آیا برای آپلود مغز، ابتدا باید آن را نابود کرد؟
آیا دانشمندان میتوانند مغز یک حیوان را در کامپیوتر آپلود کنند؟ پاسخ این سوال بستگی به تعریف شما از “آپلود” و “مغز” دارد. اگر کمی در مورد هر دو آسانگیر باشیم، این کار قبلاً انجام شده است.
Caenorhabditis elegans یک کرم کوچک است که در خاک و گیاهان در حال پوسیدگی زندگی میکند. این یک موجود یوکاریوتی چند سلولی است، بنابراین از نظر فنی یک حیوان محسوب میشود.
این کرم کوچک هرگز بیشتر از ۱ میلیمتر (۰.۰۳ اینچ) رشد نمیکند و یکی از شناختهشدهترین موجودات روی کره زمین است.
ما ژنوم آن را تعیین توالی کردهایم و رشد هر یک از حدود ۲۰۰۰ سلول آن – از جمله ۳۰۰ نورون آن – را نقشهبرداری کردهایم. تنوع کمی در کرم وجود دارد، و هر تنوعی که وجود دارد نیز نقشهبرداری شده است.
بنابراین، دانشمندان توانستهاند کل مغز آن را در یک کامپیوتر مدلسازی کنند – که نه تنها همان رفتارهای انعکاسی موجود زنده را نشان میدهد، بلکه حتی میتوان آن را برای انجام چند ترفند جدید نیز آموزش داد، مانند متعادل کردن یک میله مجازی (بله، واقعاً).
اما اگر در مورد تعاریف خود کمی سختگیرتر شویم، این موضوع به این سادگیها هم نیست.
مغز شبیهسازی شده C. elegans از یک مغز واقعی آپلود نشده است – بلکه از دادههای جمعآوریشده از سالها آزمایش روی هزاران کرم کپی شده است. هیچ راهی برای ثبت افکار یا خاطرات یک موجود زنده منفرد و آپلود صحیح آنها در یک کامپیوتر وجود نداشت.
بسیاری از مردم بر این باورند که آپلود مغز آینده نژاد بشر است: یک “نتیجه اجتنابناپذیر” از تحقیقات فعلی ما در علوم اعصاب و هوش مصنوعی (AI)، و بهترین راه برای تقلب در مرگ.
اما موانع جدی وجود دارد که باید قبل از وقوع آن بر آنها غلبه کرد.
اگر ذهن ما به طور کامل از سلولها و مواد شیمیایی فیزیکی موجود در جمجمه و سیستم عصبی ما تشکیل شده و ساخته شده باشد، باید به نحوی حالت مغز را با جزئیات کامل بخوانیم.
سپس باید یک مدل نرمافزاری ایجاد کنیم که رفتار مغز را با دقت مولکولی یا احتمالاً اتمی بازتولید کند.
بیش از یک دهه پیش، دانشمندان نشان دادند که شناسایی نورونها و اتصالات آنها در یک قطعه مغز موش که با دقت آماده شده بود، امکانپذیر است. پس از رنگآمیزی دقیق، آن را به لایههایی به ضخامت ۷۰ نانومتر برش دادند و یک کامپیوتر شکل سهبعدی را بازسازی کرد. نیازی به گفتن نیست، موش زنده نماند.
این نمونهای از اسکن مخرب است – روشی که بسیاری پیشنهاد میکنند برای ثبت مغز با جزئیات کافی ضروری خواهد بود. مغز نمیتواند از اسکن جان سالم به در ببرد.
برخی استدلال میکنند که با دستیابی اسکنرهای پزشکی به وضوح بالاتر و بالاتر، ممکن است روزی بتوانیم حالت هر سلول را بدون تخریب آنها اسکن کنیم. اما چنین اسکن باید لحظهای باشد، در غیر این صورت یک قسمت از مغز ممکن است قبل از اینکه اسکن به طور کامل تمام شود، در حال فکر کردن به چیز جدیدی باشد.
آیا میتوان آن را روی یک مغز تازه فوت شده انجام داد؟ دانشمندان پیشنهاد کردهاند که ممکن است نیاز داشته باشیم مغز را در حالی که به طور فعال کار میکند اسکن کنیم تا اطمینان حاصل شود که رفتارهای مدلسازیشده هر سلول صحیح است.
کامپیوترهای امروزی شگفتانگیز هستند، اما حتی خوشبینترین آیندهنگرها هنوز پیشبینی میکنند که حدود صد سال یا بیشتر قبل از اینکه بتوانیم سطوح اتمی مورد نیاز را شبیهسازی کنیم، صبر کنیم.
و سپس یک سوال دشوار نهایی وجود دارد. اگر در ۵۰۰ سال آینده آپلود مغز شما به صورت غیرمخرب امکانپذیر شود… در لحظه بعد از وقوع آن، دو “شما” وجود خواهد داشت.
یک “شما” که در دنیای مجازی نرمافزار کامپیوتری وجود دارد. و “شما”ی اصلی، که هنوز با سختافزار مرطوب خود فکر میکنید، شاید با کمی سردرد بعد از اسکنها.
اما اگر هنوز زندهاید، آیا واقعاً در مرگ تقلب کردهاید؟ واضح است که نه. در عوض، شما این امکان را برای هر کسی فراهم کردهاید که “شما”ی مجازی را بردارد، کپی کند و از شما برای هر چیزی که میخواهد استفاده کند. وحشتناک به نظر میرسد.