ربیع بس بدیع


ربیع بس بدیع

بهار آمد بهار آمد بهار مشکبار آمدنگار آمد نگار آمد نگار بردبار آمدصبوح آمد صبوح آمد صبوح راح(1) و روح آمدخرامان ساقی مه رو به ایثار عقار(2) آمدصفا آمد، صفا آمد که سنگ و ریگ روشن شدشفا آمد شفا آمد شفای هر نزار آمدحبیب آمد حبیب آمد به دلداری مشتاقانطبیب آمد طبیب آمد طبیب هوشیار آمدسماع آمد سماع آمد سماع بی صداع  (3)آمدوصال آمد وصال آمد وصال پایدار آمدربیع آمد ربیع آمد ربیع بس بدیع آمدشقایق ها و ریحان ها و لاله خوش عذار آمدکسی آمد کسی آمد که ناکس زوکسی گرددمهی آمد مهی آمد که دفع هر غبار آمددلی آمد دلی آمد که دلها را بخنداندمی ای آمد می ای آمد که دفع هر خمار آمدکفی آمد کفی آمد که دریا دُرّ ازو یابدشهی آمد شهی آمد که جان هر دیار آمدکجا آمد کجا آمد کزینجا خود نرفته است اوولیکن چشم گه آگاه و گه بی اعتبار آمدببندم چشم و گویم شد، گشایم گویم او آمدو او در خواب و بیداری قرین و یار غار آمدکنون ناطق خمش گردد کنون خامش به نطق آمدرها کن حرف بشمرده که حرف بی شمار آمد




شما هم رأی دهید