http://ghasedak24.com
امروز : پنجشنبه ، ۱۰ فروردین ۱۳۹۶    احادیث و روایات:  امام علی (ع):هر که بر خدا توکل کند دشواریها برایش آسان شده و اسباب برایش فراهم گردد.
متن قرآن کریم
 
 
سورة النبا
 
   

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ


عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ﴿1﴾

 

آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!﴿1﴾

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ﴿2﴾

 

از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!﴿2﴾

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ﴿3﴾

 

همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!﴿3﴾

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿4﴾

 

چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!﴿4﴾

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴿5﴾

 

باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!﴿5﴾

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا﴿6﴾

 

آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!﴿6﴾

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا﴿7﴾

 

و کوه‌ها را میخهای زمین؟!﴿7﴾

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا﴿8﴾

 

و شما را بصورت زوجها آفریدیم!﴿8﴾

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا﴿9﴾

 

و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،﴿9﴾

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا﴿10﴾

 

و شب را پوششی (برای شما)،﴿10﴾

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا﴿11﴾

 

و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!﴿11﴾

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا﴿12﴾

 

و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!﴿12﴾

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا﴿13﴾

 

و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!﴿13﴾

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا﴿14﴾

 

و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،﴿14﴾

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا﴿15﴾

 

تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،﴿15﴾

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا﴿16﴾

 

و باغهایی پردرخت!﴿16﴾

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا﴿17﴾

 

(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!﴿17﴾

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا﴿18﴾

 

روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!﴿18﴾

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا﴿19﴾

 

و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!﴿19﴾

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا﴿20﴾

 

و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!﴿20﴾

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا﴿21﴾

 

مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،﴿21﴾

لِلطَّاغِينَ مَآبًا﴿22﴾

 

و محل بازگشتی برای طغیانگران!﴿22﴾

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا﴿23﴾

 

مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!﴿23﴾

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا﴿24﴾

 

در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،﴿24﴾

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا﴿25﴾

 

جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!﴿25﴾

جَزَاءً وِفَاقًا﴿26﴾

 

این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!﴿26﴾

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا﴿27﴾

 

چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،﴿27﴾

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا﴿28﴾

 

و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!﴿28﴾

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا﴿29﴾

 

و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!﴿29﴾

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا﴿30﴾

 

پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!﴿30﴾

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا﴿31﴾

 

مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:﴿31﴾

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا﴿32﴾

 

باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،﴿32﴾

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا﴿33﴾

 

و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،﴿33﴾

وَكَأْسًا دِهَاقًا﴿34﴾

 

و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!﴿34﴾

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا﴿35﴾

 

در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!﴿35﴾

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا﴿36﴾

 

این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!﴿36﴾

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا﴿37﴾

 

همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!﴿37﴾

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا﴿38﴾

 

روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!﴿38﴾

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا﴿39﴾

 

آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!﴿39﴾

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا﴿40﴾

 

و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»﴿40﴾

   
 
 
 

بازگشت به لیست سوره ها


صفحه اول | تمام مطالب | RSS | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
سایت واضح آرشیو وب فارسی می باشد و تمامی مطالب بصورت خودکار از سایت های فارسی دریافت می شوند و سایت واضح مسئولیتی در قبال آنها ندارد
این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را به ما اطلاع دهید
پایگاه خبری واضح کاری از شرکت طراحی سایت اینتن
free stats