جادوی قهرمانی؛ سارینا وایگمن چگونه دوباره به فینال رسید؟
راز موفقیت بیبدیل سرمربی تیم ملی انگلیس در رسیدن به پنجمین فینال پیاپی مسابقات بزرگ
شاید کمتر کسی تصور میکرد سرمربی تیم ملی فوتبال زنان انگلیس، سارینا وایگمن، بتواند رکورد شگفتانگیز خود در رسیدن به فینال تورنمنتهای بزرگ را ادامه دهد. اما او بار دیگر این کار را انجام داده و تیمش را به فینال یورو ۲۰۲۵ رسانده است. این پنجمین فینال پیاپی او در مسابقات بزرگ است؛ رکوردی که او را در بین بهترین مربیان تاریخ فوتبال، چه در بخش مردان و چه در بخش زنان، قرار میدهد.
وایگمن؛ بانوی تکرارناپذیر در مسیر فتح قلهها
حضور در فینال تورنمنتهای بزرگ برای سارینا وایگمن به امری عادی تبدیل شده است، اما خود او این موفقیت را یک اتفاق “خاص” و کمی “ناآشنا” توصیف میکند. با وجود فروتنی او، نمیتوان از ماهیت خارقالعاده این دستاورد چشمپوشی کرد. وایگمن در مصاحبهای با ESPN، کلید موفقیت خود را در تواناییاش در کنار هم قرار دادن افراد میداند: “من باور دارم که همه در موفقیت نقش خود را ایفا میکنند. آنچه سعی میکنم انجام دهم، جمع کردن افراد به بهترین شکل ممکن است. بازیکنان، کادر فنی و اطرافیان من واقعاً فوقالعاده هستند. وقتی آنها در بالاترین سطح خود ظاهر میشوند، شانس پیروزی در هر بازی به بیشترین حد خود میرسد و این همان کاری است که من سعی در انجام آن دارم.”
سفری پنج فینالی:
مسیر وایگمن به سوی پنجمین فینال بزرگ، هشت سال پیش با قهرمانی در یورو ۲۰۱۷ با تیم ملی هلند آغاز شد. او سپس تیمش را به فینال جام جهانی ۲۰۱۹ رساند، جایی که مغلوب ایالات متحده شد. پس از آن، پیشنهاد هدایت تیم ملی انگلیس را پذیرفت و با این تیم قهرمان یورو ۲۰۲۲ شد، به فینال جام جهانی ۲۰۲۳ رسید و اکنون نیز در فینال یورو ۲۰۲۵ مقابل اسپانیا قرار خواهد گرفت.
رکوردی که حرفها برایش کم است:
آمار ۷۰ درصدی پیروزی وایگمن با تیم ملی انگلیس، از تمام مربیان مرد و زن تیم ملی این کشور که حداقل ۱۰ بازی را هدایت کردهاند، بالاتر است. او تنها سرمربیای است که توانسته در دو ملت مختلف قهرمان جام ملتهای اروپا شود. همچنین، آمار خیرهکننده ۸۴ درصدی پیروزی او در تورنمنتها، او را در ردیف بزرگترین مربیان بینالمللی قرار میدهد.
انعطافپذیری و رویکرد گام به گام:
اما مسیر رسیدن به این فینال، مانند دورههای پیشین نبوده است. وایگمن اذعان دارد که این دوره از تورنمنت، از نظر آزمون مهارتهای مدیریتی او، چالشبرانگیزترین بوده است. تیم انگلیس بارها تا آستانه حذف پیش رفته و در فینال روز یکشنبه، به عنوان تیم underdog (کمشانستر) مقابل اسپانیا قرار میگیرد. با این حال، اگر کسی باشد که بتواند دوباره معجزهای خلق کند، آن فرد سارینا وایگمن، جادوگر تورنمنتهاست.
لیزا ون در موست، بازیکن هلندی، درباره رویکرد وایگمن میگوید: “کاری که او خیلی خوب انجام میدهد این است که واقعاً از بازی به بازی زندگی میکند. او به نتیجه نهایی نگاه نمیکند، بلکه کاملاً در زمان حال است. بنابراین، او هر بازی را به تنهایی بررسی میکند. شما میدانید که برای رسیدن به فینال باید در هر بازی پیروز شوید، اما او خیلی دورتر از آن را نگاه نمیکند.”
ایجاد اعتماد و تشویق به خودباوری:
ون در موست در ادامه به خاطراتی از دوره هدایت هلند توسط وایگمن اشاره میکند: “آن زمان او به ما میگفت: ‘هی، ما تمام ابزار لازم را داریم. ما تا اینجا پیش آمدهایم. بسیاری از مردم برای تماشا آمدهاند. و ما به عنوان یک تیم بزرگتر و بزرگتر شدهایم. ما همچنین به هم نزدیکتر و نزدیکتر شدهایم.’ بنابراین او بدون تمرکز بیش از حد بر نتیجه، به شما اعتماد به نفس میدهد.”
