پيش درآمد قيام 17 شهريور


تاريخ انقلاب اسلامي مملو از رشادت ها و از خود گذشتگي هاي فراواني است. اين انقلاب كه از آغاز دهه چهل و با شروع مبارزات و نهضت امام خميني ( ره) شكل گرفت، در نيمه دوم دهه پنجاه با هدايت و رهبري امام رنگ و بويي تازه اي يافت. از زمستان 1356، آتش هاي زير خاكستر اعتراضات مردمي شعله ور و هرروز تقويم تاريخ ايران با رويداد و حادثه اي خاص رقم خورد، كه برخي از آنها نقطه عطفي در روند پيروزي انقلاب محسوب مي شود. يكي از اين روزها تظاهرات مردمي روز 16 شهريور 1357 است كه خود آغاز گر رويدادي به ياد ماندني در تاريخ انقلاب شد. بعد از برپايي نماز عيد فطر در سيزدهم شهريور 1357 و روزهاي بعد از آن مردم براي گراميداشت خون شهدا و اعتراض عليه رژيم پهلوي در راهپيمايي هايي پراكنده در گوشه و كنار شهر تهران شركت كردند. در روز پانزدهم شهريور قرار راهپيمايي روز بعد گذاشته شد، اين راهپيمايي به منظور گراميداشت ياد شهداي خيابان ژاله تهران كه در درگيري هاي شب هاي ماه رمضان به شهادت رسيده بودند، برپا مي شد و شايد آن روز مردم بيدار ايران نمي دانستند كه اين حركت آغازگر حركتي پايدار در تاريخ انقلاب مي شود. با فرا رسيدن‌ سحرگاه‌ روز 16 شهريور جمعيت‌ فراواني از گوشه‌ و كنارشهر‌ تهران‌ به سمت مسيرهاي راهپيمايي حركت كردند و پس از لحظه اي كوتاه طول ‌صف‌هاي‌ راهپيمايان‌ به‌ چند كيلومتر رسيد. تظاهرات‌ اين‌ روز از مناطق‌ شمالي و مركزي تهران از ‌ قيطريه‌، ونك‌،‌ ولي‌عصرو مناطق جنوبي از جمله ميدان ژاله‌ (شهدا) شروع‌ شد، جمعيت در ساعات بعد از ظهر همان روز در خيابان هاي انقلاب‌ و آزادي‌ فعلي به‌ هم‌ پيوستند. مردم با شعارهاي انقلابي خود وحشت به دل رژيم حاكم انداختند و آنان را با چالش جدي مواجه ساختند. در حالي كه آيت ‏اللَّه طالقاني پيشاپيش جمعيت حركت مي‏ كرد، مورد هتك حرمت از سوي ماموران رژيم طاغوت قرار گرفت ولي فشردگي جمعيت و توقف آنها در خيابان، مانع اقدام پليس براي دستگيري او شد. در ادامه در ميدان آزادي، قطعنامه‏ پاياني راهپيمايي قرائت و مورد تأييد و تصويب مردم قرار گرفت. در اين قطعنامه، آزادي و استقلال، حكومت اسلامي با رهبري امام خميني(ره)، آزادي زندانيان سياسي، انحلال ساواك و برچيده شدن رژيم شاه مطرح شده بود. به دنبال تظاهرات ميليوني مردم خشمگين ايران در اين روز، جعفر شريف امامي، نخست وزير رژيم پهلوي، در بعد از ظهر شانزدهم شهريور 57، از دو مجلس شوراي ملي و سنا تقاضاي تشكيل جلسه فوق العاده كرد و پس از آن جلسه هيئت وزيران تشكيل و در اين جلسه برقراري حكومت نظامي تصويب و به موجب آن مقرر شد، در شهرتهران و يازده شهر ديگر حكومت نظامي به مدت شش ماه برقرار شود. اين اطلاعيه، كه در ساعات اوليه صبح 17 شهريور منتشر مي شود، مستمسكي شد براي نيروهاي رژيم كه بي رحمانه در اين روز به مردم يورش برند و جمعه اي سياه را در تاريخ انقلاب اسلامي براي مردم ايران رقم زنند. اهميت تظاهرات گسترده 16 شهريور كه منجر به برقراري اولين حكومت نظامي بعد از آغاز حركت هاي مردمي شد، از آن جهت است كه پايداري و استقامت ملت ايران به خصوص در راه پيمايي آن روز سبب ايجاد ترديد و تزلزل در اراده رژيم براي مقابله با ملت شد و اين حادثه، انقلاب را به يكي ديگر از برهه هاي حساس خود وارد كرد. همزمان با اولين روز از حكومت نظامي در هفدهم شهريور 57، هزاران تن از مردم انقلابي به خاك و خون كشيده شدند و اين حادثه سرنگوني رژيم وابسته پهلوي را سرعت بخشيد. اطلاع**9128**1717




شما هم رأی دهید