سفر درخشان در سینما: بررسی نقش‌آفرینی‌های به‌یادماندنی هریتیک روشن از قلب‌های بی‌قرار تا میدان‌های نبرد

هریتیک روشن، سوپراستار سینمای هند (بالیوود)، در سال 2000 با ورودش به این عرصه، یکی از نقاط عطف مهم در صنعت فیلم‌سازی هندی رقم زد. او نه تنها یک بازیگر خوش‌چهره است، بلکه با چهره‌ای کاریزماتیک، بدن ورزیده، حرکات رقص استثنایی و چشمان نافذش، خود را از همان ابتدا به یک ستاره‌ی تمام‌عیار تبدیل کرد. زیبایی چهره‌اش در کنار توانایی بازیگری‌اش، چه در نقش‌های قدیمی و چه در نقش‌های جدید، همواره مورد توجه بوده است. بسیاری او را به خاطر همین ویژگی‌ها، «خدای یونانی بالیوود» می‌نامند. هریتیک، فرزند راکِش روشن، کارگردان، تهیه‌کننده و بازیگر شناخته‌شده بالیوود است و همین پیشینه‌ی خانوادگی او را برای ورود به دنیای سینما هموار کرد. با این حال، آنچه هریتیک را از سایه‌ی پدرش بیرون آورد، توانایی‌های بازیگری، سخت‌کوشی و تعهدش به این حرفه بود. او از سایه‌ی پدرش بیرون آمد و توانست توانایی های خود را به دنیا نشان دهد. در طول سال‌ها، هریتیک روشن با ایفای نقش‌های متنوع، از فیلم‌های عاشقانه و خانوادگی گرفته تا اکشن، علمی-تخیلی و تاریخی، توانسته است جایگاه ویژه‌ای در دل مخاطبان پیدا کند. در این مطلب به بررسی زندگی و کارنامه‌ی هنری این سوپراستار محبوب می‌پردازیم.

زندگی اولیه و خانواده هریتیک روشن

هریتیک روشن متولد 10 ژانویه 1974، در یک خانواده‌ی بالیوودی چشم به جهان گشود. پدر بزرگ مادری‌اش، جی. اوم پراکاش، تهیه‌کننده‌ی فیلم بود. پدرش، راکِش روشن، تهیه‌کننده، کارگردان و هنرپیشه است. پدر بزرگ پدری و مادربزرگ پدری‌اش، روشن لال ناگراث (که با نام روشن شناخته می‌شد) و ایرا روشن، و همچنین عموی پدری‌اش راجش روشن، همگی در ساخت موسیقی برای فیلم‌های بالیوودی فعالیت داشتند. پدرش، راکِش روشن نیز بازیگر، کارگردان و تهیه‌کننده‌ی بالیوود است. اولین حضور هریتیک در سینما، سال 1980 با یک نقش کوتاه و بدون ذکر نام در فیلم «امید» (Aasha) از ساخته‌های پدر بزرگش بود. او چند نقش کوچک دیگر را هم بدون ذکر نام بازی کرد، تا این‌که نخستین نقش رسمی‌اش را در فیلم «برادر خدا» (Bhagwaan Dada) در سال 1986 به دست آورد که آن را هم پدرش کارگردانی کرده بود.

روشن در کودکی با چالش‌های زیادی روبه‌رو بود. او با شست اضافه در یک دست به دنیا آمد، که باعث می‌شد همکلاسی‌هایش او را مسخره کنند. بعدها وقتی به شهرت رسید، درباره‌ی این تفاوت جسمی‌اش جسورانه صحبت کرد. او همچنین از لکنت زبان رنج می‌برد که تا نوجوانی ادامه‌ داشت. در سال 2008، بخش گفتار درمانی بیمارستان ناناوتی بمبئی را افتتاح کرد؛ جایی که خودش در آن تحت درمان قرار گرفته بود. هریتیک در بیست و یک سالگی دچار مشکل شدید کمر شد که باعث شد مدتی قادر به انجام حرکات رقص یا بدل‌کاری نباشد، اما یک سال بعد بهبود یافت. او در حین تحصیل در رشته‌ی بازیگری، هنرهای رزمی و رقص را به پدرش در پروژه‌های فیلم‌سازی‌اش کمک می‌کرد. روشن از سال 2000 تا 2014 با سوزان خان (طراح داخلی و دختر بازیگر سابق سانجی خان) ازدواج کرده بود و حاصل این ازدواج دو پسر است. در سال 2013 برند لباس‌های غیررسمی HRx را راه‌اندازی کرد که یک سال بعد به درآمدی معادل هزار کرور روپیه (حدود 118 میلیون دلار) رسید.

