صبح امید


صبح امیدخواهد آمدهمچو خورشید از ورای ابرهاچون نگاری از پس دیوارهاعاقبت او خواهد آمدچیست اینسایه سرد نگاهی منتظرآه بغض آلوده ای از سوز دلناله مرغی گرفتار قفس در آرزوی پرزدنگوشه ای تنها نشستهزانوانش در بغلچشمه جوشان اشكش چون همیشهزیر لب می‌گوید این راخواهد آمد،خواهد آمدندبه های صبح جمعهلحظه‌های بی سرانجامینرم نرمك نخل امیدش به زردی می‌گرایدشعله اش خاموش می‌گرددپلك‌هایش روی هم آرام می‌گیرندلیك گویی آسمان فریاد می‌داردكین طلوع فجر صادق زان شب بی مهر تنهاییستاین غروب شام تار تیره‌بختی هاستصبج نزدیك است یارانگوش بسپاریداین اذان صبح امید استخیز اینك نوبت تكبیر و ذكر است و سجود آنگه سلامالسلام ای ذكر اكبر السلامخیز باید كوچه را آذین كنیمبار بندیم و صنم را زین كنیمیار می‌آید نه وقت خفتن استبهر مهمان كردنش كاری كنیمصبح نزدیك است تا كی پیله بر اطراف خود پیچیده‌ایدسربرآریدگوش بسپاریدباد، باران، رود، چشمههركجا، هردم، به هر كس می‌رسندبا هم این آهنگ یكتا را نوازش می‌كننداین غروب شام تار تیره بختی‌هاستصبح نزدیك است یارانهادی ساکت




شما هم رأی دهید