وصيت امام علي به امام حسن بعد از بازگشت از صفين


جام جم انلاین :فرزندم!من به اندازه همه پيشينيان عمر نکرده ام، اما به کارهايي که کردند دقت کردم به حکايت هايي که از روز و روزگارشان مانده، فکر کردم در نشانه ها و يادگارهايشان گشتم ، جوري که شدم مثل يکي از آنهاحتي بالاتر، چون از همه سرگذشتشان خبر داشتم، مثل اين بود که با همه شان ، از اولين تا آخرين نفر زندگي کرده ام. اين شدکه زلالي و تيرگي و سود و زيان خيلي چيزها را فهميدم بعد، از هر چيزي براي تو زلال و زيبايش را انتخاب کردم و مبهم و شبهه ناک آن را کنار زدم. ديدم مثل هر پدر دلسوزي ، نگران و به فکر اوضاع و احوال تو ام ،تصميم گرفتم (بر اساس اين تجربه ها) تربيت تو را آغاز کنم درست همين حالا، که تو در اوج زندگي هستي ودر آستانه روبه رويي با جهان ، همين حالا که نيتت سالم است و درونت صاف و پاک. تصميم گرفتم اين آموزش را با کتاب خدا و تفسيرش شروع کنم ، با قوانين و احکام اسلام و حلال و حرام ها، و چيزي غير از اينها نگويم. بعد ترسيدم تعدد نظرات و شبهاتي که براي مردم به خاطر هواهاي نفساني و انديشه هاي باطلشان پيش آمده ، حقيقت را از چشم تو هم مثل همان مردم بپوشاند. پس برخلاف ميل قلبي ام ، تو را از نظرات و انديشه ها ي آنها هم آگاه مي کنم چون يقيني و باور شدن اين معلوماتت را بيشتر از اين دوست دارم که تسليم چيزي شوي که در آن از مهلکه ها و شبهه ها در امان نيستي. به اين اميدم که در مسير اين تجربه ها، خدا، تو را به رشد برساند و تا راهي معتدل و راست ، راه ببرد.اينک ، اين ، سفارش هاي من! از تو مي خواهم به آنها عمل کني. پسرم!بدان! خوشايندترين چيزي که دلم مي خواهداز وصيت من بگيري ، پرواي خداست ،اکتفا به هرچه مقرر اوست و راه افتادنت در همان مسيري که پدران و نيکويان خاندانت طي کردند. چون آنها مدام دل و روحشان را مي پاييدند، همان جور که تو مي پايي به حال و اوضاع خود فکر مي کردند، همان جور که تو اهل فکر و مراقبه اي در نهايت ، اين فکرها و نگاه ها، آنها را به اين رساند که بايد به حقايقي که مي شناسند، عمل کنند و هرچه تکليفشان نيست ، واگذارنداگر قلب تو، اين دستاورد نياکانت را نمي پذيرداگر مي خواهد خودش حقيقت را بداند، همان طور که آنها دانستندپس حواست باشد خواستن و جستجو يت ، براي فهميدن باشد و دانستن نه غوطه خوردن در شبهه ها و تشديد جدل هاقبل از آغاز جستجو، از خدا کمک بخواه به سوي او با شوق رو کن تا به تو توفيق دهدهرچه تو را به شبهه و گمراهي مي اندازد، کنار بگذاروقتي مطمئن شدي دلت يکرنگ شده و سر فرود آورده،راي و نظرت که از پريشاني درآمد و کامل شد، هم و غمت که همه يکي شد،آن گاه به حقايقي که در اين وصيت ، برايت روشن کرده ام دقت کن اگر ديدي دلت آن جور که توقع داشتي نيست ، فکر و خيالت آرام و آسوده نشده پس بدان! مثل شتري شب کور به بيراهه مي روي و در تاريکي ها غوطه ور مي شوي آن که در جستجوي دين است ، به بيراهه ها نمي رود و تاريکي و روشني را به هم نمي آميزد، اگر اوضاع اين طور باشد، ايستادن بهتر از رفتن است. برگردان: نفيسه مرشد زاده




شما هم رأی دهید