رقابت برای قهرمانی لیگ برتر انگلیس: آیا تاتنهام با هدایت توماس فرانک مدعی جدی است؟
با شکست منچسترسیتی در برابر تاتنهام، بحثها درباره مدعیان قهرمانی در لیگ برتر انگلیس داغتر شده است. بسیاری معتقدند که با حضور توماس فرانک روی نیمکت تاتنهام، این تیم به یک رقیب جدی برای سایر مدعیان تبدیل شده است. آیا باید دوران آنگه پوستکوگلو را به فراموشی سپرد؟
منچسترسیتی با ترکیبی جوان در برابر تاتنهام
ترکیب ابتدایی منچسترسیتی در این بازی، جوانترین ترکیب این تیم از سال ۲۰۱۰ میلادی به این سو بود. غیبت بازیکنانی کلیدی مانند رودری، برناردو سیلوا، ادرسون، ایلکای گوندوغان و کوین دیبروین، حس و حالی متفاوت به ترکیب سیتی داده بود.
اگرچه منچسترسیتی در ابتدا با انرژی و انگیزه ظاهر شد، اما به تدریج همان مشکلات فصل قبل در این تیم دیده شد. پپ گواردیولا، سرمربی منچسترسیتی، به نظر میرسید بیشتر وقت نیمه اول را صرف هدایت و تصحیح موقعیت رایان شرکی، بازیکن تازهوارد خود میکرد. عدم هماهنگی بین او، سایر هافبکها و مهاجمان نیز برای گواردیولا نگرانکننده بود. تیاجانی ریندرز، قهرمان هفته گذشته سیتی، در این بازی عملکرد خاصی نداشت.
اشتباهات فردی و تاثیر غیبت بازیکنان کلیدی
تصمیم گواردیولا مبنی بر عدم بازگرداندن ادرسون به عنوان دروازهبان اصلی و عدم استفاده از رودری در ترکیب اصلی، سوالات زیادی را ایجاد کرد. اشتباهات جایگزینهای این بازیکنان، به تاتنهام کمک کرد تا با یک برتری خوب به رختکن برود.
شاید ادرسون هم پاس مشابهی را به جیمز ترافورد میداد، اما به همان شکل آن را لو نمیداد. رودری نیز احتمالاً در آن موقعیت، یعنی در فاصله حدود ده متری از دروازه خودی با حضور چهار بازیکن حریف در محوطه جریمه، به عنوان یک گزینه در آن موقعیت قرار نمیگرفت.
البته نمیتوان گفت که اگر ادرسون و رودری در این بازی حضور داشتند، این گل به ثمر نمیرسید. اما این اشتباهات ناشی از بیتجربگی بازیکنان جوان بود. در یک رقابت قهرمانی تنگاتنگ، شکست در خانه مقابل یک رقیب مستقیم، یک گام رو به عقب محسوب میشود.
آیا تاتنهام یک مدعی قهرمانی است؟
شاید بپرسید، رقیب قهرمانی؟ تا زمانی که شواهدی خلاف آن ارائه نشود، تاتنهام به همراه لیورپول، آرسنال، منچسترسیتی و چلسی، پنج مدعی اصلی قهرمانی لیگ برتر انگلیس هستند.
گل دوم تاتنهام نیز ناشی از اشتباهات بازیکنان منچسترسیتی بود، اما نباید از پرس فوقالعاده سار نیز غافل شد. او نقش مهمی در گل اول داشت و زیر نظر توماس فرانک به عنوان یک نسخه تهاجمی از انگولو کانته ظاهر شده است.
ضربه سر سار از کنار خط، باعث شد که ریچارلیسون از تله آفساید فرار کرده و توپ را برای برنان جانسون ارسال کند. همه بازیکنان در این گل عالی بودند، اما مهمترین نکته این بود که این گل چقدر تاکتیکهای توماس فرانک را نشان میداد و چقدر با سبک بازی آنگه پوستکوگلو فاصله داشت. واقعاً شگفتانگیز است که فرانک چگونه به این سرعت تمام آثار سبک بازی پوستکوگلو را از تاتنهام پاک کرده است.
تغییرات تاکتیکی توماس فرانک در تاتنهام
سیتی چند فرصت داشت، که ارلینگ هالند مهمترین آنها را با ضربه سر از دست داد، اما تاتنهام (تاتنهام؟!) در خط دفاعی بسیار راحت به نظر میرسید. تاتنهام در فصل گذشته زیر نظر پوستکوگلو ۲۹ امتیاز از موقعیتهای پیروزی از دست داد، اما در این بازی بسیار راحت توانست از برتری خود دفاع کند.
تاتنهام با هدایت فرانک، به تیمی سازگارتر تبدیل شده است. فرانک در عرض سه بازی به خوبی نشان داده است که تفاوت بین داشتن یک فلسفه و پایبندی سفت و سخت به یک سبک چیست.
تاتنهام نسبت به سیتی، مسلطتر و راحتتر به نظر میرسید. بعد از دو پیروزی قاطع و متفاوت در دو بازی و با توجه به اینکه دانیل لوی، مالک تاتنهام، قصد دارد در ادامه فصل نقل و انتقالات، بازیکنان باکیفیت دیگری را به تیم اضافه کند، هواداران تاتنهام اکنون نمیتوانند هیجان خود را برای آینده پنهان کنند.