یکی از روشهای خلاقانه وایگمن برای حفظ تمرکز بازیکنان، استفاده از اشیاء بیجان به عنوان استعاره برای بازیهای پیش رو بود. او با این کار، روحیه تیم را بالا نگه میداشت و بازیکنان را برای چالشهای پیش رو آماده میکرد.
قوانین وایگمن؛ اصول به جای باید و نباید:
زمانی که وایگمن در سپتامبر ۲۰۲۱ هدایت تیم ملی انگلیس را بر عهده گرفت، برخی قوانین اولیه را وضع کرد؛ از جمله اینکه بازیکنان در تمرینات از پوشیدن جواهرات خودداری کنند، زیرا این امر بر دادههای عملکرد آنها تأثیر میگذاشت. وایگمن در این باره میگوید: “من در واقع از قوانین متنفرم، زیرا فکر میکنم اگر همه واقعاً آگاه باشند، اینجا هستیم تا بهترین عملکرد را داشته باشیم. و اگر از عقل سلیم خود استفاده کنید، تصمیمات درستی خواهید گرفت. آنچه من سعی میکنم انجام دهم، ایجاد اصول یا توافقات است و اگر توافقی وجود نداشته باشد، البته خواهم گفت: ‘باشه، فکر میکنم اینگونه عمل خواهیم کرد’، اما معتقدم این بهترین راه است.”
تکامل در کنار تجربه:
بازیکنان انگلیس معتقدند که وایگمن از زمان ورودش به تیم، تکامل یافته است. لوسی برونز میگوید: “در طول سالها، با شناخت تیم و پویایی هر بازیکن، و کسب اعتماد بازیکنان، میتوانید ببینید که او کمی تغییر کرده است.”
منابع ESPN نیز گزارش دادهاند که روشها و انتظارات وایگمن از سال ۲۰۲۱ تا کنون، عمدتاً ثابت مانده است. اگرچه جنبهای نرمتر از او نمایان شده، اما در مواقع لزوم، پیامهای دشوار را به شیوهای مختصر و مفید منتقل میکند.
صداقت و استواری در تصمیمگیری:
یکی از بازیکنان پس از بازی با سوئد گفت: “سارینا همیشه مستقیم بوده است. فکر میکنم اگر سارینا از شما بخواهد کاری را انجام دهید، آن را انجام میدهید و به عنوان یک بازیکن، به خودتان ایمان دارید. سارینا میداند چه کار میکند، در این ‘دیوانگی’ روشی نهفته است و فکر میکنم این موضوع نشان داده شد.”
این “دیوانگی” تیم انگلیس را به سوی این فرصت تاریخی هدایت کرده است تا اولین تیم انگلیسی باشند که در خاک بیگانه قهرمان یک تورنمنت بزرگ میشوند. سوزی توون در این باره میگوید: “سارینا مربی بزرگی است و ما احترام زیادی برای او قائل هستیم. او میداند چگونه ما را به فینال تورنمنتهای بزرگ برساند و من هیجانزدهام.”
بازیکنان معتقدند که او اکنون در مقایسه با زمانی که تازه کار خود را شروع کرده بود، با آنها راحتتر است؛ مانند خواندن ترانه “ما هنوز به خانه نمیرویم” در جشن پیروزی مقابل ایتالیا.
رشد متقابل؛ یادگیری از همدیگر:
وایگمن درباره پیشرفت خود میگوید: “زبان انگلیسی من بهتر شده است، بنابراین خیلی بیشتر متوجه میشوم، اما همچنین درباره افراد بیشتر یاد میگیرم، درباره افرادی که با آنها کار میکنم بیشتر میآموزم. دوباره درباره خودم و اینکه چگونه به چیزها واکنش نشان میدهم، بیشتر یاد میگیرم و در حالی که همیشه در حال کار بر روی توسعه تیم و کمک به توسعه افراد هستم، همیشه سعی میکنم خودم را نیز توسعه دهم.”
او افزود: “آنچه در تمام این سالها واقعاً میخواستم انجام دهم این بود که کمی بیشتر از آن لذت ببرم، کمی بیشتر از چیزها لذت ببرم به جای اینکه همیشه آنقدر… در این شغل باید متمرکز باشید، اما باید لحظات خوب را جشن بگیرید. واقعاً زیباست.”
در نهایت، موفقیت او تا حدی به بازیکنان و تا حدی به هوش مربیگری و اعتقاد راسخ او به اصول خود بستگی دارد. و این همان ترکیبی است که انگلیس را به آستانه تاریخسازی و پنجمین فینال پیاپی تورنمنت بزرگ رسانده است.
“من راز موفقیت را نمیدانم،” وایگمن میگوید. “یک چیز این است که من خوششانس هستم که با افراد خوب بسیاری کار میکنم. بازیکنان خوب، کادر فنی خوب، حمایت خوب از فدراسیون با FA در این دوره، و قبل از آن، FA هلند. تنها چیزی که فکر میکنم میتوانم بگویم این است که فکر میکنم من همیشه خودم هستم.”
