صادقانه ترین و بی ریاترین راه بیان عشق!!!


صادقانه ترین و بی ریاترین راه بیان عشق!!!


يک روز آموزگار از دانش آموزانى که در کلاس بودند پرسيد آيا مى توانيد راهى غيرتکرارى براى ابراز عشق، بيان کنيد؟

برخى از دانش آموزان گفتند بعضی ها عشقشان را با بخشيدن معنا مى کنند.

برخى «دادن گل و هديه» و «حرف هاى دلنشين» را راه بيان عشق عنوان کردند. شمارى ديگر هم گفتند که «با هم بودن در تحمل رنج ها و لذت بردن از خوشبختى» را راه بيان عشق مى دانند.

در آن بين، پسرى برخاست و پيش از اين که شيوه دلخواه خود را براى ابراز عشق بيان کند، داستان کوتاهى تعريف کرد:

يک روز زن و شوهر جوانى که هر دو زيست شناس بودند طبق معمول براى تحقيق به جنگل رفتند. آنان وقتى به بالاى تپّه رسيدند درجا ميخکوب شدند.

يک قلاده ببر بزرگ، جلوى زن و شوهر ايستاده و به آنان خيره شده بود. شوهر، تفنگ شکارى به همراه نداشت و ديگر راهى براى فرار نبود.

رنگ صورت زن و شوهر پريده بود و در مقابل ببر، جرأت کوچک ترين حرکتى نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زيست شناس فرياد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت. بلافاصله ببر به سمت شوهر دويد و چند دقيقه بعد ضجه هاى مرد جوان به گوش زن رسيد. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اينجا که رسيد دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.

راوى اما پرسيد: آيا مى دانيد آن مرد در لحظه هاى آخر زندگى اش چه فرياد مى زد؟

بچه ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوى جواب داد: نه، آخرين حرف مرد اين بود که «عزيزم، تو بهترين مونسم بودى. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت هميشه عاشقت بود».

قطره هاى بلورين اشک، صورت راوى را خيس کرده بود که ادامه داد: همه زيست شناسان مى دانند ببر فقط به کسى حمله مى کند که حرکتى انجام مى دهد و يا فرار مى کند. پدر من در آن لحظه وحشتناک، با فدا کردن جانش پيشمرگ مادرم شد و او را نجات داد. اين صادقانه ترين و بى رياترين راه پدرم براى بيان عشق خود به مادرم و من بود









شما هم رأی دهید