تور لحظه آخری
امروز : پنجشنبه ، ۲۹ شهریور ۱۳۹۷    احادیث و روایات:  پیامبر اکرم (ص):راست ترين سخن، رساترين پند و زيباترين حكايت، كتاب خدا (قرآن) است.
سرگرمی سبک زندگی سینما و تلویزیون فرهنگ و هنر پزشکی و سلامت اجتماع و خانواده تصویری دین و اندیشه ورزش اقتصادی سیاسی حوادث علم و فناوری سایتهای دانلود گوناگون

تبلیغات
loading...


طراحی سایت

shoma

تبلیغات متنی

طراحی سایت در تهران

سرور مجازی

بررسی سئو

هاست




محبوبترینها

غلظت خون یعنی چه؟


داغ شدن تورهای نوروزی 96


درباره جزیره رویایی پوکت چه میدانید؟


جزیره اسرار آمیز در تایلند


برترین هتل 2016 آنتالیا


قلعه ویندسور انگلستان, با عظمت ترین قلعه مسکونی جهان و اروپا


سئو سایت جوملا


درمان قطعی ریزش مو با چند پیشنهاد خوراکی!


کاریکاتور/ یارانه بریزم برات؟


اطلاعات خصوصی بعضی از ستاره‌های هالیوود هک شد!+تصاویر


رضا قوچان نژاد و پیاده روی با همسر+تصاویر


رابطه جنسی زوج جوان مقابل چشم مردم! (+تصاویر)


رکورد گرانترین منوی رستوران در ایران زده شد؟/ عکس


گفتگو با محسن چاووشی خواننده مشهور و پرطرفدار+تصاویر


شیطان در شکم زن باردار! + عکس


تولد دوقلو های سیاه و سفید! +عکس


عکسهای خانوادگی سپیده خداوردی بازیگر کشورمان+تصاویر


اعتیاد به دیدن صحنه های پورنوگرافی در آقایان!


چرا پوريا پورسرخ هنوز ازدواج نکرده؟!+عکس


پوشش بازیگران مشهور زن در کاخ جشنواره فیلم فجر امسال+تصاویر


مهتاب کرامتی:سردسته دخترهای محل بودم!خاطرات کودکی+عکس


مسافران هواپیما این آدم آهنی را در حال قدم زدن روی ابرها دیدند/تصاویر


این مردها در مرخصی زایمان به سر می‌برند


شکیرا در کنار پسران زیبایش در خرید کریسمس!+عکس


وقتی کیم کارداشیان کودک بود!+عکس




آمار وبسایت

 تعداد کل بازدیدها : 1636171338



اوقات شرعی 

ذکر روزهای هفته


هواشناسی

نرخ طلا سکه و  ارز

قیمت خودرو

فال حافظ

تعبیر خواب

فال انبیاء

متن قرآن



اضافه به علاقمنديها ارسال اين مطلب به دوستان آرشيو تمام مطالب
 refresh

آنچه را که باور دارید،بنویسید


واضح آرشیو وب فارسی:پایگاه خبری آفتاب: آنچه را که باور دارید،بنویسید
ردپا و نشانه هر انسان در سیری که از تولد تا مرگ طی می‌کند، پابرجاست به همین سبب یک نویسنده نباید چیزی را بنویسد که به مشق شب می‌ماند. چرا که نوشتن کار دل است و کار دل را با کار گِل میانه‌ای نیست.
آفتاب‌‌نیوز : نصرالله قادری، نمایشنامه‌نویس و منتقد تئاتر که پنجشنبه 22 شهریورماه، به دعوت موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره) برای تدریس در کارگاه «از ایده تا متن» به اصفهان آمده بود، صحبت خود را با گفتن از اهمیت کار یک نویسنده آغاز کرد و از همگان خواست همیشه چیزی را بنویسند که به آن باور دارند.


وی با بیان اینکه نمایشنامه با داستان تفاوت دارد، هسته اولیه هر نمایشنامه را یک داستان دراماتیک دانست و گفت: نویسنده در گام اول باید یک دروغ‌گو و داستان‌پرداز بزرگ باشد تا حدی که خود نیز بتواند دروغ خود را باور کند.


