آتش نهان


آتش نهان

كوشم بجان در این كار تا جان زتن برآیدهر دل كه عشق ورزد از ما و من برآیدسوی یقین گر آید از شك و ظن برآیداز عشق نیست خوشتر گشتم جهان سراسرحكمش بجان نیوشم تا كام من برآیدزهر فراق نوشم، بهر وصال كوشمگر در چمن كشم آه، دود از چمن برآیدگر سر دهم نفس را آتش فتد در افلاكدوزخ بسوزد از رشك دودش زتن برآیدگر آتش نهانم پیدا شود به محشرقبرم بهشت گردد نور از كفن برآیدگر روی تو ببینم هنگام جان سپردنسنبل زخاك قبرم مشك از بدن برآیدبر باد بوی زلفت ار جان شود زقالبشكر تو می گذارم هر جا سخن برآیدحمد تو می نگارم بر لوح هر هواییبس آه آتش افروز از مرد و زن برآیدگر شعر" فیض" خواند واعظ فراز منبر حكیم ملا محسن فیض كاشانی




شما هم رأی دهید