ایران و ژاپن؛ چرا جهان به رهبری این دو کشور برای نابودی سلاح‌های کشتار جمعی نیاز دارد؟

فهرست محتوا

رهبری نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ژاپن برای نابودی سلاح‌های کشتار جمعی: ضرورتی جهانی

سید عباس عراقچی، معاون امور خارجه نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، خواستار پیوستن ژاپن و تهران برای رهبری یک جنبش جهانی با هدف نابودی کامل سلاح‌های کشتار جمعی شد.

بیانیه عراقچی درباره ضرورت رهبری مشترک

عراقچی در این یادداشت نوشت: «نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و ژاپن باید رهبری یک جنبش جهانی برای نابودی کامل تمام سلاح‌های کشتار جمعی – اتمی، شیمیایی و بیولوژیکی – را بر عهده بگیرند.»

تجربیات مشترک ایران و ژاپن از سلاح‌های کشتار جمعی

وی خاطرنشان کرد که نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران نیز همچون ژاپن، رنج و درد ناشی از سلاح‌های کشتار جمعی را تجربه کرده است. او به حملات شیمیایی به شهر سردشت در شمال غرب ایران در سال ۱۳۶۶ اشاره کرد که منجر به کشته شدن ۱۳۰ نفر و مجروحیت و معلولیت دائمی هزاران نفر شد.

مقایسه تاریخی ترامپ با جنایات هیروشیما

روزنامه ژاپنی آساهی شیمبون در ماه ژوئن، در جریان نشست سران ناتو، به اظهارات دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق آمریکا اشاره کرد که سه سایت هسته‌ای ایران را با بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی مقایسه کرده بود. ترامپ به خبرنگاران گفته بود: «آن حمله جنگ را پایان داد. نمی‌خواهم از هیروشیما و ناگازاکی مثال بزنم، اما اساساً همان اتفاق بود. آن جنگ هم با همان حمله پایان یافت.»

پاسخ قاطع عراقچی به مقایسه‌های نادرست

عراقچی در واکنش به این سخنان گفت: «این اظهارات تنها یک اشتباه تاریخی نبود، بلکه توهمی عمیق به یاد و خاطره کشته‌شدگان و کرامت بازماندگانی بود که هنوز با پیامدهای آن بمباران‌ها زندگی می‌کنند.» وی افزود: «در ایران، این مقایسه با درد و خشمی عمیق مورد توجه واقع شد.»

یادآوری جنایت‌های سلاح‌های کشتار جمعی

عراقچی یادآور شد که در سال ۱۳۶۷، در جریان جنگ تحمیلی، شهر سردشت در شمال غرب ایران هدف حمله شیمیایی با گاز خردل قرار گرفت. او نوشت: «نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران در تاریخ معاصر خود از آثار سلاح‌های کشتار جمعی رنج برده است.»

فراخوان جهانی برای خلع سلاح

عراقچی اظهار داشت: «ملت‌های کمی هستند که مانند ما، عمق تأثیرات غیرقابل بازگشت سلاح‌های کشتار جمعی را درک کرده‌اند. ما باید صدای جمعی خود را بلند کنیم و بگوییم: هرگز دوباره چنین چیزی نباید تکرار شود.»