کارنامه‌ی هنری هریتیک روشن؛ مسیری پر از قهرمان‌پردازی

هریتیک روشن فعالیتش را از پشت صحنه‌ی فیلم محصول 1995 “کاران آرجون” (Karan Arjun) آغاز کرد؛ فیلمی با بازی شاهرخ خان و سلمان خان. آن‌جا دستیار کارگردان بود و بعدها تجربه‌اش را از آن زمان و درس‌هایی که از تماشای بازی این دو ستاره آموخته بود، بازگو کرد.

سال 2000 در نقش اصلی فیلم «بگو… عاشقت هستم» (Kaho Naa… Pyaar Hai) ظاهر شد؛ فیلمی که پدرش کارگردان آن بود. هریتیک برای حضور در این فیلم که در آن دو نقش را بازی می‌کرد، چند ماه بر روی فیزیک بدنی خود کار کرد. فیلم به موفقیت بزرگی دست یافت و هریتیک روشن را یک‌شبه به چهره‌ای سرشناس تبدیل کرد.

دو فیلم بعدی او، «فیضا» (Fiza) و «عملیات کشمیر» (Mission Kashmir) که هر دو در همان سال اکران شدند، نقش‌هایی پرفراز و نشیب و پیچیده با موضوع تروریسم داشتند و به موفقیت تجاری خوبی دست یافتند.

بعد از آن، فیلم «خاطرات» (Yaadein) در سال 2001 با واکنش منفی منتقدان روبه‌رو شد، اما بلافاصله در همان سال با بازی در فیلم پر ستاره و موفق «گاهی خوشی گاهی غم» که در آن نقش برادر کوچک‌تر شاهرخ خان، راهول را بازی می‌کرد، موفقیت را دوباره تجربه کرد.

فیلم‌های بعدی‌اش مثل «دارم عاشقت میشم» (Aap Mujhe Achhe Lagne Lage) در سال 2002 و «من دیوانه عشق هستم» (Main Prem Ki Diwani Hoon) در سال 2003 موفقیت چندانی نداشتند.

هریتیک روشن یکی از پردرآمدترین بازیگران هندی است. او را به خاطر مهارت بالایش در رقص تحسین می‌کنند و فیلم‌هایش غالباً شامل سکانس‌های رقص نمایشی می‌شوند. در صنعتی که به‌شدت به سکانس‌های رقص و آواز وابسته است، روشن همیشه فراتر از انتظارات ظاهر شده است. او در کنسرت‌ها و رویدادهای مختلف اجرا داشته و در سال 2011 در برنامه‌ی «فقط برقص» (Just Dance) به عنوان داور حضور داشت. حضور کاریزماتیک هریتیک جلوه‌ی دوچندانی به این برنامه داد و انتخاب نقش‌های چالش‌برانگیزش ثابت کرده که او یکی از بازیگران قدرتمند و چندبعدی سینمای هند است. از «بگو… عاشقت هستم» تا فیلم‌های پرفروش و تحسین‌شده‌ای مانند «زندگی روز به روزه»، «جودها اکبر»، «سوپر 30» و «جنگ»، هریتیک نقش‌هایی را ایفا کرده که یا مخاطب را تحت تأثیر قرار داده‌اند یا مرزهای ژانرها را گسترش داده‌اند.

