در دايره سرگرداني - هيوا يوسفي


در دايره سرگرداني - هيوا يوسفي


صعود تركيه به نيمه‌نهايي جام ملت‌هاي اروپا، نتيجه توسعه فوتبال اين كشور در 20 سال گذشته است. ترديدي نيست كه با رشد باشگاه‌داري، فوتبال ملي هم در تركيه رشد كرده است. سال 2002 ترك‌ها در حالي روي پله سوم جام‌جهاني ايستادند كه دو سال پيش از آن، باشگاه گالا‌تاسراي، قهرمان جام يوفا شده بود. شش سال بعد از آن افتخار بزرگ، تيم ملي تركيه اين بار در يورو 2008 نتايجي درخشان مي‌گيرد تا مشخص شود كه درخشش باشگاه فنرباغچه در ليگ قهرمانان اروپا در فصل 2008-2007 اتفاق نبوده است.

با وجود پذيرش ظاهري اين اصل بديهي كه راه رشد و توسعه فوتبال يك كشور از باشگاه‌ها مي‌گذرد، در فوتبال ايران همچنان شيوه اداره باشگاه‌ها، سنتي و نتايج آن مايوس‌كننده است. پرسپوليس و استقلا‌ل، با طرفداران بي‌شمارشان، بخشي مهم از شرايط پيشرفت را دارند. توجه بيش از اندازه سازمان تربيت بدني كه درست يا نادرست مالك هر دو است، نشان مي‌دهد كه دولت هم تلا‌ش مي‌كند مسير حركت اين دو باشگاه را كنترل كند و از آنها الگويي براي ديگر باشگاه‌ها بسازد. شيوه و نتيجه اين تلا‌ش‌ها اما نااميدكننده است، چون هيچگاه در مسيري درست نبوده است.

پرسپوليس و استقلا‌ل را معمولا‌ هيات‌مديره‌اي اداره مي‌كنند كه اعضايش توسط رئيس سازمان تربيت بدني - كه رئيس مجمع باشگاه هم هست- انتخاب مي‌شوند. ملا‌ك‌هاي انتخاب اين اعضا، هميشه مبهم بوده، درست مثل فلسفه وجودي كه كسي به درستي نمي‌داند چه تفاوتي با دارد. در سه سال گذشته، رئيس سازمان تربيت بدني، سه بار تركيب هيات‌مديره باشگاه پرسپوليس را تغيير داده است. هر تغييري بايد نتيجه وجود يك نياز باشد و هدفي مشخص را دنبال كند، اما در هيچ يك از اين سه تغيير، اهداف رئيس سازمان تربيت بدني و ملا‌ك‌هاي او براي انتخاب افراد روشن نبوده است، جز نامه‌اي با متني كليشه‌اي اين نامه‌ها معمولا‌ به كساني نوشته مي‌شود كه متاسفانه بيشترشان سابقه و تجربه‌اي در مديريت ورزش ندارند، يا دارند اما خيلي روشن و قابل اتكا نيست و همين مي‌شود كه ارتباط اعضاي هيات‌مديره با باشگاه يك‌طرفه مي‌شود؛ باشگاه به آنها اعتبار و شهرت بيشتر مي‌دهد، اما آنها- جز معدود كساني كه به منابع مالي دولتي وصلند و هر از گاهي به بهانه‌اي كمكي مي‌كنند- چيزي ندارند كه به باشگاه بدهند.

وظيفه يك عضو هيات‌مديره باشگاه، توليد فكر و كمك به مديرعامل در برنامه‌ريزي، پيدا كردن راه‌هاي درآمدزايي و بالا‌تر از آن مطالعه وضعيت مديريت در باشگاه‌هاي پيشرفته دنيا و طراحي الگويي از آنها متناسب با شرايط داخلي است. نگاهي به تركيب هيات‌مديره باشگاه‌هاي پرسپوليس و استقلا‌ل- چه امروز و چه در گذشته- نشان مي‌دهد كه بيشتر آنها براساس چنين ملا‌ك‌هايي انتخاب نشده‌اند و چنين كاركردي هم نداشته‌اند. افراد با كمترين آگاهي وارد هيات‌مديره شده‌اند و متاسفانه بعد از دوره‌اي كوتاه، با كمترين بازدهي از آن بيرون رفته‌اند.

سال‌هاست كه مديران باشگاه‌هاي ورزشي ايران براساس سلا‌يق افراد تصميم‌گيرنده انتخاب مي‌شوند و بعد از مدتي براساس همين سلا‌يق، يا سليقه تصميم‌گيرندگان بعدي كنار مي‌روند. اين شرايط بر كل نظام مديريت ورزش ايران حاكم است، اما در پرسپوليس و استقلا‌ل كه قرار است استاندارد مديريت باشگاه‌داري در ايران را بالا‌ ببرند، نااميدكننده‌تر به نظر مي‌رسد. نتيجه اين رفتارها چيزي جز سردرگمي نيست. آنچه ديده مي‌شود تغيير هيات‌مديره است. چه زماني كه پرسپوليس در ليگ برتر نهم مي‌شود و چه زماني كه خوب نتيجه مي‌گيرد و حتي به قهرماني مي‌رسد.

در هر دو حالت و در هر حالت ديگري، مديريت باشگاه‌هاي پرسپوليس و استقلا‌ل تغيير مي‌كنند تا مشخص شود كه مجموعه اداره‌كننده ورزش ايران در تعريف الگويي مشخص از مديريت باشگاه‌داري هم عاجز است.

در شرايطي كه ورزش ايران به شدت نيازمند برنامه‌ريزي بلندمدت و ميان‌مدت است، تصميم‌گيرندگان آن با تغييرات سال به سال و بي‌هدف، نه‌تنها امكان برنامه‌ريزي را مي‌گيرند، بلكه مانع مي‌شوند چنين باوري شكل بگيرد كه هر توسعه‌اي -هر اندازه ناچيز- در سايه برنامه‌ و مديريتي حداقل چهار يا پنج ساله شكل خواهد گرفت. مساله امروز ورزش ايران، كند يا تند بودن سرعت حركت نيست. ورزش ايران هنوز مسير رشد را پيدا نكرده و پس از سال‌ها تند و كند رفتن، دوباره به علي فتح‌الله‌زاده و داريوش مصطفوي رسيده، درست مثل كسي كه روي خط يك دايره در حركت است و هيچ راهي براي خروج از آن پيدا نمي‌كند.

انتهاي خبر // روزنا - وب سايت اطلاع رساني اعتماد ملي//www.roozna.com
------------

------------
 سه شنبه 4 تير 1387     




شما هم رأی دهید