در حالی که بدهی های میلیاردی باشگاه های سعودی لرزه بر تن رسانه های منطقه انداخته، فرشید سمیعی از یک کپی برداری ناشیانه در فوتبال ایران پرده بر می دارد. چرا جذب بازیکنان خارجی درجه دو و ریخت و پاش های بی هدف، باشگاه های ما را به لبه پرتگاه ورشکستگی کشانده است؟ تحلیل تکان دهنده مدیرعامل سابق استقلال درباره «حلقه گمشده» فوتبال ایران و راه عبور از بحران را در ادامه بخوانید.
به گزارش واضح، بحران مالی و زیان انباشته سرسام آور در لیگ فوتبال عربستان، به زنگ خطری جدی برای کشورهای منطقه تبدیل شده است. فرشید سمیعی، مدیرعامل سابق باشگاه استقلال، در گفتگویی صریح به واکاوی شباهت های میان مدل هزینه کرد ایران و عربستان پرداخته و هشدار می دهد که کپی برداری سطحی از تجربه سعودی ها، بدون در نظر گرفتن زیرساخت های فوتبال مدرن، نتیجه ای جز هدررفت سرمایه های ملی در پی نخواهد داشت.
تفاوت فوتبال صنعتی اروپا با مدل حاکمیتی عربستان
فرشید سمیعی با تفکیک دو مدل سرمایه گذاری در فوتبال جهان، اظهار داشت که در فوتبال مدرن اروپا، بیش از ۶۰ درصد درآمدهای یک باشگاه از محل حق پخش تلویزیونی و تبلیغات پایدار تامین می شود. در مقابل، مدل رایج در کشورهایی مانند عربستان و قطر، کاملا وابسته به بودجه های دولتی و تصمیمات سیاسی است. سمیعی تاکید کرد که سرمایه گذاری سعودی ها بر روی ستاره هایی مانند رونالدو و نیمار، بیش از آنکه جنبه ورزشی داشته باشد، یک پروژه تبلیغاتی برای کسب میزبانی جام جهانی و پیشبرد طرح های سیاسی بود که لزوما در درازمدت پایدار نخواهد بود.
شکست پروژه ستاره های گران قیمت در توسعه فوتبال ملی
مدیرعامل سابق استقلال معتقد است که حضور انبوه بازیکنان باکیفیت خارجی در لیگ عربستان، اگرچه نگاه جهانی را جذب کرد، اما به قیمت نابودی استعدادهای بومی و شکست تیم ملی این کشور تمام شد. او خاطرنشان کرد که وقتی سقف تیم های بزرگ با بازیکنان خارجی پر می شود، بازیکنان داخلی فرصتی برای دیده شدن پیدا نمی کنند. این تجربه تلخ اکنون در ایران به شکلی بدتر در حال تکرار است؛ چرا که باشگاه های ایرانی بدون استراتژی مشخص، اقدام به جذب بازیکنان خارجی درجه دو می کنند که نه تنها سطح فنی لیگ را بالا نمی برند، بلکه بار مالی سنگینی نیز بر دوش باشگاه ها می گذارند.
حق پخش واقعی؛ تنها راه نجات از ورشکستگی
سمیعی در ادامه تحلیل خود، راهکار خروج از بن بست فعلی را اجرای اصول فوتبال مدرن دانست. وی با اشاره به الگوی موفق کشور ترکیه در ساخت ورزشگاه اختصاصی با تسهیلات ارزان قیمت، تاکید کرد که تا زمانی که حق پخش تلویزیونی به صورت واقعی و غیردستوری پرداخت نشود، رقابت میان باشگاه ها معنا نخواهد داشت. او پیشنهاد داد که با فعال سازی اتحادیه فوتبال و صدور مجوز برای تلویزیون های اینترنتی، می توان بخشی از هزینه های کمرشکن باشگاه ها را تامین کرد و از وابستگی مطلق به بودجه های دولتی و خصولتی رها شد.
کپی برداری اشتباه و فقدان هدفگذاری در لیگ ایران
یکی از تندترین بخش های سخنان سمیعی به نبود هدف در فوتبال ایران اختصاص داشت. او تصریح کرد که در ایران مشخص نیست پول به چه منظوری به باشگاه ها تزریق می شود. در حالی که عربستان با اهداف گردشگری هزینه کرد، در ایران حتی قانونی برای محدودیت بازیکنان خارجی جهت حمایت از آکادمی ها وجود ندارد. سمیعی هشدار داد که اگر ساختار خرید بازیکن اصلاح نشود و زیرساخت های سخت افزاری فراهم نگردد، فوتبال ایران همچنان در مسیر هدر دادن منابع حرکت خواهد کرد و هرگز به سکوهای قهرمانی پایدار در آسیا نخواهد رسید.
