باشو، غریبه کوچک: درخشش فیلمی ایرانی در جشنواره ونیز و تبعیدی که جهانی شد!
جشنواره فیلم ونیز همواره ویترینی برای نمایش آثار فاخر سینمایی از سراسر جهان بوده است. در میان هیاهوی این رویداد بزرگ، فیلمی قدیمی اما همیشه تازه از سینمای ایران، بار دیگر نام خود را بر سر زبانها انداخت. فیلم “باشو، غریبه کوچک” ساخته بهرام بیضایی، در این جشنواره معتبر مورد تقدیر قرار گرفت و جایزه گرفت.
جشنواره فیلم ونیز ۲۰۲۴ با بخشهای متنوع و جذاب خود، میزبان آثار بسیاری از سینماگران مطرح جهان بود. در این میان، در بخش کلاسیک این جشنواره، فیلم سینمایی “باشو، غریبه کوچک” به کارگردانی بهرام بیضایی حضور داشت و توانست جایزه بهترین فیلم ترمیمشده را از آن خود کند.
کارگردانان ایرانی و اعضای هیات داوران هشتاد و یکمین جشنواره ونیز، محمد رسولاف با حضور در اختتامیه این جشنواره، پیام بهرام بیضایی را قرائت کرد.
پیام وی به این شرح بود:
«درست چهل سال از فیلمبرداری فیلم “باشو، غریبه کوچک” در شمال و جنوب ایران میگذرد. تابستان گرمی بود؛ مثل همین روزها، و هر حرفی که در آن روزها جنگ را نمیستود، گویا ممنوع بود. ولی آیا پناه دادن به یک کودک مهاجر جنگزده هم ممنوع بود؟ همکاران به خاطر این فیلم ریشه کار مرا در قانون زدند. فیلم نزدیک به چهار سال کنار گذاشته شد، ولی امروز بعد از چهل سال دیده شد. با کمال فروتنی به همه قربانیان آن جنگ هشتساله بیمعنا درود میفرستم و به همه سوگبران هر جنگی نیز میفرستم.»
فیلم “باشو، غریبه کوچک” داستان پسرک جنوبی به نام “باشو” با بازی عدنان عفراویان را روایت میکند که در جریان جنگ ایران و عراق، خانه و خانوادهاش را از دست میدهد و خود را به درون بار کامیونی میاندازد و سر از گیلان در میآورد. در گیلان با زنی به نام نایی با بازی سوسن تسلیمی آشنا میشود که در غیاب شوهرش با دو فرزند خردسالش زندگی و مزرعه را میچرخاند.
باشو در ابتدا به علت ظاهر و زبان متفاوتش کاملا غریبه است، اما نایی کمکم او را میپذیرد، به او آب و نان میدهد و تلاش میکند که زبانش را بفهمد. اما باشو عربی حرف میزند و زبانش برای نایی قابل فهم نیست. گویی محل نایی هم برای باشو غریب است. با این حال در طول فیلم باشو کمکم جای خود را در زندگی نایی و فرزندانش پیدا میکند، گیلکی میآموزد و در کارهای خانه و مزرعه کمک میکند.
این اثر سینمایی با عنوان آخرین فیلم بهرام بیضایی برای کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در سال ۱۳۶۴ ساخته شد ولی تا سال ۱۳۶۸ اجازه پخش نگرفت. آخرین اثر بهرام بیضایی قبل از مهاجرت به آمریکا، فیلم “وقتی همه خوابیم” محصول سال ۱۳۸۳ بود.
بهرام بیضایی تنها فیلمساز ایرانی جشنواره ونیز نبود که مورد تقدیر قرار گرفت. نگار متولی، کارگردان ایرانی که با انیمیشن “کمتر از پنج گرم زعفران” و از کشور فرانسه در این جشنواره شرکت کرده بود، در بخش فراگیر جایزه ویژهی هیات داوران را کسب کرد. همچنین عضو هیات داوران، هیات داوران، ویژهی هیات داوران، هیات داوران نیز برای حیات داوودی کسب کرد.
تغییر کاربری کانتینر