به گزارش واضح به نقل از نیویورک پست (The New York Post)، رسانه معتبر U.S. News در دومین پیمایش سالانه خود تحت عنوان «پیمایش پیری سالم»، با ۶۳ متخصص برجسته شامل پزشکان متخصص، دانشمندان بالینی، متخصصان تغذیه، کارشناسان تناسب اندام و پژوهشگران حوزه سالمندی و افزایش طول عمر (Longevity) مصاحبه کرده و بزرگترین «نقاط کور» پنهانی را که اغلب مردم در مسیر پیری سالم (Healthy Aging) نادیده میگیرند، مشخص کرده است. افزون بر این، متخصصان به ارزیابی و انتخاب ابزارهای کاربردی حوزه بیوهاکینگ (Biohacking) پرداختهاند که واقعاً ارزش سرمایهگذاری دارند؛ هرچند نتیجهگیری نهایی آنها ممکن است برای علاقهمندان سرسخت بیوهاکینگ چندان خوشایند نباشد.
گزارش جدیدی که در حوزه سلامت منتشر شده، حقایق شگفتانگیز و چشمگیری را درباره فرآیند افزایش سن و فناوریهای زیستی آشکار کرده است. این گزارش به قلم ریچل ساکس (Rachel Sacks) در تاریخ ۱ سپتامبر ۲۰۲۶ در ساعت ۱۲:۲۸ بعدازظهر به وقت شرقی منتشر شده و جدیدترین یافتههای دانشمندان در زمینه طول عمر را مورد بررسی قرار داده است.
مؤثرترین عادتها برای مقابله با پیری و افزایش طول عمر
در گام اول و به عنوان اساسیترین اولویت، کارشناسان مؤثرترین عادتهای ضدپیری را رتبهبندی کردند که در این میان ورزش منظم و مداوم، رژیم غذایی اصولی و خواب باکیفیت در صدر جدول قرار گرفتند. اغلب افراد آگاهند که باید تحرک بدنی خود را حفظ کرده و غذاهای سالم مصرف کنند، اما فاکتورهای حیاتی دیگری نیز در سالمندی سالم دخیل هستند که متخصصان معتقدند بهشدت کماهمیت شمرده شده یا نادیده گرفته میشوند.
نقطه کور اول: انزوای اجتماعی و تهدیدات تنهایی برای سلامت عمومی
هنگامی که از کارشناسان خواسته شد بزرگترین نقاط کور افراد در روند سالمندی را مشخص کنند، ۵۹ درصد از آنان به انزوای اجتماعی اشاره کردند.
والتر لونگو (Valter Longo)، استاد دانشگاه کالیفرنیای جنوبی (USC)، مدیر موسسه طول عمر USC و عضو هیئت نظارت پزشکی U.S. News در این خصوص میگوید: «انزوا بدون کوچکترین تردیدی به مشکلات بالینی و پزشکی منجر خواهد شد.»
پژوهشگران اثبات کردهاند که احساس تنهایی یک تهدید بزرگ برای سلامت عمومی به شمار میرود و خطرات ناشی از آن، بهویژه در میان سالمندان، کاملاً مستند و اثباتشده است. دکتر دیوید کاتز (Dr. David Katz)، متخصص داخلی و طب پیشگیری/سلامت عمومی که در این پیمایش حضور داشته، میافزاید: «انزوای اجتماعی حس هدفمندی و رضایت فردی را فرسایش میدهد، سلامت روان را مختل میکند، استرس را تشدید مینماید و کیفیت خواب را از بین میبرد.»
مطالعات قبلی نشان دادهاند که پیوندهای اجتماعی پایدار و ارتباطات عاطفی قدرتمند، به لطف اثرات ضداسترس خود، نقشی کلیدی در پیشبینی زندگی طولانی و باکیفیت ایفا میکنند. با این حال، روابط سمی و حضور افرادی که به طور مداوم شرایط را دشوار کرده یا تنش ایجاد میکنند، میتواند میزان استرس را افزایش داده و فرآیند پیری بیولوژیک را تسریع کند.
