آمار نگرانکننده غرق شدن: افزایش آمار جانباختگان از آغاز سال جاری
با ورود به فصل گرم سال و افزایش فعالیتهای آبی در جوامع مختلف، موضوع غرقشدگی به یکی از دغدغههای اصلی مسئولان و کارشناسان تبدیل شده است. به گزارش سازمان پزشکی قانونی و همچنین وزارت بهداشت، از ابتدای سال جاری تا کنون، آمار غرق شدگان در کشور به طرز نگرانکنندهای در حال افزایش است. طبق ارقام رسمی، در حدود ۱۱۰۰ نفر در کشور به دلیل غرقشدگی جان خود را از دست دادهاند که این عدد نسبت به مدت مشابه سال گذشته افزایش قابل توجهی را نشان میدهد.
غرقشدگی عموماً یکی از مهمترین علل مرگ و میر در نقاط مختلف کشور به ویژه در مناطق نزدیک به دریاها، رودخانهها و سدها تلقی میشود. عواملی نظیر عدم رعایت نکات ایمنی، شنا کردن در مکانهای غیرمجاز، غفلت والدین از نظارت بر کودکان و عدم آشنایی مردم با مهارتهای شنا، همگی به افزایش این آمار کمک میکند.
به عنوان نمونه، استانهای شمالی کشور به ویژه مازندران و گیلان جزو مناطق پرخطر برای غرقشدگی برشمرده میشوند. در این استانها به دلیل سواحل شنی و جذابیتهای گردشگری، سالهاست که تلفات انسانی ناشی از غرقشدگی مطرح است. طبق آمار سالهای اخیر، در مازندران بهتنهایی، در سال 1401، حدود ۳۰۰ نفر بر اثر غرقشدگی جان خود را از دست دادند که نگرانکننده است و میطلبد تا مسئولان و نهادهای مرتبط تدابیر جدیتری اتخاذ کنند.
پیشگیری از غرقشدگی یکی از اولویتهای مهم در حوزه بهداشت عمومی است. به همین منظور، وزارت بهداشت برنامههای آموزش عمومی را در سطح کشور راهاندازی کرده است. در این برنامهها، به ویژه به والدین و کودکان آموزشهای لازم در خصوص ایمنی در آب، شنا کردن در مکانهای معتبر و آشنایی با علامتهای خطر داده میشود. همچنین برگزاری دورههای آموزشی ویژه برای شناگران و نجاتغریقها نیز از دیگر اقدامات ضروری است که باید مورد توجه قرار گیرد.
لازم به ذکر است که غرقشدگی تنها به مکانهای طبیعی محدود نمیشود. در سالهای اخیر، آمار غرقشدگی در استخرهای تفریحی و شنا نیز سیر صعودی داشته است. بسیاری از موارد غرقشدگی در استخرها به علت عدم نظارت کافی و رعایت نکات ایمنی رخ میدهد. بر اساس گزارشهای منتشر شده، در سال گذشته، ۱۵۰ نفر در استخرها به دلیل عدم رعایت نکات ایمنی جان خود را از دست دادهاند. این آمار بهویژه در روزهای تعطیل و آخر هفتهها که خانوادهها به تفریحات آبی میپردازند، افزایش مییابد.
از طرفی دیگر، عدم وجود نجاتغریقها در بسیاری از سواحل و استخرها به ویژه در ایام شلوغ تابستان میتواند موجب بروز حوادث ناگوار شود. بر اساس تجربیات تلخ سالهای اخیر، فقدان نجاتغریقهای مجاز و کارآزموده در سواحل و مناطق پر خطر، عواقب جبرانناپذیری را رقم زده است. به همین دلیل، برخی از کارشناسان پیشنهاد میکنند که باید برنامهریزیهای دقیقی برای استخدام نجاتغریقها و آموزش مهارتهای اولیه نجات در آب انجام شود.
از سوی دیگر، نقش رسانهها و فضای مجازی در افزایش آگاهی عمومی و اطلاعرسانی در زمینه خطرات غرقشدگی بسیار مهم است. رسانهها میتوانند با تهیه برنامههای آموزشی، تهیه محتوای تعلیمی و گفتوگو با کارشناسان این حوزه، به ایجاد فرهنگسازی در این باره کمک کنند.
در نهایت، غرقشدگی یک بحران جدی در جامعه ماست که نیازمند اطلاعرسانی، آموزش و پیشگیری به شکل جدیتری است. تمام نهادها و ارگانهای مربوطه باید دست به دست هم دهند تا جانهای بیشتری را در این زمینه نجات دهند و آمار غرقشدگی را کاهش دهند. مسئولیت ما به عنوان شهروندان نیز این است که از خودمان، خانواده و کودکانمان به بهترین نحو ممکن مراقبت کنیم و در صورت مواجهه با خطر، اقدامات لازم را انجام دهیم.
