واضح آرشیو وب فارسی:نیک صالحی: تاریخ انتشار پنجشنبه 5 شهریور 1388 تعداد مشاهده : 117 مهمترين دستور ديني ترك گناه است خبرگزاري فارس: گناهها، اسبهاي چموشي هستند كه گناهكاران، بر آنها نشسته و لگامهايشان رها شده است، پس سوارانشان را در آتش ميافكنند. به گزارش خبرگزاري فارس، حسين محمدي فام در يادداشت اختصاصي خود كه در اختيار خبرگزاري فارس قرار داده است در شرح دعاي روز ششم ماه مبارك رمضان مينويسد: در اين دعا از خدا ميخواهيم كه ما را از معصيت دور كند و عواملي كه ما را به سمت گناه ميكشاند را از مقابل ما بردارد تا با اختيار خويش دست از معصيت كشيده و از عذاب، خشم و كيفر الهي در نجات باشيم. اما دعاي امروز: «اَللّهُمَّ لا تَخْذُلني فيهِ لِتَعَرُّضِ مَعصِيَتِكَ وَ لاتَضرِبني بِسِياطِ نَقِمَتِكَ، وَ زَحْزِحني فيهِ مِن موُجِبات سَخَطِكَ بِمَنِّكَ وَ اَياديكَ يا مُنتَهى رَغْبَةِ الرّاغِبينَ: خدايا مرا ياري فرما كه دست از گناه و عصيان بردارم كه در اين صورت از كيفر و خشم تو به دور خواهم بود». اگرچه انسان مختار است، اما ميتواند با دعاي خالصانه از خدا بخواهد كه او را به مسير تقوي و دوري از گناه هدايت كند. اگرچه تلاش براي مبارزه با گناه بسيار مهم است، اما دعا كردن هم اثرهاي زيادي براي ياري ما خواهد داشت. حضرت سيدالشهداء (ع) در فرازي از دعاي عرفه ميفرمايد: «... وَ اَسْعِدْني بِتَقْوئِكَ وَ لا تُشْقِني بِمَعْصِيَتِكَ: خداوندا! مرا با پرهيزكاري خوشبخت نما و مرا به خاطر معصيت بدبخت نكن...». [مفاتيحالجنان، دعاي امام حسين (ع) در روز عرفه] پس علاوه بر تلاش و مبارزه با نفس و جهاد با شيطان، بايد با دعا و تضرع، توفيق ترك گناه را از خداوند مسألت كنيم كه هرچه هست در «ترك گناه» است. در روايات اسلامي مطالب زيادي در مورد گناه و معصيت بيان شده است: امام باقر (ع)فرمود: «براي دل چيزي تباه كنندهتر از گناه نيست؛ زيرا دل مرتكب گناه ميشود و بر اثر مداومت بر آن، گناه بر آن چيره ميشود و نگونسارش ميكند». [الكافي، ج 2، ص 268] همچنين مولاي متقيان حضرت علي (ع) درباره گناه ميفرمايد: «هيچ دردي براي دلها، دردآورتر از گناهان نيست». [الكافي، ج 2، ص 275] پيامبر گرامي اسلامي (ص) نيز در فرمايشي نوراني فرمود: «از مستي گناه بپرهيز، زيرا مستيِ گناه همچون مستي شراب و بلكه شديدتر از آن است». [بحارالانوار، ج 77، ص 102] اميرالمؤمنين علي (ع) نيز تشبيه زيبايي در اين زمينه دارد، ايشان ميفرمايد: «بدانيد كه گناهها اسبهاي چموشي هستند كه گناهكاران بر آنها نشسته و لگامهايشان رها شده است، پس سوارانشان را در آتش ميافكنند». [بحارالانوار، ج 78، ص 3] موضوع «ترك گناه» به عنوان مهمترين دستور ديني، بحث قابل تأملي است. ميتوان گفت بيشترين و مقدمترين دستوري كه به ما رسيده و بيش از تمام اعمال و اذكار، ما را به كمال نزديك ميكند، «ترك محارم الهي» است. پيامبر اكرم «ص» فرموده است: «هيچ ورعي چون خويشتنداري از گناه نيست». [ميزان الحكمه، ج 13، 126] هنگامي كه رسول خدا (ص) در آخرين جمعه ماه شعبان در فضايل ماه مبارك رمضان سخنراني مهمي ايراد كرده و پاداشهاي فراوان الهي، به مهمانان خويش در اين ماه و اعمال مستحبي فراوان اين روزها و شبها را تبيين فرمودند. در آنجا اميرالمؤمنين علي(ع) كه باهوشترين شاگرد اين مكتب است، سئوال بسيار مهمي را مطرح كرد و از رسول خدا (ص) پرسيد: «يا رسولالله اَيُّ الاَعمالِ افضَلُ في هذا الشهرِِ المبارك؟ اي پيامبر خدا! با فضيلتترين عملها در اين ماه مبارك كدام است؟» پيامبر گرامي اسلام (ص) در پاسخ فرمود: «الوَرَعَ عَن مَحارِمِ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ»: «دوري از گناهانِ خداوند بزرگ» [خطبه شعبانيّه] در قسمت دوم دعا به كيفر الهي و خشم خداوند اشاره شده است كه آن هم بر اثر ارتكاب معاصي صورت ميگيرد. معاصي به سه دسته قابل تقسيم است: اول گناهان اعتقادي، دوم گناهان قلبي و سوم گناهان اعضاء و جوارح. گناهان اعتقادي مانند: شرك به خداوند يا غلو درباره امامان گناهان قبلي مانند: ريا، تكبر، غرور، حسادت گناهان جوارح مانند: تهمت، غيبت، زنا، قتل بايد توجه داشت كه هر گناهي به نوبه خود موجبات خشم و كيفر الهي را فراهم ميسازد. امام كاظم (ع) در اين باره فرمود: «در هر شب و روز از جانب خداوند بزرگ آوازدهندهاي ندا ميدهد كه: اي بندگان خدا، از نافرماني خدا باز ايستيد؛ زيرا اگر به خاطر حيوانات چرنده و كودكان شيرخواره و سالخوردگان پشت خميده نبود، چنان عذابي براي شما ريخته ميشد كه خُرد و خمير شويد». [الكافي، ج 2، ص 276] قرآن كريم درباره كساني كه با شرك، كفر و يا ايمان ناقص و غرق در گناه، بدون توبه از دنيا ميروند، چنين ميفرمايد: «فَكَيْفَ اِذا تَوَفَّتْهُمُ الْمَلائِكَةُ يَضْرِبونَ وُجُوهَهُمْ وَ اَدْبارَهُمْ: پس چگونه [تاب ميآورند] وقتي كه فرشتگانِ [عذاب] جانشان را ميستانند و بر چهره و پشت آنان تازيانه مينوازند؟»[سوره محمد، آيه 27] در اين دعا از خدا ميخواهيم كه با تازيانه كيفرش، ما را جزا ندهد و از خشمش رهايمان سازد. انتهاي پيام/ح
این صفحه را در گوگل محبوب کنید
[ارسال شده از: نیک صالحی]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 111]