11قانون اصلی برای ارتباطات انسانی


دانستن چگونگی رفتار با مردم به اندازه ی شایستگی های فـنـی و مـدیریتی اهمیت دارد. به بدترین كارفرمایی كه تـا به حـال داشـتـه ایـد فـكر كـنـید. بـه یـاد آوریـد كـه چطـور فقدان مهارتهای رفتار با دیگران در او باعث دلسردی و عدم بهره وری دیگران گردید. یك انسان موفق نیمی كارمند است، نیمی سیاستمدار.او می داند كار كردن با دیگران به خصوص در دنیای كنـونـی كـه مملوء از انسانهای دمدمی مزاج و زود رنج اسـت، روال ارتباطی خاصی را می طـلبد. او سـخـن یـكـی از بــزرگان جامعه شناس كـه "هنـگـام برخورد با مردم به خاطر داشـته باشید با مخلوقات منطق طرف نیستید،بلكه بامخلوقـات احـساسـات،مـوجوداتـی كه سرشارازتبعیض،روحــیات پیشداوری و تعصب می باشند، و با غرور و خودبینی دست به گریبانند طرف هستــید،" را مد نظر دارد. در ایـن مقاله به 5 مورد از قـوانـیـن اصـلـی ارتـبـاطات انـسانی در فضای اشاره می کنیم. برای مهارت یافتن در آنها، باید این قوانین را جزئی از خود درآورید : 1- دیگران را با نام صدا بزنید این خوشایند ترین صدا برای گوش هر كسی است. وقتی نام فردی را به كار می برید، در حقیقت پیغام خود را به صـورتی اختصاصی و تـنها برای شـخـص او مبـدل مـی سـازیــد. همچنین علاقمندی و میزان اهمیت شما را نسبـت به فرد می رسـاند. این یك ابزار ساده فریبنده برای كاستن از جبهه گری های شخص می بـاشـد چـرا كه یك نوع وجه ضمان و تـعهــد به وجود می آورد. جملات خود را با اسامی افراد آمیـخته، و بـا سـؤالاتــی نــظـیـر، "علی، امروز خوب هستی؟" آغاز كنید. 2- اشتباه خود را بپذیرید. ممكن است تصوركـنید كه اگر اشتباهی كه مرتكب شده اید را به گردن نگیرید، وجهه خود را از دست خواهید داد. این كار درست نیست. اعتراف به اشتباهات در مـحیط كـار یكی از ستوده ترین اعمال است چون اندك افرادی مبادرت به آن می نـمایـنـد. بـیـامـوزیــد كه چـگونه تـكبـر و خـودخـواهـی را كنار گذاشته و بپذیرید كه كامل نیستید. فقط در این كـار زیاده روی نكنید لازم نـیست با عذرخواهی های فـراوان در جـلسـات ، اقـدام به بیان اشتباهات خود نمایید. یك جمله "من اشتباه كردم و متوجه آن می شوم،" كفایت میكند. 3- دیگران را با معیارهای بالا درنظر بگیرید . اندك افرادی در بین ما، كه معمولا عقل كل خطاب میگردنـد، بـه نـظر می رسد اینگونه فكر میكنند كه هیچ كسی جز خودشان قادر به انجام صحیح امور نمی باشد. جزء این گروه از افراد نباشید. به قابلیتهای دیگران اعتماد كنـید. در واقـع به آنـهـا در انـجام دادن كارها به بهتریـن وجـه ممـكن اطـمـیــنان داشتـه بـاشید. ایـن به مـعنای داشتن انتظارات بیش از حد نیست. باور داشتن یك فرد ، او را تشـویـق بـه انـجـام كـارها با حداكثر توان نموده و از نا امیدی جلوگیری به عمل می آورد. 4- علاقه ای صادقانه و صمیمی از خود نشان دهید. "كارها خوب پیش میره علی جان؟خوبه، میشه این پرونده ها رو برام چك كنی؟" این به معنای ابراز علاقه نبوده و بیشتر به دوستی خاله خرسه شباهت دارد. هر فردی در دفتر كار شما دارای سابقه ای غنی از علایق، تجارب و سلایق می بـاشد. حـتـی اگر نقطه اشتراكی با هم ندارید، در مورد اطرافیانتان اطلاعات كسب كنید. اگر یكی از همكاران شما گفت كه شركت در گیم های آنلاین را دوست دارد، در مورد آن از او سؤال نمایید ؛ حتی اگـر بـرای شـما جالب نیست. نه تنها می توانید چیز جدیدی یاد بگیرید، اگر در آینده به آن گرایش پیدا كنـیـد، از امتیازاتـی برخوردار خواهید گشت. مردم دوست دارند كه دیگران آنها را به خاطر داشته باشند. 5- از دیگران تعریف و تمجید نمایید . فقط نگویید "خوب بود." در مورد تعریف خود صریح تر بوده و نشان دهید كه در مورد آنچه كه فرد در حقیقت انجام داده آگاهی دارید. "علی، تـو خیـلی خوب جلسه را اداره كردی به خصوص وقتی هـمـه از مسیـر مـوضوع اصـلـی منـحرف شده بودند،" این یك مثال خوب است. در عین حال سعی كنید به ندرت و فقط زمانی كه واقـعا نـیـاز است انتقاد نمایید. انتقاد را طوری بیان كنید كه مانند یك نصیحت سازنده از طرف دوسـتـی قـابـل اعـتـمــاد در نظر گرفته شود. اذامه دارد




شما هم رأی دهید