هریتیک روشن تا به حال جوایز متعددی از جمله 6 جایزه‌ی فیلم فیر (Filmfare Awards) به عنوان بهترین بازیگر دریافت کرده که جایزه‌ی بهترین بازیگر تازه‌وارد برای فیلم «بگو… عاشقت هستم» یکی از آن‌هاست. برای فیلم «یکی پیداش کرد» (Koi… Mil Gaya) هم جایزه‌ی بهترین بازیگر از نگاه منتقدان را دریافت کرد. هفت بار در فهرست سالانه‌ی هفته‌نامه‌ی «ایسترن آی» (Eastern Eye Weekly) به عنوان «جذاب‌ترین مرد آسیایی جهان» انتخاب شده است. مجسمه‌های مومی او در موزه مادام توسو لندن و واشینگتن دی‌سی نصب شده‌اند.

بهترین فیلم‌های هریتیک روشن که باید ببینید

در ادامه به معرفی و بررسی ۱۰ فیلم برتر هریتیک روشن می‌پردازیم:

1. بگو… عاشقت هستم (Kaho Naa… Pyaar Hai)

• سال تولید: 2000
• کارگردان: راکِش روشن
• بازیگران: هریتیک روشن، آمیشا پاتل، انوپم کهیر، ساتیش شاه، فریدہ جلال، جانی لور
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.9 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 80 از 100

هریتیک روشن با این فیلم که اولین فیلم بلندش در نقش اول محسوب می‌شود و پدرش آن را کارگردانی کرده، در دو نقش بازی می‌کند. بازی در این درام عاشقانه‌ی موزیکال، ریتیک را به شهرت جهانی رساند. فیلم عاشقانه‌ای با پیچش‌های احساسی و اکشن است که ریتیک در آن نقش روهیت، یک پسر ساده و فقیر را بازی می‌کند که عاشق سونیا (آمیشا پاتل) می‌شود. اما روهیت به شکلی مرموز کشته می‌شود. سونیا به نیوزلند می‌رود و آن‌جا با راج، پسری بسیار شبیه به روهیت آشنا می‌شود. راج تصمیم می‌گیرد راز مرگ روهیت را کشف کند.

بازی ریتیک در این فیلم به ویژه در نقش دو شخصیت بسیار چشمگیر بود. او هم رمانتیک و معصوم بود، هم کاریزماتیک و قهرمان‌وار. او در سکانس‌های رقص و اکشن با استایلی جدید ظاهر شد. بدن‌سازی و حرکات رقصش (که آن زمان برای سینمای هند نوآورانه بود) تحسین شد. «بگو… عاشقت هستم» به خاطر موسیقی و رقص‌های ریتیک توجه زیادی را به خود جلب کرد. فیلم همچنین از نظر تکنیکی نسبت به بسیاری از آثار آن زمان درخشان‌تر بود. ترکیب عشق، اکشن، دوزهای شخصیتی و انتقام در فیلم‌نامه، هیجان ایجاد می‌کرد.

«بگو… عاشقت هستم» پرفروش‌ترین فیلم سال شد و بیش از 92 جایزه دریافت کرد که آن زمان رکورد محسوب می‌شد. ریتیک روشن جایزه‌ی بهترین بازیگر و بهترین بازیگر تازه‌وارد را در جشنواره‌های مختلف برد. این فیلم نه تنها یک فیلم عاشقانه‌ی موفق بود، بلکه شروع یک دوران تازه در بالیوود بود، به‌خصوص برای ریتیک روشن. جذابیت، توانایی بازیگری، استایل مدرن و رقص‌های خاص او باعث شد این فیلم هم تجاری و هم از دید منتقدان موفق باشد.

