اسید والپروئیک در بارداری و پس از زایمان: نکات ضروری برای مادران آینده

اسید والپروئیک (VPA) یک داروی ضدتشنج و تثبیت‌کننده خلق است که به‌طور گسترده برای درمان صرع، اختلال دوقطبی و پیشگیری از میگرن استفاده می‌شود. این دارو در کنترل تشنج، تثبیت خلق و کاهش دفعات و شدت دوره‌های مانیک مؤثر است. از آنجا که صرع و اختلال دوقطبی اغلب در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی ظاهر می‌شوند، VPA معمولاً برای زنان در سنین باروری تجویز می‌شود.

عوارض جانبی و خطرات بالقوه

علاوه بر خطرات تراتوژنیک و اختلالات تکاملی عصبی، VPA با اختلال عملکرد غدد درون‌ریز، به‌ویژه افزایش خطر سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) در زنان مبتلا به صرع مرتبط است. مطالعات نشان می‌دهند که VPA ممکن است به هایپرآندروژنیسم، بینظمی قاعدگی و مقاومت به انسولین منجر شود که احتمالاً ناشی از تأثیر آن بر استروئیدوژنز و ترشح هورمون لوتئینه‌کننده است. این عوارض جانبی بالقوه هنگام تجویز VPA برای زنان در سن باروری، به‌ویژه آن‌هایی که عوامل خطر متابولیک دارند، باید مدنظر قرار گیرد.

استفاده در دوره پری ناتال

استفاده از VPA در دوره پری ناتال – که شامل بارداری و اولین سال پس از زایمان می‌شود – به‌دلیل خطرات مستندش

منبع