او ادامه داد: برای نوشتن یک داستان دراماتیک باید خط داستانی داشته باشیم و خط داستانی عبارت از اطلاع یک حادثه است. مثالی که مورگان فورستر برای تعریف خط داستانی می‌زند جمله «شاه مرد» است. خط داستانی از یک حادثه بیرونی که نویسنده دیده، خوانده یا شنیده نشات می‌گیرد و واقعیت دارد اما الزاماً هر واقعیتی را نمی‌توان در نمایشنامه بیان کرد.


نویسنده نمایشنامه «آشوویتس» تصریح کرد: داستان دراماتیک باید سلسله‌مراتب زمانی داشته باشد، به سؤال «خب بعد؟» پاسخ بدهد و با حرف ربط به هم مرتبط شده باشد. برای نمونه می‌گوییم: «شاه مرد و سپس ملکه مرد.» در مرحله طرح نیز، داشتن رابطه علت و معلولی، پاسخ به پرسش چرا و استفاده از فعل مطرح می‌شود و خط داستانی به‌صورت: «شاه مرد و سپس ملکه از غصه مرگ شاه دق کرد و مرد» درمی‌آید.


وی افزود: در جشنواره تئاتر و نمایشنامه‌نویسی روح‌الله، موضوع نوشتن نمایشنامه حول محو یک  فرد مشخص است و موضوع جالبی که می‌توان آن را با الگوی داستان عاشقانه روایت کرد، رابطه امام با همسرشان است. مردی که همیشه و در هر حالت، جلوی پای خانم خود بلند می‌شد و هیچ‌وقت بدون او غذا خوردن را آغاز نمی‌کرد. ممکن است با تعجب بپرسیم مگر آخوندها هم عاشق می‌شوند؟ اما حقیقت زندگی ثابت کرده که امر بعیدی نیست. برای درک بهتر این موضوع نیز می‌توان نمایشنامه «عشق به افق خورشید» نوشته سید مهدی شجاعی را خواند که روایتی از یک دل نه صد دل عاشق شدن شیخ حسین آل رحیم نجفی است.


قادری با اشاره به اینکه اصل این داستان در بحارالانوار وجود دارد و برای نوشتن یک داستان دراماتیک ذکر منبع ضروری است ادامه داد: تقلید، گرفتن اصل مطلب از تاریخ است و هنر، افزودن تخیل به آن.


این مدرس دانشگاه، خیال و تخیل را دارای دو معنی متفاوت دانست و اظهار کرد: خیال به معنی وهم است اما تخیل با تشبیه ارتباط تنگاتنگی دارد. نخستین داستان ثبت‌شده‌ای که تخیل را با خواندن آن می‌توان به‌درستی فهمید به این شرح است: «روزی پدری و پسری در زمین مشغول شخم زدن بودند و پسر با تلاش بسیار می‌خواست یک چغندر یا هویج را از زمین بیرون بکشد. وقتی موفق به انجام این کار شد رو به پدر خود گفت: تمام زمین یک سر او را گرفته بود و من گیسوان آن را و عاقبت من بر تمام زمین غالب شدم.»


وی افزود: در این داستان یک رخداد واقعی وجود دارد و نویسنده با بکار بردن تشبیه چیزی بر قصه افزوده و آن را به هنر تبدیل کرده است. البته باید توجه داشت که این افزونه‌ها نباید با دیدگاه زیستی پدیده موردنظر مغایرت داشته باشد.


نویسنده نمایشنامه «به من دروغ بگو»، ستیز در نمایشنامه را یک اصل ضروری دانست و دراین‌باره گفت: هیچ نمایشنامه‌ای در دنیا خالی از ستیز نیست و ستیز به سه دسته اصلی ستیز پیش از خلق، هنگام خلق و پس از خلق تقسیم می‌شود. هر یک از این انواع خود دارای زیرشاخه‌های دیگری هستند ازجمله ستیز قبل از خلق که به چهار دسته ستیز نویسنده با خود، با تاریخ، با مخاطب و با قهرمان تقسیم می‌شود. در سه ستیز نخست، نویسنده باید غالب باشد و در ستیز آخر که ستیز با قهرمان است باید مغلوبی را تجربه کند وگرنه همه کاراکترهای او یک‌شکل و یک‌زبان می‌شوند.


قادری تاکید کرد: نویسنده در مرحله ستیز با خود باید به سؤال چرا باید بنویسم پاسخ بدهد و هر کس در این مرحله بگوید من برای خدا می‌نویسم دروغ گفته است. هیچ‌کس نه برای خدا می‌نویسد نه برای خلق، چراکه از میزان رضایت آن‌ها باخبر نیست؛ بلکه برای خود می‌نویسد و بس. 


وی، ستیز هنگام خلق را ستیزی تکنیکال و تجربی برشمرد و آن را به دو دسته صوری و ماهوی تقسیم کرد که هر یک به زیرشاخه‌های مختلفی مثل ستیز صوری مبتنی بر طرح، کاراکتر، شخصیت و تیپ و ستیز ماهوی ساکن، جهشی، قابل پیش‌بینی و تصاعدی تقسیم می‌شد. 


این مدرس تئاتر ستیز بعد از خلق را نیز این‌گونه شرح داد: اینکه نویسنده بداند نمایشنامه او در تاریخ باقی می‌ماند یا نه ستیز با تاریخ است، اینکه بداند گروه اجراکننده کمدی او را به تراژدی تبدیل می‌کنند یا نه ستیز با گروه مجری است و اینکه بداند بیننده و خواننده و منتقد متن او را می‌پسندند یا نه، مرحله ستیز با مخاطب است.


نویسنده کتاب «زندگی در تئاتر» هر کلمه را دارای تباری دانست که باید به آن پی برد، او دراین‌باره توضیح داد: تبار هر واژه به یک اسطوره منتهی می‌شود و برای فهم درست کلمات باید اسطوره آن را شناخت. در فارسی شخصیت را معادل واژه کاراکتر می‌دانند درحالی‌که شخصیت در زبان ما به معنی منش و اخلاق و رفتار است و معادل درست آن در انگلیسی واژه پرسونالیتی است، نه کاراکتر. ریشه این واژه نیز به پرسونا می‌رسد که به معنی ماسک است و با شخصیت‌های دوگانه و چندگانه صادق و کاذب ما همخوانی دارد. به همین جهت با یقین می‌توان گفت که برای واژه کاراکتر هیچ معادلی در فارسی وجود ندارد و بهتر است آن را با شخصیت یکی ندانیم.


قادری، این باور که تئاتر برای خواص است را مردود خواند و گفت: تئاتر برای مردم است و نمایشنامه نیز باید به‌گونه‌ای نوشته شود که مردم آن را بفهمند؛ چنان‌که نمایشنامه مکبث و آنتیگونه پس از گذشت سال‌های دراز، هم قابل‌اجراست و هم برای همگان قابل‌فهم.
ایسنا 



کد خبر: ۵۴۵۴۳۴
تاریخ انتشار: ۲۳ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۴





۲۳ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۲:۳۴





این صفحه را در گوگل محبوب کنید 

[ارسال شده از: پایگاه خبری آفتاب]
[مشاهده در: www.aftabnews.ir]
[تعداد بازديد از اين مطلب: 9]

bt

اضافه شدن مطلب/حذف مطلب


برچسب های کاربران:






-


فرهنگ و هنر

پربازدیدترینها

طراحی وب>


صفحه اول | تمام مطالب | RSS | ارتباط با ما
1390© تمامی حقوق این سایت متعلق به سایت واضح می باشد.
سایت واضح آرشیو وب فارسی می باشد و تمامی مطالب بصورت خودکار از سایت های فارسی دریافت می شوند و سایت واضح مسئولیتی در قبال آنها ندارد
این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد. لطفا در صورت برخورد با مطالب و صفحات خلاف قوانین در سایت آن را به ما اطلاع دهید
پایگاه خبری واضح کاری از شرکت طراحی سایت اینتن
free stats