2. گاهی خوشی گاهی غم (Kabhi Khushi Kabhie Gham)

• سال تولید: 2001
• کارگردان: کاران جوهر
• بازیگران: شاهرخ خان، کاجول، آمیتاب باچان، جایا باچان، هریتیک روشن، کارینا کاپور، رانی موکرجی
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.4 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 100 از 100

«گاهی خوشی گاهی غم» شهرت جهانی ریتیک روشن را دو چندان کرد. این درام خانوادگی کلاسیک به کارگردانی کاران جوهر که نامش پای فیلم‌های ضامن موفقیت است، روشن را در ابتدای راه میان جمعی از ستارگان چند نسل سینمای هند به علاوه چهره‌های نو قرار داد. آلبته او خود از دنیای سینما می‌آمد و با این فضا غریبه نبود. البته «گاهی خوشی…» به‌مراتب از آثار آن زمان هندی‌تر و هندی‌تر است. به همین خاطر میان چهره‌های فوق ستاره‌ای مثل آمیتاب باچان، شاهرخ خان، کاجول خیلی راحت جا می‌گیرد، حتی با اینکه در نیمه‌ی دوم فیلم به قصه اضافه می‌شود. ریتیک روشن در این فیلم نقش بزرگ‌سالانه‌ی روهان، برادر کوچک‌تر شاهرخ خان، راهول را بازی می‌کند.

«گاهی خوشی گاهی غم» در ادای احترام به سینمای هند حفظ می‌کند و هم به شهرت جهانی دست می‌یابد. البته «گاهی خوشی…» به‌مراتب سنتی‌تر و هندی‌تر است. مضامین طبقه را در فرهنگ هند مطرح می‌کند اما در ادامه با پیام عشق و همان‌درسی تأکید می‌کند که همیشه برای مخاطبان هندی در این سبک فیلم‌ها اهمیت داشته است. اینجاست که زوج ریتیک روشن و کارینا کاپور وارد می‌شوند و به شکلی، پیوند میان سنت و مدرنیته را به تصویر می‌کشند. این جوانان نسل سومی که در لندن تحصیل کرده‌اند با فرهنگی مدرن، عامل آشتی با سنت‌ها می‌شوند و به جای ساختن تراژدی‌های همیشگی خانوادگی در این فرهنگ، به جای ساختن تراژدی‌های همیشگی خانوادگی در این فرهنگ از کنار هم بودن لذت می‌برند. طبیعتاً است که این پیوند با مقادیر زیادی رقص و لحظات احساسی همراه باشد که ریتیک روشن و بقیه گنگ به خوبی از پس آن‌ها برآمده‌اند. زوج ریتیک و کارینا در این فیلم شیمی خوبی را روی پرده شکل دادند.

ریتیک در این نقش، بلوغ بازیگری‌اش را نشان داد. او در لحظات شاد، خنده‌دار و به‌شدت احساسی، بازی طبیعی و متقاعدکننده‌ای داشت.ظاهر و استایل مدرن او، مخصوصاً در لندن، در کنار کرکتر کارینا کاپور، بسیار محبوب شد. رقص‌های او در آهنگ‌هایی مثل You Are My Soniya یکی از نقاط قوت فیلم بود. شخصیت “روهان” هم شوخ‌طبع است، هم عاطفی. ریتیک موفق شد در نمایش هر دو وجه تعادل ایجاد کند.

«گاهی خوشی گاهی غم» یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تجاری و فرهنگی بالیوود در سطح جهانی بود.

3. با من دوست می‌شی؟ (Mujhse Dosti Karoge)

• سال تولید: 2002
• کارگردان: کونال کوهلی
• بازیگران: ریتیک روشن، کارینا کاپور، رانی موکرجی، اودای چوپرا
• امتیاز IMDb به فیلم: 5.1 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 75 از 100

یک داستان عاشقانه‌ی کلاسیک در قالب مثلث عشقی میان راج، تینا و پوجا، با بازی ریتیک روشن، کارینا کاپور و رانی موکرجی. راج از کودکی عاشق تینا بوده و وقتی با خانواده‌اش به لندن می‌رود، از طریق ایمیل با او در تماس می‌ماند. اما در واقع کسی که برایش ایمیل می‌فرستاده، پوجا دوست صمیمی تینا است که عاشق راج شده است. سال‌ها بعد، راج به هند برمی‌گردد و فکر می‌کند عاشق تیناست، ولی در نهایت متوجه می‌شود دختری که روح و دلش را در طول این سال‌ها تسخیر کرده، کسی نبوده جز پوجا.