نقطه کور دوم: برهم خوردن ریتم شبانهروزی و ساعت بیولوژیک بدن
دومین عامل نادیدهگرفتهشده در روند پیری، اختلال در ریتم شبانهروزی بدن (Circadian Disruption) با اختصاص ۱۹ درصد از آرای متخصصان بود. خواب بیکیفیت ارتباط مستقیمی با تسریع پیری دارد؛ پژوهشها نشان میدهند خواب ایدهآل و اصولی به مدت ۶.۴ تا ۷.۸ ساعت استراحت شبانه، روند افزایش سن را بهینهتر و سالمتر میسازد. به هم خوردن چرخه خواب شبانهروزی یا بیداریهای مداوم در طول شب ناشی از بیخوابی مزمن، میتواند سن بیولوژیکی افراد را تا یک سال افزایش دهد.
نقطه کور سوم: ریزاسترسهای مزمن و مدیریتنشده
در جایگاه سوم، استرسهای روانی مزمن با شدت پایین قرار گرفت که توسط ۱۸ درصد از متخصصان سلامت به عنوان نقطه کور پیری نام برده شد. استرس مداوم خطر ابتلا به زوال عقل (Dementia) را به طور چشمگیری افزایش میدهد، سیستم ایمنی بدن را تضعیف میکند، موجب اختلالات شدید گوارشی میشود و ریسک حملات قلبی و سکتههای مغزی را بالا میبرد.
ابزارهای طول عمر و بیوهاکینگ؛ کدام فناوریها واقعاً ارزش خرید دارند؟
در ادامه این تحقیق، کارشناسان اقدام به اولویتبندی ابزارهای بیوهاکینگ برای افزایش طول عمر کردند. در این رتبهبندی، گجتهای پوشیدنی پایش سلامت و خواب نظیر اپل واچ (Apple Watch) و حلقه هوشمند اورا (Oura Ring) با اختلاف فراوان در رتبه نخست قرار گرفتند.
سایر ابزارها عملکرد چندان درخشانی در جلب اعتماد پزشکان نداشتند؛ بهطوریکه ۳۱ درصد از شرکتکنندگان گزینه «هیچکدام از موارد» را برگزیدند. این انتخاب حاکی از آن است که فناوریهای مذکور بیش از آنکه مزیت بالینی و پزشکی ملموسی داشته باشند، سبب ایجاد اضطراب سلامت (Health Anxiety) در مصرفکنندگان میشوند.
با این وجود، نظرات متخصصان کاملاً یکدست نبود؛ ۲۶ درصد از آنها متد روزه متناوب (Intermittent Fasting) را تایید کردند و ۱۶ درصد نیز استفاده از فناوریهای تصویربرداری کامل از بدن (مانند اسکنهای امآرآی پیشرفته و اسکن DEXA) یا بهرهگیری از دستگاه پایش مداوم قند خون (CGM) برای افراد غیردیابتی را کارآمد دانستند.
آیا استفاده از حسگرهای CGM برای افراد غیردیابتی مفید است؟
استفاده از حسگرهای پایش مداوم قند خون توسط افراد سالم و غیردیابتی به یک ترند و مد روز در حوزه تکنولوژی سلامت تبدیل شده است؛ با این حال متخصصانی که با نیویورک پست گفتگو کردهاند چندان متقاعد نشدهاند که چنین اقدامی ارزش صرف هزینه را داشته باشد.
دکتر آیوشی دیکسیت (Dr. Ayushi Dixit)، متخصص بیماریهای غدد، پیش از این اظهار داشته بود: «برای یک فرد غیردیابتی، یک دستگاه پایش مداوم قند خون به واسطه نمایش نوسانات نرمال و طبیعی گلوکز، تنها اضطراب و استرس بیمورد ایجاد میکند.»
دکتر سدی الیسو (Dr. Sadie Elisseou)، متخصص بیماریهای داخلی نیز بر این باور است که مدارک علمی محکمی برای اثبات کارایی این فناوریها برای عموم افراد وجود ندارد: «همانند بسیاری از گجتهای حوزه تندرستی، این دستگاهها حجم عظیمی از دادهها را در اختیارتان قرار میدهند، اما هیچ سند و مدرک علمی معتبری در دست نداریم که نشان دهد بستن این سنسورها منجر به بهبود نتایج سلامت بلندمدت در افراد سالم و غیردیابتی میشود. فقط به این دلیل که ابزار اندازهگیری چیزی را در اختیار داریم، دلیلی بر الزام انجام آن نیست و جمعآوری دیتای بیشتر همیشه به معنای سلامت بهتر نخواهد بود.»