خسروپناه: کشف حجاب برای بسیاری یک «انتخاب سلیقه‌ای» است، نه لزوماً سیاسی / شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در دولت پزشکیان مصوبه‌ای درباره حجاب نداشته است

خسروپناه: کشف حجاب برای بسیاری یک «انتخاب سلیقه‌ای» است، نه لزوماً سیاسی / شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در دولت پزشکیان مصوبه‌ای درباره حجاب نداشته است

فهرست محتوا

دبیر شورای‌عالی انقلاب فرهنگی در گفت‌وگویی صریح، به کالبدشکافی حوادث سال ۱۴۰۱ و پدیده کشف حجاب در جامعه امروز پرداخت. خسروپناه با رد نگاه‌های تک‌عاملی به پدیده‌های اجتماعی، از نتایج یک تحقیق پیمایشی پرده برداشت که نشان می‌دهد انگیزه بسیاری از زنان برای تغییر پوشش، بیش از آنکه ریشه در عوامل خارجی داشته باشد، به گرایش‌های فردی و سبک زندگی بازمی‌گردد.

نتایج یک نظرسنجی: «این سبک پوشش را می‌پسندیم»

خسروپناه با اشاره به تحقیقات انجام‌شده بر روی بانوانی که کشف حجاب کرده‌اند، اظهار داشت:

«جالب است که در یک تحقیق پیمایشی، درصد بالایی از این خانم‌ها اعلام کرده‌اند که صرفاً این سبک پوشش را می‌پسندند. یعنی ما با یک مسئله گرایشی و سلیقه‌ای روبرو هستیم. نمی‌توان به سادگی گفت که همه این افراد از عوامل خارجی خط می‌گیرند؛ بلکه موضوع به شناخت و علایق فردی بازمی‌گردد.»

شورا مصوبه «ون» و گشت ارشاد نداشته است

دبیر شورای‌عالی انقلاب فرهنگی با شفاف‌سازی درباره نقش این نهاد در تصمیمات اجرایی، تاکید کرد که در دوره ریاست‌جمهوری شهید رئیسی و همچنین در دولت کنونی (دکتر پزشکیان)، این شورا هیچ مصوبه‌ای درباره حجاب یا استفاده از خودروهای ون (گشت ارشاد) نداشته است. وی افزود اگرچه بحث‌هایی درباره وضعیت پوشش در جامعه در جلسات مطرح شده، اما هیچ‌گاه منجر به ابلاغ یک مصوبه رسمی نشده است.

کالبدشکافی ۱۴۰۱؛ از تصمیمات نادرست تا مداخلات امنیتی

خسروپناه با ابراز تأسف از حوادث سال ۱۴۰۱ و درگذشت مهسا امینی، تأکید کرد که نباید این اتفاقات را تنها از یک زاویه دید. وی منشأ بخشی از آن حوادث را «تصمیمات نادرست» دانست اما همزمان به نقش سازمان‌های امنیتی خارجی و نیروهای نیابتی اشاره کرد که به دنبال به خاک و خون کشیدن مردم بودند. وی تصریح کرد که تحلیل دقیق یک پدیده اجتماعی، مستلزم دیدن همه عوامل داخلی و خارجی در کنار هم است.

تحلیل نهایی :

سخنان اخیر دبیر شورای‌عالی انقلاب فرهنگی نشان‌دهنده یک «تغییر لحن» یا دست‌کم «واقع‌گرایی بیشتر» در مواجهه با پدیده‌های اجتماعی است. اعتراف به اینکه تغییر پوشش در لایه‌هایی از جامعه به یک «انتخاب سلیقه‌ای و شناختی» تبدیل شده و نه یک «حرکت سازمان‌یافته خارجی»، می‌تواند مسیر سیاست‌گذاری‌های فرهنگی را در سال ۱۴۰۵ از رویکردهای پلیسی به سمت گفت‌وگوهای اقناعی تغییر دهد.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *