بازگشت قدرت به غولهای لیگ برتر: تهدیدی برای تیمهای میانه جدولی؟
به نظر میرسد فصل نقل و انتقالات تابستانی لیگ برتر انگلیس، حامل پیامی آشکار برای تیمهای میانه جدولی است: “تفریح کافی است!” پس از یک فصل که در آن تیمهای غیرمنتظره برای کسب سهمیه اروپا رقابت کردند و تیمهای بزرگ مانند تاتنهام و منچستریونایتد عملکردی دور از انتظار داشتند، اکنون به نظر میرسد که ورق در حال برگشتن است.
نه تنها تاتنهام و منچستریونایتد از ناکامیهای فصل گذشته درس گرفتهاند، بلکه سایر باشگاههای بزرگ نیز متوجه شدهاند که اگر قدرت تیمهای میانه جدولی مهار نشود، ممکن است سرنوشت مشابهی در انتظار آنها باشد.
بلعیده شدن ستارهها توسط غولها
خرید بهترین بازیکنان از سایر تیمهای لیگ توسط باشگاههای بزرگ پدیده جدیدی نیست، اما سرعت و حجم این نقل و انتقالات در همین ابتدای تابستان نشان میدهد که چگونه قلب تیمهای مدعی میانه جدولی در حال جدا شدن است.
در حال حاضر، چهار باشگاه از “Big Six” (منچسترسیتی، لیورپول، چلسی، تاتنهام) بزرگترین خرجکنندههای اروپا در تابستان جاری هستند و همگی برای جذب بهترین بازیکنان سایر تیمها اقدام کردهاند.
* لیورپول: میلوش کرکز
* چلسی: ژوائو پدرو
* تاتنهام: محمد کودوس (البته تلاش آنها برای جذب مورگان گیبس-وایت با ناکامی مواجه شد)
* منچسترسیتی: رایت آیت-نوری
آرسنال و منچستریونایتد در تعقیب رقبا
آرسنال نیز به زودی با نهایی کردن قرارداد ویکتور گیوکرس، به جمع پنج تیم برتر از نظر هزینه کرد اضافه خواهد شد. آنها همچنین کریستین نورگارد را نیز به خدمت گرفتهاند.
منچستریونایتد نیز با جذب ماتئوس کونیا از ولوز، به جمع ده تیم برتر راه یافته است. تنها دلیل عدم حضور آنها در رتبههای بالاتر، عدم تصمیمگیری سر جیم رتکلیف در مورد میزان اخراج کارکنان غیرضروری برای تامین بودجه خرید برایان امبئومو است.
نگرانی برای برنتفورد
آیا برای ابراز نگرانی برای برنتفورد خیلی زود است؟ شاید نه. آنها باید میدانستند که روزی توماس فرانک (سرمربی برنتفورد) به دنبال فرصتهای بزرگتر خواهد بود.
یکی از جذابترین جنبههای فصل آینده، بررسی عملکرد برنتفورد بدون فرانک و همچنین عملکرد فرانک در تیمی بزرگتر بود. موفقیت برنتفورد تا چه حد به شخص فرانک بستگی داشت و آیا او میتواند آن را در محیطی کاملاً متفاوت تکرار کند؟
به نظر میرسد برنتفورد با شرایطی به مراتب سختتر از تصورات، فصل را آغاز خواهد کرد. آنها نه تنها مدیر الهامبخش خود و چندین عضو کادر فنی را از دست دادهاند، بلکه نورگارد (بازیکن کلیدی تیم)، امبئومو و احتمالاً یوان ویسا نیز در تیم حضور نخواهند داشت.
انتخاب جانشین از داخل باشگاه نیز یک ریسک بزرگ است. میل به حفظ ثبات قابل درک است، اما با توجه به تغییرات گسترده در ترکیب بازیکنان، این تصمیم تا چه حد منطقی است؟
تیمهای دیگر نیز در امان نیستند
خبر خوب برای برنتفورد این است که آنها تنها نیستند. ولوز، برایتون، ناتینگهام فارست، بورنموث و کریستال پالاس نیز بازیکنان کلیدی خود را از دست دادهاند یا در آستانه از دست دادن آنها هستند.
* ولوز: کونیا و آیت-نوری
* برایتون: پدرو
* ناتینگهام فارست: آنتونی الانگا و گیبس-وایت
* بورنموث: کرکز و دین هوییسن
* کریستال پالاس: مارک گوئهی، ایبرچی ازه، آدام وارتون
وستهام: فروش برای بازسازی
وضعیت وستهام کمی متفاوت است. فروش کودوس، هرچند به بدترین جای ممکن، تصمیمی هوشمندانه برای جمعآوری بودجه برای بازسازی تیم با فروش بازیکنی بود که با برنامههای سرمربی جدید سازگار نبود. اما این نیز یادآوری تلخی از شرایط کنونی است.
چرخه ادامه دارد
این باشگاهها قبلاً این مسیر را طی کردهاند و حداقل برخی از آنها با سرمایهگذاری مجدد هوشمندانه در بازیکنان جدید و ارزانتر، که به خریدهای بزرگ بعدی برای تیمهای بزرگتر تبدیل میشوند، وضعیت خوبی خواهند داشت و حتی ممکن است پیشرفت کنند.
پول، عامل اصلی
برهم خوردن نظم لیگ برتر در فصل گذشته، عمدتاً به این دلیل بود که پول در لیگ برتر به حدی زیاد است که حتی تیمهای به اصطلاح “پرولتاریا” نیز قدرت خرج کردن برای شکست دادن تقریباً هر تیمی خارج از سوپرکلوبها را دارند.
اما در حال حاضر، دوران ناخوشایندی برای بسیاری از تیمهای میانه جدولی لیگ برتر است، زیرا نظم قدیمی به دنبال بازگرداندن قدرت خود به قیمت تضعیف آنها است.
