فوتبال ایران در سوگ: زندگی و میراث امیر ابوطالب، سازنده ستارهها
در غم از دست دادن امیر ارشد ابوطالب، چهره ماندگار فوتبال ایران، جامعه ورزشی به سوگ نشست. او که بین سالهای ۱۳۴۰ تا ۱۴۰۰ مربیگری کرد، نقش بسزایی در پرورش استعدادهای درخشان و معرفی آنها به سطح اول فوتبال کشور داشت. در این مقاله به بررسی ناگفتههایی از زندگی این مربی بزرگ و تاثیر او بر فوتبال ایران میپردازیم.
امیر ابوطالب؛ نامی ماندگار در فوتبال ایران
امیر ارشد ابوطالب، متولد ۱۳۱۴، یکی از چهرههای فراموشنشدنی و پیشکسوت فوتبال ایران بود که عمر خود را صرف تربیت و پرورش بازیکنان جوان کرد. او در شامگاه ۱۱ تیر ۱۴۰۰ درگذشت و جامعه فوتبال را در غم فرو برد.
جامعه فوتبال ایران یکی از چهرههای مؤثر و پیشکسوت خود را از دست داد. امیر ابوطالب، مربی سازنده و باسابقه فوتبال ایران، در سال ۱۴۰۰ دار فانی را وداع گفت. این مربی باتجربه سالها از عمر خود را صرف پرورش استعدادهای جوان فوتبال کرد.
این مربی باتجربه، که سالها از عمر خود را صرف پرورش استعدادهای جوان فوتبال کرده بود، در شب عاشورا، ۱۱ تیر ۱۴۰۰ چشم از جهان فروبست.
بیوگرافی امیر ابوطالب
امیر ابوطالب متولد ۱۳۱۴ در تهران بود. فوتبال را از زمینهای خاکی راه آهن آغاز کرد و خیلی زود به تیم جوانان راه آهن و سپس تیم دیهیم تهران (وابسته به باشگاه تاج) راه یافت.
او در کنار برادرش، پرویز ابوطالب، از بازیکنان شاخص تیم دیهیم شد و سالها در ترکیب این تیم بازی کرد. تیم دیهیم در سال ۱۳۴۴ موفق به قهرمانی در دسته دوم تهران شد.
دوران بازیگری
در دوران فوتبال، امیر ابوطالب همبازی بزرگان فوتبال ایران نظیر:
- علی جباری
- اکبر کارگرجم
- رضا وطنخواه
- مسعود معینی
بود و از بازیکنان فعال و فنی فوتبال پایتخت به شمار میرفت.
مسیر مربیگری
پس از پایان دوران بازیگری، امیر ابوطالب از اواخر دهه ۴۰ وارد عرصه مربیگری شد. مهمترین دوران مربیگری او به باشگاه راهآهن تهران بازمیگردد؛ جایی که از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۳ هدایت تیم را بر عهده داشت.
پس از انقلاب نیز در سالهای ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ هدایت باشگاه دارایی تهران را در اختیار گرفت.
نقش امیر ابوطالب در کشف و تربیت بازیکنان جوان بسیار برجسته بود. گفته میشود او بیش از ۱۰۰ فوتبالیست را به فوتبال ایران معرفی کرد و یکی از مربیان شاخص در حوزه بازیکنسازی بود. به همین دلیل، بسیاری او را از پایهگذاران نسلهای بعدی فوتبال ایران میدانند.