«با من دوست می‌شی؟» این ایده را مطرح می‌کند که عشق واقعی بر پایه‌ی ارتباط روحی شکل می‌گیرد نه صرفاً ظاهر. این تم کلاسیک، به‌ویژه برای مخاطبان جوان و رمانتیک در زمان خود بسیار جذاب بود. این فیلم به خاطر موسیقی خوبش و همین‌طور جلوه‌ی بصری زیبایش تحسین شد.

فیلم در هند، لندن و سوئیس فیلم‌برداری شده و ترکیب مناظر طبیعی، لباس‌های رنگارنگ و استایل بازیگران فیلم را تماشایی کرده است. ریتیک در این فیلم، هم شاد و عاشق است، هم گاهی شوخ‌طبع، هم دل‌شکسته و پشیمان. او در این فیلم موفق طیف وسیعی از احساسات انسانی را به نمایش بگذارد. رابطه احساسی‌اش با رانی موکرجی بسیار عمیق و باورپذیر بود و در عین حال، ظاهر جذابش در کنار کارینا کاپور، جذابیت تصویری فیلم رو بالا برده بود.

اگرچه «با من دوست میشی؟» در گیشه چندان موفق نبود، اما در طول زمان جایگاه خاصی میان طرفداران ژانر عاشقانه‌ به‌دست آورد و بازی‌های خوب به‌ویژه بازی احساسی ریتیک، در یادها مانده است.

4. یکی پیداش کرد (Koi… Mil Gaya)

• سال تولید: 2003
• کارگردان: راکِش روشن
• بازیگران: ریکا، هریتیک روشن، پریتی زینتا، پریم چوپرا، راجت بیدی، جانی لور، موکش ریشی، نیلی چاتروالی، راکیش روشن، بینا بانرجی
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.2 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 80 از 100

«یکی پیداش کرد» در ژانر درام علمی تخیلی نقطه‌ی عطفی در سینمای بالیوود بود. فیلم داستان روهیت، پسری با مشکلات ذهنی را روایت می‌کند که روایت می‌کند که پس از ارتباط با یک موجود فضایی به نام جادو دچار تغییراتی می‌گردد. شخصیت‌پردازی دقیق، موسیقی احساسی و روایت صمیمی، آن را به فیلمی خانوادگی و دوست‌داشتنی تبدیل می‌کند. ریتیک روشن در نقش روهیت بازی بسیار متفاوتی از خود به نمایش گذاشته است. حرکات بدنی کنترل‌نشده‌اش، حالات کودکانه و معصومیت نگاهش باعث شد بسیاری او را با داستان فیلم «مرد بارانی» (Rain Man) مقایسه کنند. این نقش یکی از نقش‌های عطف‌ هریتیک روشن بود و جایگاهش را به‌عنوان بازیگری توانمند تثبیت کرد.

فیلم با ایجاد هیجان و احساسات، مخاطب را جلب می‌کند. ریتیک در این نقش، هم پدر و هم پسر را بازی کرده است. فیزیک قوی، چابکی در صحنه‌های اکشن و معصومیت شخصیتش مورد توجه قرار گرفت. توانایی فیزیکی‌اش باعث شد شخصیت کریش به یک ابرقهرمان محبوب در سینمای هند شود.

5. کریش (Krrish)

• سال تولید: 2006
• کارگردان: راکِش روشن
• بازیگران: هریتیک روشن، پریانکا چوپرا، ریکا، نصیرالدین شاه، احمد خان، پریتی زینتا
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.5 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 88 از 100

«کریش» در واقع ادامه‌ای بر فیلم «یکی پیدا شد» است و داستان پسری به نام کریش را دنبال می‌کند که با توانایی‌های خارق‌العاده‌اش، برای نجات دنیا وارد عمل می‌شود. این فیلم اولین فیلم ابرقهرمانی بزرگ سینمای هند بود و با جلوه‌های ویژه، هیجان و داستانی خانوادگی، به نقطه‌ی عطفی در سینمای علمی-تخیلی هند تبدیل شد. با وجود تجربه‌ی کمتر در این ژانر، موفق شد مخاطب را جذب کند. ریتیک این‌جا دو نقش، هم پدر و هم پسر را بازی کرده است. فیزیک قوی، انرژی، معصومیت و قدرت بدنی‌اش در اجرای بی‌نقص صحنه‌های اکشن به او کمک کرد.

6. جودها اکبر (Jodhaa Akbar)

• سال تولید: 2008
• کارگردان: آشو توش گواریکر
• بازیگران: هریتیک روشن، سونو سود، کولبوشان کارباندا، ایلا آرون، آمیتاب باچان
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.5 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 79 از 100

زوج آیشواریا رای و ریتیک روشن با اینکه آیشواریا بزرگ‌تر از ریتیک به نظر می‌آید، یکی از زوج‌های محبوب سینمای بالیوود شد. به طور ویژه در فیلم تاریخی عاشقانه که حول جلال‌الدین محمد اکبر می‌چرخد. این فیلم به رابطه‌ی امپراتور اکبر و شاهزاده هندو، جودها می‌پردازد. این قصه از تنش‌های مذهبی به عشق و احترام متقابل می‌رسد. این فیلم با طراحی لباس و موسیقی‌اش جلوه‌های بصری جذابی داشت. اگرچه عده‌ای به دقت تاریخی‌اش انتقاد داشتند. ریتیک در نقش پادشاهی مقتدر اما عاشق بازی می‌کند، تسلط او به زبان اردو، شمشیربازی و وقار سلطنتی‌اش تحسین‌برانگیز است.

7. زندگی روز به روزه (Zindagi Na Milegi Dobara)

• سال تولید: 2011
• کارگردان: زویا اختر
• بازیگران: کاترینا کایف، فرهان اختر، کالکی کوچلین، آبهای دئول
• امتیاز IMDb به فیلم: 8.2 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 88 از 100

این فیلم جاده‌ای درباره‌ی سه دوست است که برای یک سفر به اسپانیا می‌روند و با ترس‌ها، عشق و معنای زندگی روبه‌رو می‌شوند. این سفر برایشان به فرصتی برای بازیابی زندگی، عشق و اولویت‌هایشان تبدیل می‌شود. فیلمی شاعرانه و لطیف، با تصویربرداری چشم‌نواز، موسیقی و ریتمی آرام، موضوعات احساسی چون دوستی و پذیرش خود که با خود حس رهایی می‌آورند را به تصویر می‌کشد. ریتیک این‌جا نقش آرمان‌گرایی خسته و سخت‌گیر را بازی می‌کند و می‌تواند مخاطب را با خود همراه کند. بازی او در این فیلم بسیار درخشان بود و قدرت درونی شخصیتش را به خوبی به نمایش گذاشت.

8. مسیر آتش (Agneepath)

• سال تولید: 2012
• کارگردان: کاران مالهوترا
• بازیگران: ریشی کاپور، سانجی دات، پریانکا چوپرا، اوم پوری، زرینه وهاب
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.9 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 93 از 100

«مسیر آتش» بازسازی یکی از کلاسیک‌های محبوب دهه‌ی 80 میلادی در سینمای بالیوود است که نقش اولش را آمیتاب باچان بازی می‌کرد. داستان درباره‌ی انتقام ویشوانات (هریتیک روشن) از قاتلان پدرش است. او از پسری بی‌‌پناه که شاهد قتل فجیع پدرش بوده، به مردی خشن و خطرناک تبدیل می‌شود تا انتقام خون او را با یاری گرفتن از بهترین آدم‌بد‌های سینمای بالیوود بگیرد. فیلم فضایی سنگین و خشن دارد، با سکانس‌هایی احساسی که قدرت درام را به اوج می‌رسانند.

