کشف هیولای رودخانههای دوران دایناسورها: شکارچی ترسناکی که دایناسورها را میخورد
در دنیای شگفتانگیز دایناسورها، هیولایی ترسناک کشف شده که بر رودخانههای دوران پیش از تاریخ فرمانروایی میکرد. این شکارچی وحشی که “کوستنسوکوس آتروکوس” نام دارد، یکی از ترسناکترین خزندگان دوران کرتاسه بوده است.
ویژگیهای خیرهکننده یک شکارچی
کوستنسوکوس با طولی حدود ۹ متر و وزنی نزدیک به ۸۰۰ کیلوگرم، تفاوتهای فیزیکی چشمگیری با تمساحهای امروزی داشت. برخلاف تمساحهای مدرن که با پوزههای کشیده در آب کمین میکنند، این جانور جمجمهای کوتاه، پهن و بسیار قدرتمند داشت که برای اعمال نیروی شدید و درهمشکستن استخوانها ساخته شده بود.
این هیولای پیش از تاریخ بیش از ۶۰ دندان تیز و دنداندار داشت که برخی بیش از پنج سانتیمتر طول داشتند. این دندانها سلاحهای مرگباری بودند که برای از هم دریدن شکار طراحی شده بودند.
شکارچی زمینی، نه آبزی
یکی از نکات مهم درباره این موجود، سوراخهای بینی حیوان در جلوی پوزه قرار داشتند، نه در بالای آن. این ویژگی نشان میدهد که کوستنسوکوس یک شکارچی فعال زمینی بود و مانند تمساحهای امروزی بیشتر وقتش را در آب نمیگذراند، بلکه با زندگی روی خشکی سازگاری داشت.
دیهگو پل، از شورای ملی تحقیقات علمی و فنی در بوئنوسآیرس و یکی از پژوهشگران پروژه، دندانهای کوستنسوکوس را به صورت شگفتانگیزی توصیف میکند:
“دندانهای بزرگ موجود دارای لبهای دندانهداری شبیه به استیک قیچی هستند که نشانهای قوی از توانایی این حیوان برای پاره کردن گوشت و استخوان است. این ویژگیها به ما کمک کرد تا آن را به عنوان یک شکارچی رأس هرم غذایی، در کنار دایناسورهای گوشتخوار بزرگ، طبقهبندی کنیم.”
معنای نام ترسناک
نام کوستنسوکوس آتروکوس نیز با دقت فراوانی انتخاب شده است. “کوستن” بخش اول نام، از نام باد قدرتمند پاتاگونیا گرفته شده و “سوکوس” نیز به “سوبک” – خدای تمساح سر مصریان باستان – اشاره دارد. کلمه آتروکوس نیز در زبان یونانی به معنای بیرحم یا خشن است.
خانواده منحصر به فرد
هیولای پاتاگونیا به خانوادهای منقرضشده به نام پیروسوریدها (peirosaurids) تعلق دارد که همزمان با دایناسورهای غیرپرنده، در زمانی حدود ۸۲ میلیون سال پیش از صحنه روزگار محو شدند. این فسیل جدید، کاملترین نمونه کشفشده از یک پیروسورید با پوزه پهن است و به دانشمندان کمک میکند تا درک بهتری از تنوع زیستی و رقابت در آخرین فصل از عصر دایناسورها به دست آورند.
این پژوهش در نشریه PLOS One منتشر شده است.
