راز پرواز برادران رایت: آیا واقعا اولین بودند؟ نگاهی به آرشیو علمی آمریکایی سال 1925

در این مقاله، به بررسی مجله علمی آمریکایی (Scientific American) در جولای 1925 می‌پردازیم و نگاهی به رویدادهای علمی آن زمان خواهیم داشت، از جمله بحث بر سر اختراع هواپیما و پیشرفت‌های صنعت هوانوردی در آمریکا و اروپا، و همچنین نگاهی به دنیای شگفت‌انگیز آبگیرهای جزر و مدی.

سفر به گذشته: جولای 1925 در مجله علمی آمریکایی

راشل فلتمن (Rachel Feltman) در برنامه رادیویی “علم به سرعت” (Science Quickly) شبکه علمی آمریکایی، ما را به سفری به آرشیو این مجله معتبر می‌برد. او می‌گوید: “سلام، شنوندگان عزیز! امروز قصد داریم نگاهی به مجله علمی آمریکایی در جولای 1925، دقیقا یک قرن پیش، بیندازیم.”

فلتمن با معرفی مقاله روی جلد مجله آغاز می‌کند؛ مقاله‌ای در مورد آبگیرهای جزر و مدی (Tide Pools) که توسط مسئول بخش جانوران دریایی موزه تاریخ طبیعی آمریکا در نیویورک نوشته شده است. نویسنده، با زبانی شاعرانه، به توصیف زندگی دریایی فراوان در آبگیرهای جزر و مدی “وودز هول” در ماساچوست و دیگر مناطق ساحلی می‌پردازد و از خرچنگ‌های دریایی و کرم‌های دریایی به‌عنوان “آکروبات‌ها” و “الهه‌های دریا” یاد می‌کند. فلتمن اشاره می‌کند که حتی امروزه، صد سال بعد، این محیط‌های جذاب همچنان مورد توجه دانشمندان و علاقمندان به طبیعت هستند. چالش‌هایی مانند گرمای شدید در هنگام جزر، دسترسی آسان شکارچیان مانند پرندگان و خرچنگ‌ها، افت سطح اکسیژن در آبگیر و امواج تند در هنگام مد، از مشکلات موجودات زنده در این آبگیرها هستند. با این حال، مشاهده‌ی این آبزیان متنوع از شقایق‌های دریایی، ستاره‌های دریایی، مرجان‌ها و حتی اختاپوس‌ها، همچنان تفریحی جذاب برای دوستداران طبیعت در سواحل است.

صنعت هوانوردی آمریکا در سال 1925: عقب‌ماندگی نسبت به اروپا

در ادامه، فلتمن به نقد تند مجله از صنعت هوانوردی تجاری آمریکا در سال 1925 می‌پردازد. وی نقل می‌کند که سردبیران مجله در پاسخ به تماس تلفنی یک بازدید کننده خارجی مبنی بر سفر هوایی از نیویورک به شیکاگو، با اشاره به هزینه گزاف اجاره هواپیما، به این نتیجه می‌رسند که آمریکا در مقایسه با اروپا در عرصه هوانوردی تجاری بسیار عقب‌تر است. در اروپا، هواپیماها به‌طور گسترده برای حمل مسافر و کالا استفاده می‌شدند، برای مثال، سفر هوایی از لندن به برلین در آن زمان 40 دلار هزینه داشت (معادل تقریبی 753 دلار امروز). این قیمت گرچه گران بود اما با هزینه سفرهای تجاری امروزی قابل مقایسه است و نشان می‌دهد مسافران هوایی در سال 1925 بیشتر از تاجران ثروتمند بودند.

سردبیران علمی آمریکایی با استفاده از تیتر “آیا ما مردم غافلی هستیم؟” (Are We a Negligent People?) به شدت از عقب ماندگی آمریکا در این حوزه انتقاد می‌کنند و اشاره می‌کنند که علی رغم اختراع هواپیما توسط برادران رایت، آمریکا در توسعه‌ی کاربرد تجاری آن نسبت به اروپا بسیار سهل انگاری کرده است.

برادران رایت و موزه ملی بریتانیا: یک مناقشه تاریخی

فلتمن همچنین به موضوع دیگری از مجله اشاره می‌کند: ارسال اولین هواپیمای برادران رایت به موزه ملی بریتانیا توسط اورویل رایت. در این مناقشه تاریخی، موسسه اسمیتسونیان (Smithsonian Institution) برای دهه‌ها تلاش کرد افتخار نخستین پرواز کنترل‌شده و موتوری را به ساموئل لنگلی (Samuel Langley)، دبیر سابق خود، نسبت دهد که هواپیمای او چند روز قبل از موفقیت برادران رایت سقوط کرده بود. در سال 1914، مدیر اسمیتسونیان هواپیمای لنگلی را بازسازی کرد تا ثابت کند قابلیت پرواز داشته و به او اعتبار این اختراع را داد. اورویل رایت با این تصمیم به شدت مخالفت کرد و سردبیران علمی آمریکایی در جولای 1925، نمایش این هواپیما در موزه را گمراه‌کننده خوانده و تأکید کردند که لنگلی قطعا برادران رایت را شکست نداده است. این مناقشه سرانجام در سال 1928 حل شد و اسمیتسونیان در سال 1942 رسما عذرخواهی کرد.

تلفن در آمریکا: پیشتاز در عرصه ارتباطات

با وجود عقب‌ماندگی آمریکا در پروازهای تجاری، گرافیکی در مجله علمی آمریکایی سال 1925 نشان می‌دهد که آمریکا در عرصه ارتباطات، پیشتاز بود. طبق این اینفوگرافیک، 62.9 درصد از تلفن‌های جهان در سال 1925 در ایالات متحده آمریکا قرار داشتند و این کشور از نظر تعداد تلفن به ازای هر نفر نیز در رتبه اول قرار داشت. همچنین، میانگین تماس‌های تلفنی سالانه هر آمریکایی 182 تماس بود، در حالی که دانمارک با 123 تماس در رتبه دوم قرار داشت و روس‌ها تنها با 4.5 تماس در سال، از کمترین میزان تماس برخوردار بودند.

در پایان این قسمت از برنامه، فلتمن به معرفی تیم سازندگان برنامه می‌پردازد که شامل فوندا موانگی (Fonda Mwangi)، کلزو هارپر (Kelso Harper)، جف دلویسکیو (Jeff DelViscio)، الکس سوجیورا (Alex Sugiura)، شاینا پوزس (Shayna Posses) و آرون شاتاک (Aaron Shattuck) است. همچنین از دومینیک اسمیت (Dominic Smith) به خاطر آهنگ تم برنامه تشکر می‌کند.

منبع