع نصب شود و یادآور روزی باشد که روانپزشکان برای سلامت روان برای همه، در زمانی که بیشترین نیاز به آن بود، گرد هم آمدند و به جلوگیری از تهدیدهای پیش روی سلامت کشور کمک کردند.

دکتر موفیک روانپزشکی برجسته و برنده جوایز متعدد است که در زمینه‌های فرهنگی و اخلاقی روانپزشکی تخصص دارد و اکنون به عنوان یک روانپزشک داوطلب در جامعه فعالیت می‌کند. او نویسنده و سخنران پرکاری است و از زمان شروع همه‌گیری کووید-19، ستونی روزانه با عنوان “دیدگاه‌های روانپزشکی در اخبار روزانه” و یک ویدئوی هفتگی با عنوان “روانپزشکی و جامعه” منتشر می‌کند. وی در سال 2024 مفتخر به دریافت جایزه بشردوستانه آبراهام هالپرن از انجمن روانپزشکی اجتماعی آمریکا شد. پیش از این، در سال 2016 جایزه اداری از انجمن روانپزشکی آمریکا، در سال 2002 عنوان “قهرمان روانپزشکی عمومی” از سوی رئیس مجمع انجمن روانپزشکی آمریکا و در سال 1991 جایزه روانپزشک نمونه از ائتلاف ملی بیماری‌های روانی را دریافت کرده است. او همچنین سومین سخنرانی خاخام جفری بی. استیفمن را در کنیسه شعاری ایمت در سنت لوئیس در یکشنبه، 19 می 2024 ارائه کرد. او حامی و فعال در زمینه مسائل مربوط به سلامت روان، بی‌ثباتی آب و هوا، فرسودگی شغلی پزشکان و بیگانه هراسی است. او در حال حاضر در حال ویرایش آخرین کتاب از مجموعه 4 جلدی خود در مورد ادیان و روانپزشکی برای انتشارات Springer است: اسلام هراسی، یهودستیزی، مسیحیت و اکنون “ادیان شرقی و معنویت”. او عضو هیئت تحریریه Psychiatric Times نیز هست.

منبع: