از خاک تا افلاک: داستان شگفت‌انگیز یک قهرمان هندی!

این مقاله به روایت زندگی هاجر صف رزاده نایب قهرمان پارالمپیک پاریس می‌پردازد و چگونگی آغاز تمریناتش در اصفهان را برای شرکت در مسابقات جهانی هند شرح می‌دهد. آیا می‌خواهید بدانید این قهرمان چگونه از دل مشکلات، به اوج افتخار رسید؟ با ما همراه باشید.

آغازی دوباره در اصفهان

به گفته هاجر صف رزاده، پس از پارالمپیک پاریس، تمرینات خود را زیر نظر مربی‌اش به صورت غیرمتمرکز در اصفهان آغاز کرده است. وی اظهار امیدواری کرده که با حدود ۱۰ ماه تمرین شبانه‌روزی، بتواند در مسابقات جهانی هند در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۴، بهترین عملکرد خود را به نمایش بگذارد.

موانع پیش رو

وی گفت: دوست دارم در مسابقات جهانی هند در دوی ۱۰۰ متر شرکت کنم، اما متاسفانه به دلیل ۴ سالی که در این ماده در هیچ تورنمنت برون مرزی شرکت نکرده‌ام و امتیاز کافی ندارم، اجازه شرکت در مسابقات جهانی هند در این ماده به من داده نمی‌شود. او همچنین اضافه می‌کند که هدفش این است که در دوهای ۲۰۰ و ۴۰۰ متر علاوه بر رکوردشکنی، به مدال طلای این دو ماده نیز در مسابقات جهانی هند دست پیدا کند.

غلبه بر مشکلات

تنها بانوی دونده کم بینای ایرانی، مشکلات خود را نادیده نگرفته و تخته استارت مناسب و استاندارد در اصفهان را از جمله موانع خود برمی‌شمرد و می‌افزاید: “از نظر پیست هیچ مشکلی ندارم و هر زمانی که بخواهم پیست در اختیارم است، اما متاسفانه از تخته استارت مناسب و استاندارد برخوردار نیستم. تخته استارتی که در اصفهان دارم خراب و برای مسابقات مناسب نیست.” او در ادامه این موضوع را به مسئولین گوشزد کرده و آن‌ها قول داده‌اند که تخته استارت مناسبی را در اختیارش قرار دهند، اما متاسفانه چند سال است که با همین شرایط تمریناتش را در اصفهان پیگیری می‌کند.

تلاش برای حضور در پاراآسیایی

صف رزاده در پاسخ به این پرسش که آیا از نظر کلاس بندی مشکلی برای شرکت در مسابقات جهانی هند ندارید، خاطرنشان کرد: “برای مسابقات جهانی هند مشکلی ندارم، اما بعد از این رقابت‌ها باید با شرکت در یک تورنمنت بین‌المللی، کلاس بندی پزشکی‌ام را تمدید کنم تا مشکلی برای شرکت در بازی‌های پاراآسیایی ناگویا ژاپن نداشته باشم.”

اهمیت تمرینات تخصصی

او در پایان، خصوصاً بر برگزاری اردوهای تخصصی به صورت غیرمتمرکز و تاثیر آن در افت عملکردش اشاره می‌کند: “من مخالف برگزاری اردوهای به صورت متمرکز هستم، چون امکانات آن طور که انتظار دارم در اختیار ورزشکاران نیست. در اردوی غیرمتمرکز نه تنها از نظر مربی بلکه از لحاظ پیست و ماساژور نیز مشکل خاصی ندارم و از نظر امکانات شرایط راضی کننده‌تر از اردوی متمرکز است.”