ریتیک روشن در این فیلم در یکی از جدی‌ترین و غم‌انگیزترین نقش‌هایش ظاهر شد. او به شخصیت مردی رنج‌کشیده با خشمی درونی، نگاهی متفکرانه و بازی فیزیکی پخته جان بخشید. بدون اغراق، این یکی از نقش‌هایی است که نبوغ بازیگری او را نشان می‌دهد. ریتیک در نقش مردی زخمی و خشن درخشان ظاهر شده و بازی‌اش زیر سایه آمیتاب باچان نیست. موفق شده هویت مستقلی به این شخصیت بدهد.

9. جنگ (War)

• سال تولید: 2019
• کارگردان: سیدهارث آناند
• بازیگران: تایگر شروف، وانی کاپور، آشوتوش رانا، انوپریا گوئنکا، دیپانیتا شارما، سونی رازدان
• امتیاز IMDb به فیلم: 6.6 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 67 از 100

«جنگ» یک اکشن جاسوسی مهیج است که حول تقابل میان دو مأمور نخبه می‌چرخد؛ کبیر (هریتیک روشن) و خالد (تایگر شروف). کبیر پس از سال‌ها خدمت وفادارانه، ناگهان ناپدید می‌شود و به نظر می‌رسد خیانت کرده است. شاگرد سابقش، خالد مأمور می‌شود تا جلو او را بگیرد. مهارت بالای رزم و اکشن ستاره‌های فیلم در لوکیشن‌های جهانی و داستان پرپیچ‌و‌خم، «جنگ» را به یک اکشن تماشایی تبدیل کرد.

هریتیک روشن کاریزمای خیره‌کننده‌ای دارد و عمق روانی به شخصیتش بخشیده. او با جذابیت، استایل بی‌نقص و بازی دووجهی، توانست شخصیت کبیر را از یک قهرمان کلیشه‌ای به شخصیتی چندلایه تبدیل کند. بازی فیزیکی‌اش در صحنه‌های اکشن بی‌نظیر بود، اما آنچه بیشتر به چشم آمد، کنترل احساسی و قدرت بازی در لحظات کم‌حرف و تأمل‌برانگیز بود.

10. ویکرم ودا (Vikram Vedha)

• سال تولید: 2022
• کارگردان: پوشکار – گایاتری
• بازیگران: سیف علی خان، رادیکا آپته، روهیت صراف
• امتیاز IMDb به فیلم: 7.1 از 10
• امتیاز راتن تومیتوز به فیلم: 78 از 100

یک فیلم دزد و پلیسی حرفه‌ای، تقریباً در حد استانداردهای فیلم‌های هالیوودی این ژانر که دو ستاره‌ی محبوب سینمای بالیوود را در برابر هم قرار داده است. ریتیک روشن نقش منفی را بازی می‌کند و سیف‌ علی خان نقش پلیس را. داستان فیلم عمدتاً حول یک بازی بین این دو شخصیت می‌گذرد. ریتیک روشن با روایت داستان‌هایی اخلاقی، ویکرم را وارد بازی ذهنی می‌کند و مفاهیمی چون خیر و شر را به چالش می‌کشد. فیلم ساختاری فلسفی و پیچیده دارد و با وجود اکشن زیاد، به شدت متفکرانه است. فیلم‌نامه‌ی هوشمندانه، کارگردانی دقیق و موسیقی متن تأثیرگذار باعث شد بازی‌سازی این فیلم تماشایی‌تر شود. ریتیک روشن در نقش یک قهرمان کاریزماتیک، جسورانه و پیچیده است. او به شخصیت ودا لایه‌هایی از ترس، شوخ‌طبعی و عمق احساسی بخشیده است. ظاهر جدیدش در این فیلم و همین‌طور نحوه‌ی دیالوگ‌ گویی‌اش از سوی منتقدان تحسین شد.

منبع: filmibeat، britannica