توصيه امير محبيان به سياستمداران: براي افشاگري از مجاري قانوني وارد شويد


توصيه امير محبيان به سياستمداران: براي افشاگري از مجاري قانوني وارد شويد
افشاگري نشانه اختلالي در روند سياسي، اجتماعي جامعه ماست و بيانگر نوعي نزول اخلاقي است.
آفتاب:‌ امير محبيان، روزنامه‌نگار و كارشناس مسايل سياسي با اشاره به سخنان روز جمعه خطيب جمعه تهران مبني بر آغاز مجدد پروژه‌هاي محفلي تخريب، گفت: «آنچه اين روزها تحت عنوان افشاگري در جامعه رواج يافته، پديده‌اي است كه گسترشي سرطاني داشته و معلول دو علت اساسي است».

وي در اين‌باره در گفت‌وگو با خبرنگار سياسي آفتاب توضيح داد: «از نظر رواني، افشاگري‌ها مي‌توانند حس كنجكاوي را ارضا كنند و لذا مثل شايعه به ظاهر پرده‌ها را كنار مي‌زنند و اسرار مخفي را آشكار مي‌كنند و بر اين اساس داراي جاذبه هستند و توجه مردم را به خوب جلب مي‌كنند».

محبيان افشاگري را از نظر رواني نمايانگر نوعي كينه اظهار نشده دانست و گفت:‌ «افراد با شنيدن افشاگري‌هايي كه در آن اشخاص خاصي تخريب مي‌شوند، حس مي‌كنند كه نوعي كينه‌هاي ابراز نشده فرد افشاگر تخيله شده است».

اين كارشناس مسايل اجتماعي و سياسي افزود: «افشاگري در عين حال از نظر سياسي، تخريبي است كم‌هزينه كه متاسفانه امكان جبران نيز براي آن وجود ندارد و براي رقيب دشواري‌هاي بسياري پديد مي‌آورد».

وي افشاگري از نوع رايج در جامعه امروز ما را پديده‌اي غيراخلاقي دانست كه به سرعت و شدت گسترش مي‌يابد و افزود: «بخش مهمي از دلايل رشد اين پديده به اين برمي‌گردد كه مردم حس مي‌كنند نهادهاي ذي‌ربط كار خود را دقيق انجام نمي‌دهند و بر اين اساس، افرادي به خود اين اجازه را مي‌دهند كه با گردآوري اطلاعاتي ولو ناقص و غلط،‌ قضاوتي سطحي را به جامعه ارائه داده و به صدور حكم‌هاي غيابي بپردازند».

محبيان با بيان اين مطلب كه "هزينه افشاگري‌ها معمولا پايين بوده و به عنوان يك حركت پرسود و كم‌هزينه داراي جاذبه است"، در توضيح دلايل سوق‌يافته جامعه به سمت افشاگري گفت: «وقتي سياستمداران ما دائم از افشاي مفاسد رقيب به عنوان يك حربه استفاده مي‌كنند طبيعي است كه آثار آن در جامعه و در ميان مردم غيرقابل كنترل خواهد بود».

موسس حزب نوانديشان اصولگرا در ادامه با تاكيد بر اينكه "پديده افشاگري محتاج آسيب‌شناسي است"،‌ گفت: «افشاگري نشانه اختلالي در روند سياسي، اجتماعي جامعه ماست و بيانگر نوعي نزول اخلاقي است».

وي افزود: «توصيه مي‌كنم سياستمداران ما اگر نكته قابل افشاگري دارند، از مجاري قانوني اقدام كنند نه آنكه شعارهايي سر دهند كه اين موضوع را در جامعه القا كند كه مجاري قانوني ناكارآمد هستند».

اين فعال سياسي اصولگرا اضافه كرد: «اين شرايط باعث مي‌شود؛ هر كس براي خود اين حق را قائل شود كه رأسا به صدور حكمي بپردازد كه آبروي افراد را

” افشاگري نشانه اختلالي در روند سياسي، اجتماعي جامعه ماست و بيانگر نوعي نزول اخلاقي است... “

در خطر قرار دهد».

