چرا محبوبیت در محیط کار نباید دغدغه اصلی حرفهایها باشد؟
نخستین گام را تو بردار. در عشق. در کسبوکار. در زندگی.
—ویتنی وولف هرد، بنیانگذار بامبل
ویتنی وولف هرد، جوانترین مدیرعامل زنی که یک شرکت را به بورس آورده، این جمله را به عنوان توصیهای ارزشمند مطرح کرده است. او که یکی از مؤسسان تیندر (اپلیکیشن معروف دوستیابی) بود، پس از جدایی از یکی از همبنیانگذاران که با او رابطه عاطفی داشت، از شرکت اخراج شد. در سال ۲۰۱۴ میلادی، او شکایت آزار جنسی علیه تیندر را ثبت کرد و یک میلیون دلار غرامت دریافت نمود.
از بحران تا فرصت: تولد بامبل
پس از این ماجرا، وولف هرد به تگزاس نقل مکان کرد و اپلیکیشن جدیدی به نام بامبل را راهاندازی نمود که به زنان قدرت “نخستین حرکت” را میداد. کمتر از هفت سال بعد، در سال ۲۰۲۱ میلادی، او بامبل را به بورس آورد و به عنوان جوانترین میلیاردر خودساخته زن شناخته شد. داستان او ثابت کرد که زنان میتوانند قوی، موفق و تأثیرگذار باشند و از دل مشکلات، فرصتهای جدید متولد میشوند.
توصیهای به زنان جاهطلب
ویتنی وولف هرد توصیه دیگری هم برای زنان دارد: “خودت را زیادی جدی نگیر!” آیا فکر میکنید پس از اخراج از تیندر، نگران محبوبیت خود بود؟ با حمایت سرمایهگذاری که او را به تأسیس شرکت جدید تشویق کرد، ثابت شد که ایدههای او درباره امنیت و قدرت زنان در فضای دوستیابی، یک مدل کسبوکار موفق است.
فشار اجتماعی برای “دوستداشتنی بودن”
زنان در محیط کار فشار بسیار بیشتری برای “دوستداشتنی بودن” نسبت به همکاران مرد خود احساس میکنند. تحقیق “شِیپشیفترها” (ShapeShifters) که توسط جامعهشناس، ایمی کین انجام شده و در گود شات کامونیتی منتشر شده است، نشان میدهد که ۵۶ درصد زنان در محیط کار احساس فشار برای محبوب بودن دارند، در حالی که این رقم برای مردان تنها ۳۶ درصد است.
تربیت جنسیتی و تأثیر آن
واژههایی که معمولاً به دختران جوان گفته میشود – مانند “مودب”، “گلگونه”، “ملوس”، “خجالتی” – نوعی شرطیسازی قدرتمند ایجاد میکند. به ندرت واژههایی مانند “قوی”، “قدرتمند”، “رهبرانه” یا “تحسینبرانگیز” را میشنوند. این ذهنیت به محیط کار هم منتقل میشود و باعث میشود حتی خود زنان هم فکر کنند باید جنسیت مهربانتر و خوشاخلاقتری باشند.
مطالعه موردی: سارا و رفتار نامناسب مدیرعامل
سارا، زن ۳۰ سالهای که در یک شرکت نرمافزاری کار میکرد، در جلسهای با حضور شش همکار مرد و مدیرعامل شرکت، با این جمله مواجه شد: “الان صورتت به هم ریخته و ترسناک شده!” پس از این برخورد توهینآمیز، او جلسه را ترک کرد و در دستشویی به گریه افتاد. اگرچه بعداً با آرامش به جلسه بازگشت، اما نتوانست این رفتار را فراموش کند و به زودی شرکت را ترک کرد.
راهکارهای مقابله با چنین موقعیتهایی
- استفاده از طنز: پاسخ طنزآمیز مانند “مشکل صورت عصبانیم چیه؟” میتواند به فرد توهینکننده نشان دهد که رفتارش نامناسب بوده است.
- تغییر ادبیات کلامی: زنان معمولاً دو برابر مردان از عبارات تردیدآمیز مانند “شاید اشتباه کنم، اما…” یا “نظرت چیه؟” استفاده میکنند تا مبادا بیشازحد مطمئن به نظر برسند.
آزادی بیان بدون نگرانی از قضاوت
تحقیق شیپشیفترها نشان میدهد که زنان برای محبوببودن، اغلب نظرات واقعی خود را ابراز نمیکنند. تصور کنید محیطهای کاری چقدر میتوانستند پربارتر، خلاقانهتر و موفقتر باشند اگر زنان مجبور نبودند همیشه “خوشرو” و “خوشاخلاق” باشند.