وقتی استارلینک، رویای دیدن زمین را دزدید: تصویری که نباید می‌دیدید، لو رفت!

تصویری غیرمنتظره که از مدار زمین ثبت شده، نگاهی اجمالی به پیچیدگی روزافزون محیط پیرامون زمین در ارتفاع پایین ارائه می‌دهد. تصویری ماهواره‌ای که در Google Earth کشف شده، ظاهراً عبور یک ماهواره استارلینک از شرکت SpaceX را درست در مقابل لنز یک ماهواره پلئیادس با وضوح بالا که توسط Airbus Defence and Space اداره می‌شود، نشان می‌دهد. این تصویر زمانی گرفته شده که ماهواره پلئیادس از بالای تگزاس عبور می‌کرده است و نمایی کامل از یک ماهواره استارلینک در حال پرواز را نشان می‌دهد؛ چیزی که عموم مردم به ندرت می‌بینند.

یک ملاقات گذرا در مدار، ثبت شده در دوربین

بر اساس گزارش اصلی منتشر شده توسط Futura Sciences، این تصویر توسط کاربری در حال جستجو در Google Earth کشف شده است. برخلاف «فوتوبمب»های رایج هواپیماها، این لحظه به دلیل سرعت و ارتفاعی که در آن رخ داده، برجسته است. ماهواره‌های استارلینک در ارتفاع حدود ۵۵۰ کیلومتری از سطح زمین به دور آن می‌چرخند، در حالی که ماهواره‌های پلئیادس، که برای ثبت تصاویر با وضوح بالا برای سرویس‌هایی مانند Google Earth استفاده می‌شوند، در ارتفاع بین ۶۰۰ تا ۸۰۰ کیلومتر فعالیت می‌کنند.

آنچه این رخداد را قابل توجه می‌کند، روش ثبت آن است. ماهواره پلئیادس هنگام تصویربرداری از سطح زمین، چندین عکس متوالی در باندهای طیفی مختلف می‌گیرد: آبی، سبز، قرمز، پانکروماتیک و مادون قرمز نزدیک. هنگامی که ماهواره استارلینک وارد میدان دید شد، هر باند رنگی موقعیت کمی متفاوتی را ثبت کرد و یک شبح چند رنگ متوالی از ماهواره در سراسر تصویر ایجاد کرد.

آشکارسازی ساختار به ندرت دیده شده استارلینک

تصویر حاصل، ماهواره استارلینک را در حالت کاملاً مستقر نشان می‌دهد، از جمله دو پنل خورشیدی گسترده آن که مجموعاً حدود ۳۰ متر عرض دارند. این یک منظره نادر است، زیرا SpaceX معمولاً فقط تصاویری از ماهواره‌ها را در مراحل پرتاب منتشر می‌کند، نه زمانی که در مدار عملیاتی قرار دارند. به گفته Futura Sciences، این نوع کرونوفتوگراف چند بانده نه تنها یک اتفاق رنگارنگ است، بلکه فرصتی برای بررسی ساختار ماهواره با جزئیات بی‌سابقه را فراهم می‌کند.

در حالی که ماهواره مشاهده شده در تصویر تقریباً به طور قطع یک مدل استارلینک است، گزارش‌ها حاکی از آن است که یک ماهواره چینی نیز در آن زمان در همان حوالی بوده است. با این حال، بر اساس مسیر و پیکربندی، شناسایی استارلینک محتمل‌ترین گزینه باقی می‌ماند.

یک محله مداری به طور فزاینده شلوغ

این رویداد، اگرچه منحصر به فرد است، اما موضوع گسترده‌تری را برجسته می‌کند که در تصویربرداری ماهواره‌ای در حال ظهور است. با افزایش تعداد ماهواره‌های فعال در مدار پایین زمین (که از ۱۰,۰۰۰ فراتر رفته است و بیش از ۷,۰۰۰ عدد از آن‌ها متعلق به منظومه ماهواره‌ای استارلینک است)، انتظار می‌رود که فراوانی چنین همپوشانی‌هایی افزایش یابد. ماهواره‌های رصد زمین اکنون بیشتر از هر زمان دیگری در معرض ثبت تصاویری از فضاپیماهای دیگر به عنوان سوژه‌های ناخواسته در اسکن‌های خود هستند.

فراتر از ناهنجاری‌های بصری گاه به گاه، این همپوشانی‌ها در حال تبدیل شدن به یک نگرانی برای ستاره‌شناسان و اپراتورهای ماهواره‌ای هستند. نور منعکس شده از ماهواره‌های استارلینک پیش از این در مشاهدات تلسکوپ‌های زمینی و حتی تلسکوپ فضایی هابل اختلال ایجاد کرده است. با استقرار خوشه‌های ماهواره‌ای بزرگ‌تر، این حوادث ممکن است به یک چالش معمول تبدیل شوند.

پیامدهای علم و نظارت

الگوی منحصربه‌فردی که توسط مسیر ماهواره برجای گذاشته شده است و به باندهای طیفی تقسیم شده، می‌تواند پیامدهایی فراتر از کنجکاوی بصری داشته باشد. همانطور که در گزارش اشاره شده است، این نوع تصاویر ممکن است «همچنین به اهداف جاسوسی نیز خدمت کند» و بینش‌هایی را در مورد طراحی و حرکت ماهواره ارائه دهد که معمولاً دور از دسترس هستند. داده‌های بصری نشان می‌دهد که چگونه می‌توان یک ماهواره با حرکت سریع را با استفاده از ابزارهای سنجش از دوری که برای رصد زمین طراحی شده‌اند، ردیابی و تجزیه و تحلیل کرد.

چه عمدی باشد چه غیرعمدی، این ملاقات زودگذر در بالای تگزاس، ماهیت در حال تغییر فضای مداری را نشان می‌دهد. با وجود این تعداد زیاد ماهواره که اکنون ارتفاعات مشترکی را به اشتراک می‌گذارند، حتی ماهواره‌های تصویربرداری با وضوح بالا نیز دیگر نمی‌توانند از یک نمای واضح از زمین اطمینان حاصل کنند.

منبع