محبيان در ادامه تاكيد كرد: «در اين ميان نهادهاي قضايي و سازمان‌هاي بازرسي با سرعت و دقت بايد مفاسد را قبل از آنكه شبهه كوتاهي يا پنهان‌سازي در جامعه مطرح شود، رسيدگي كنند و طبق موازين قانوني و اخلاقي با آن برخورد كنند».

وي همچنين تصريح كرد: «هر حركت خارج از قانون كه افشاگري نيز مي‌تواند بخشي از آن باشد، بايد به سرعت مورد رسيدگي قرار گيرد تا روح و فضاي بهتان و افترا در جامعه شكل نگيرد».

محبيان ادامه داد: «افشاگري‌ها و اتهام‌پراكني‌ها مي‌تواند اين تصور را در مردم ايجاد كند كه نهادهاي قانوني به سرعت عمل نمي‌كنند و يا آنكه شبهه ناتواني در رسيدگي وجود دارد و افشاگري را رخنه‌اي در سد فساد ابراز نشده و پنهان بدانند».

وي افزود: «در اين صورت افشاگري مجاز مي‌شود و هر كس براي خود حق سخن گفتن در اين باره را قائل مي‌شود و هر كس در اين ميان مي‌تواند محبوب جامعه شود».

اين روزنامه‌نگار و فعال سياسي اصولگرا با ارائه معناي دوگانه براي افشاگري خاطرنشان كرد:‌ «افشاگري

” در عين حال از نظر سياسي، تخريبي است كم‌هزينه كه متاسفانه امكان جبران نيز براي آن وجود ندارد و براي رقيب دشواري‌هاي بسياري پديد مي‌آورد... “

از يكسو مي‌تواند در حد توده‌ها و مسئولان متوسط باشد و از سوي ديگر مي‌تواند در سطح مسئولاني كه قدرت و ثروت را در اختيار دارند تعريف شود».

وي اضافه كرد: «افشاگري در سطوح پايين جامعه كمتر رخ مي‌دهد و اگر رخ دهد بايد سريعا با آن برخورد شود چراكه بهتان و تشويش اذهان عمومي است اما آنانكه مسئوليت مي‌پذيرند بايد بپذيرند كه در خانه شيشه‌اي زندگي مي‌كنند»

محبيان درعين حال تاكيد كرد: «البته هر كسي نبايد بدون مسئوليت به بازي با آبروي سطوح بالاي قدرت در نظام بپردازد».

وي خاطرنشان كرد:‌ «جامعه بايد براي مطبوعات حق جست‌وجو قائل شود و طبعا مطبوعات نيز بايد اين مسئوليت سنگين را برعهده بگيرند؛ در اين حالت نه محيط بسته‌اي پديد مي‌آيد كه در آن فساد رشد كند و نه محيط هرج و مرج كه آبروي افراد به بازيچه‌اي در دست هر بازيگري تبديل شود».

اين روزنامه‌نگار و تحليلگر مسايل سياسي با تاكيد بر لزوم به رسميت شناختن آزادي مطبوعات در چارچوب قوانين كشور گفت: «بايد اين حق را به مطبوعات داد تا به نمايندگي از سوي مردم و با رعايت تمام موازين اصولي اخلاقي و قانوني به كنكاش بپردازند».

وي تاكيد كرد: «ورود مطبوعات به اين عرصه مي‌تواند پاياني بر دغدغه‌هاي مردم و مانعي در راه بروز فساد بدون شكستن مرزهاي قانوني باشد».

امير محبيان در پايان نيز اظهار داشت: «در برخورد با عمل خلاف از سوي هر كس كه باشد و در مورد هر كس كه باشد، وقتي استثنا قائل شويم، عملا خلاف و پديده‌هاي زشتي چون اتهام‌پراكني را در جامعه مجاز دانسته‌ايم».
 يکشنبه 2 تير 1387     




شما هم رأی دهید