عنوان: افشاگریهای جنجالی رابعه اسکویی درباره مهاجرتش: ترس از اعدام و انتخابهای طاقتفرسا در دوری از وطن
رابعه اسکویی، هنرمند جوان و مستعد ایرانی، در یک گفتوگوی جنجالی، وبسایتها و شبکههای اجتماعی را به دقت تحت تأثیر افشاگریهای خود قرار داد. او که همواره درخط مقدم تحولات اجتماعی و فرهنگی ایران قرار داشته، این بار با افشاگریهای خود درباره دلایل مهاجرتش و تجربیات تلخ دوران دوری از وطن، توجهات زیادی را به خود جلب کرد.
اسکویی که به عنوان یک بازیگر و فعال اجتماعی شناخته میشود، در این مصاحبه از ترسهای عمیقی صحبت کرد که او را به ترک وطن واداشت. او به صراحت بیان کرد که تهدیدها و فشارهای مداوم در جامعهای که آزادیهای فردی در آن محدود است، او را به فکر فرار از کشور انداخت. او در این زمینه گفت: «مجبور شدم برای حفظ جانم و دوری از تهدیداتی جدی که جانم را به خطر میانداخت، ایران را ترک کنم.»
یکی از جنبههای تأثیرگذار زندگی او در خارج از کشور، تجربه احساس تنهایی و دوری از خانواده و دوستانش بود. رابعه با اشاره به این دوره سخت از زندگیاش، گفت: «دوری از وطن و جدا شدن از عزیزانم، یکی از بزرگترین چالشهای مهاجرت است. اما من باور دارم که هر فردی باید برای آزادی و حقوق خود مبارزه کند، حتی اگر این مبارزه به قیمت دوری از وطن تمام شود.»
او همچنین به مسائلی مانند اعدامهایی که در ایران به خاطر عقاید مختلف صورت میگیرد، پرداخته و تصریح کرد: «زمینۀ ترسی که من و بسیاری از هموطنانم از آن رنج میبریم، ناشی از تهدید اعدام افرادی است که جرأت میکنند دیدگاههای متفاوتی داشته باشند. این وضعیت موجب ایجاد یک جو خفقانآور در جامعه شده است.»
اسکویی در ادامه صحبتهای خود به سوالاتی که درباره انتخابهای سخت و طاقتفرسا در زندگیاش مطرح شد، پرداخت. او اذعان کرد که مهاجرت نه تنها به معنای ترک جسمی یک سرزمین است، بلکه شخص را مجبور به مواجهه با چالشهای روحی و روانی متعددی کرده و دنیای جدیدی را در برابر او باز میکند که در آن هر روز باید با ناامنیها و عدم قطعیتهای زیادی دست و پنجه نرم کند.
وی در پاسخ به سؤالی درباره چالشهای فضای هنری خارج از ایران، گفت: «فضاهای هنری در کشورهای دیگر هم چالشهای خاص خود را دارند. اما آنچه که برای من اهمیت دارد، حق انتخاب و آزادی بیان است. چراکه بدون این دو، هنرمند نمیتواند به درستی خلق کند.»
در این گفتگو، رابعه اسکویی همچنین چند نکته کلیدی درباره نیاز به حمایت از هنرمندان و فعالان اجتماعی در خارج از کشور را مطرح کرد. او گفت که این حمایتها میتوانند به شکلهای مختلفی از جمله برگزاری کارگاههای آموزشی، نمایشگاهها و فراهم آوردن بسترهای لازم برای ابراز وجود هنرمندان محقق شود. به اعتقاد او، چنین اقداماتی میتواند به تحقق رویای آزادی و عدالت کمک کند.
در نهایت، رابعه اسکویی تأکید کرد که هرگز فراموش نمیکند که از کجا آمده و پیام او به هموطنانش این است که هرگز امیدوارشان را از دست ندهند: «ما باید یاد بگیریم که در هر شرایطی برای حقوق و آزادیهای خود پیکار کنیم و هرگز تن به سکوت ندهیم.»
این مصاحبه سرشار از احساسات و تجربیات واقعی، نه تنها چهرهای دیگر از زندگی یک هنرمند را به تصویر میکشد، بلکه نوری بر مبارزات اجتماعی و فرهنگی در ایران و چالشهای دیرینهای که بسیاری از مردم با آن مواجه هستند، میتاباند. رابعه اسکویی با صدای خود میکوشد با افشاگریهایش به جهان بگوید که خواب و امید انسانها فراتر از مرزها و یاسهاست.